«Κυριακή μετά τήν ἐορτήν» Θ΄ Ματθαίου Μτθ. 14, 22 – 34.

Κυριακή 18 Αὐγούστου 2019

«Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς Μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾽ ἰδίαν προσεύξασθαι. Ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων΄ ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ Μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα, ἐταράχθησαν, λέγοντες΄ ὅτι φάντασμά ἐστι΄ καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. Εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς λέγων΄ Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. Ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε΄ Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα. Ὁ δὲ εἶπεν΄ ᾽Ελθέ. Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος, περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα, ἐλθεῖν πρὸς τὸν ᾽Ιησοῦν. Βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρόν, ἐφοβήθη΄ καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων΄ Κύριε, σῶσόν με. Εὐθέως δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ΄ ᾽Ολιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας; Καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες΄ ᾽Αληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ. Καὶ διαπεράσαντες, ἦλθον π τν γν ες Γεννησαρτ

«θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε» (Μτθ. 14,
27).

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ἐντυπωσιακό τό θαῦμα πού παρακολουθοῦμε
σήμερα. Γιά μία φορά ἀκόμη φαίνεται καθαρά ἡ
παντοδυναμία τοῦ Χριστοῦ πού, ὡς Δημιουργός τοῦ
σύμπαντος κόσμου, κυβερνάει τή φύση, ἐπιβάλλεται
σ’ αὐτήν καί ὑπερβαίνει τούς νόμους της, πού
Ἐκεῖνος ἔθεσε κατά τήν σοφία Του.
Τή δύσκολη ὥρα τῆς τρικυμίας, ἐκεῖ πού ὅλα
φαίνονται χαμένα, καθώς περπατάει πάνω στά
κύματα, αὐτοσυστήνεται στούς μαθητές Του, γιά νά
τούς δώσει θάρρος καί γιά νά τούς ὑπογραμμίσει
ὑποσυνείδητα, ἀλλά καθαρά ποιός εἶναι στήν
πραγματικότητα.
Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού αὐτοσυστήνεται ὁ
Χριστός. Πρό τῆς ἐνανθρωπήσεώς Του τό ξαναέκανε
στό Μωυσῆ. Ὅταν ἐκεῖνος ζήτησε νά μάθει τό ὄνομά
Του, τοῦ αὐτοσυστήθηκε καί πάλι λέγοντας: «ἐγώ
εἰμί ὁ Ὤν». Δέν κουράζει αὐτή ἡ ἐνέργεια τόν
Κύριο. Μέ προθυμία παρουσιάζεται στή δύσκολη
ὥρα τοῦ κάθε ἀνθρώπου καί αὐτοπροσδιορίζεται.
Τό κάνει ἀπό ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον γιά τό λογικό
πλάσμα Του. Ἱκανοποιεῖ τή φυσική ἀπορία τοῦ
ἀνθρώπου καί τήν ἔμφυτη ἀναζήτηση γιά καθετί
θεϊκό καί οὐράνιο.
Αὐτή ἡ αὐτοπροβολή τοῦ Ἰησοῦ δέν ἔχει
ἐγωισμό, διότι γίνεται ἀπό ἀγάπη τή δύσκολη ὥρα
τῆς κάθε μορφῆς τρικυμίας. Στό σημερινό
ἀνάγνωσμα τό κάνει μέ τρεῖς λέξεις, πού ἡ κάθε μία
ἔχει βαρύ καί πλούσιο νόημα πίσω της: «θαρσεῖτε,
ἐγώ εἰμι».
Νά δοῦμε κατ’ ἀρχάς τή λέξη «ἐγώ». Τό «ἐγώ»
τοῦ Ἰησοῦ δέν ἔχει ἔπαρση. Τό λέγει ὁ Κύριος, διότι
πρέπει νά δηλώσει τήν ταυτότητά Του στούς
μαθητές πού ἐκείνη τήν ὥρα βιώνουν τή μέγιστη
ἀγωνία. Λέγει «ἐγώ», διότι πρόκειται γιά ἕνα Θεό
προσωπικό, ὄχι γιά ἀπρόσωπη δύναμη οὔτε γιά
ἀφηρημένη ἔννοια καί φιλοσοφική ἰδέα. Πρόκειται
γιά πρόσωπο πού ἀγαπάει καί ἀγαπιέται. Πρόσωπο
πού ἔχει ἐνέργειες, στίς ὁποῖες ἐμεῖς μετέχουμε
κατά τό μέγεθος τῆς πνευματικῆς μας ὡριμότητας.
Πρόσωπο πού χαρίζει δῶρα καί δέχεται τή λατρεία
τῶν πιστῶν, πού ἀκούει καί ἀπαντάει. Πρόσωπο πού
εἶναι πατέρας, ἀδελφός, φίλος, ἰατρός, κυβερνήτης,
ὁδηγός, φύλακας καί προστάτης παντοτινός.
Πρόσωπο πού παρακολουθεῖ, μετράει, σχεδιάζει,
ἀκούει καί ἀπαντάει. Εἶναι μεγάλη παρηγοριά γιά
τόν ἄνθρωπο νά ἔχει αὐτή τή γνώση τοῦ προσώπου
τοῦ Χριστοῦ. Δέν εἶναι μία γνώση θεωρητική καί
ἐπιστημονική. Εἶναι μία γνωριμία προσωπική, μέ
ὅλες τίς δραματικές διακυμάνσεις πού ἔχουν οἱ
προσωπικές γνωριμίες. Αὐτή ἡ γνωριμία τοῦ πιστοῦ
μέ τό Θεό εἶναι τό καταφύγιό του. Εἶναι ἡ ἀπαντοχή
καί ἡ ἀδιάψευστη ἐλπίδα του. Εἶναι ἡ σιγουριά του
στά μικρά καί μεγάλα προβλήματα τοῦ βίου. Γι’
αὐτό ὁ Κύριος στό μέσον τῆς τρικυμίας φωνάζει τό
«Ἐγώ», γιά νά δώσει αὐτή τή σιγουριά τῆς στιβαρῆς
παρουσίας Του στήν ἀβεβαιότητα τῆς ἀνθρώπινης
ἀδυναμίας.
Ἡ δεύτερη λέξη, πού πρέπει νά δοῦμε ἐν
συντομίᾳ, εἶναι τό «εἰμί». Ὁ Θεός ὑπάρχει. Ὑπάρχει
πρίν ἀπό τά πάντα καί θά ὑπάρχει γιά πάντα. Ἡ
ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καθορίζει καί τή σχέση μας μαζί
Του. Ἀπέναντι στόν ὑπάρχοντα Θεό τοποθετούμαστε
θετικά ἤ ἀρνητικά, ὄχι ὅμως ἀδιάφορα. Τό «εἰμί»
πού φωνάζει σήμερα εἶναι τό «ὤν» πού διαβεβαίωσε
τό Μωυσῆ πάνω στό Σινά. Ὅσο καί ἄν ὁ ἄνθρωπος
ἀπό δειλία καί ἀμετανοησία προσπαθεῖ νά
δραπετεύσει ἀπό τό βλέμμα τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί ἄν
Τόν προσβάλλει μέ τά λάθη καί τήν ἀπιστία του, ὅσο
καί ἄν ἀμφιβάλλει γιά τίς ἐνέργειες καί τίς
προθέσεις Του, ὁ Θεός ὑπάρχει. Εἶναι ἡ μόνη
ἀπόλυτη ἀλήθεια, πού τή δεχόμαστε ἤ τήν
ἀπορρίπτουμε. Δέν γίνεται ὅμως ἀπέναντι στή θεϊκή
ὕπαρξη νά σταθοῦμε ἀδιάφορα. Ἡ ἀδιαφορία
ἀπέναντι στό Θεό συνιστᾶ ἀπιστία. Ὅποιος
ἀποδέχεται αὐτό τό «εἰμί» τοῦ Χριστοῦ
συγκλονίζεται, ἀλλάζει, μεταμορφώνεται,
ἀλλοιώνεται θετικά, ἀγωνίζεται δυναμικά,
μορφώνεται πνευματικά, ὁλοκληρώνεται καί
ὡριμάζει. Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ καταλύτης
τοῦ σύμπαντος. Ὅποιος ἀποδέχεται αὐτό τό «εἰμί»
βιώνει τόν Παράδεισο καί ὅποιος τό ἀπορρίπτει
βιώνει τήν ἀπέραντη μοναξιά, τήν ἀβεβαιότητα, τόν
πόνο, τήν ἀγωνία τῆς τρικυμίας, τά ἀδιέξοδα τοῦ
ἐγωισμοῦ. Βιώνει ἀπό τώρα τήν κόλαση.
Ἡ τρίτη λέξη, μέ τήν ὁποία αὐτοπροσδιορίζεται
ὁ Κύριος, εἶναι τό «θαρσεῖτε». Ὁ Χριστός μέ
αὐτοσυνειδησία καί αὐτοπεποίθηση προσθέτει
δυναμικά στούς μαθητές Του καί τό «μή φοβεῖσθε».
Ὁ Θεός κοντά Του θέλει ἀνθρώπους μέ θάρρος καί
δύναμη. Θέλει προσωπικότητες δυνατές, μέ
χαρακτήρα στιβαρό. Ὅποιος προσβλέπει στό θεϊκό
πρόσωπο καί ἀποδέχεται τή θεανδρική παρουσία
γίνεται ρωμαλέος καί ἀτρόμητος. Καμία θύελλα δέν
τόν ταράζει, κανένας πειρασμός δέν τόν κάμπτει.
Ἀπό καμία θλίψη, πειρασμό, πτώση, ἀποτυχία,
ἀσθένεια, ἀκόμη καί ἀπό τό θάνατο, δέν
κομματιάζεται ἡ ψυχή του. Ἡ προδοσία τῶν ἄλλων,
ἡ προσωπική ἀδυναμία, οἱ ἀντιξοότητες τοῦ
περιβάλλοντος τόν κάνουν νά ἀκούει αὐτό τό
«θαρσεῖτε» πιό δυνατά. Τήν ὥρα πού ὅλες οἱ
ἀντίθετες δυνάμεις κάνουν τήν ἐπίθεσή τους, ἐκεῖνος
ἀντιτάσσει τή βεβαιότητα τοῦ Κυρίου: «θαρσεῖτε»,
«μή φοβεῖσθε». Ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ εἶναι
ἀκατάβλητη. Ὁ πιστός στηρίζεται στόν Ἰησοῦ πού
νίκησε τό θάνατο, πού ὑποτάσσει τή φύση, ἀφοῦ
Αὐτός τή δημιούργησε, πού ἀγαπάει καί εὐλογεῖ ὅλα
τά πλάσματά Του, πού δέν θ’ ἀφήσει ποτέ τό
κορυφαῖο δημιούργημά Του, τόν ἄνθρωπο, νά
δοκιμαστεῖ περισσότερο ἀπ’ ὅσο ἀντέχει. Ἄν ἡ
ἁλμύρα τῶν κυμάτων ποτίσει τήν ψυχή, ἡ γλυκύτητα
τῆς θεϊκῆς παρουσίας θά τήν ξεκουράσει. Τό
«θαρσεῖτε» τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι μία ἐντολή. Εἶναι
μία διαβεβαίωση, πού σάν ἄγκυρα μᾶς δένει στό
λιμάνι τῆς ἐλπίδας καί σάν διαβατήριο μᾶς εἰσάγει
στή χώρα τοῦ φωτός.
Σέ κάθε δυσκολία καί πειρασμό νά θυμόμαστε
τό σημερινό περιστατικό. Σέ ὅποια περίσταση καί
ἄν βρεθοῦμε ἄς μήν ξεχάσουμε τίς τρεῖς λέξεις πού
φωνάζει ὁ Ἰησοῦς στόν καθένα ἀπό μᾶς:

«θαρσεῖτε,ἐγώ εἰμι»!!!!

Πάνω σ’ αὐτές τίς λέξεις νά στηρίζουμε
τήν προσευχή μας καί σάν τόν Πέτρο νά μή
διστάζουμε νά φωνάξουμε τό: «Κύριε, σῶσον με».
Νά εἴμαστε βέβαιοι πώς ὁ Κύριος θ’ ἁπλώσει τό
σωτήριο χέρι Του καί σ’ ἐμᾶς, γιά νά μᾶς ἀνασύρει
ἀπό τόν πικρό βυθό τοῦ πειρασμοῦ καί τῆς
δοκιμασίας. Νά εἴμαστε βέβαιοι πώς μέ ἀσφάλεια
θά μᾶς ὁδηγήσει στήν ἀπέραντη γαλήνη τῆς ἀγάπης
Του. Ἀμήν.

https://imd.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s