ΧΡΙΣΤΟΣ Η ΜΟΝΗ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Ο παππούς και η γιαγιά διδάσκουν στον εγγονό τους την πίστη στο Χριστό.

Ο παππούς και η γιαγιά διδάσκουν στον εγγονό τους την πίστη στο Χριστό. Από το βιβλίο: «ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ». Διαβάζει ο Σάββας Ηλιάδης. Advertisements

Δεν μας σκοτώνει ο Θεός…

    Όχι δεν μπορώ σαν Xριστιανός να δεχθώ ότι o Θεός και η Παναγία θέλουν να πεθαίνουν οι άνθρωποι, να σκοτώνονται στις εθνικές οδούς, να σφάζονται στους πολέμους και να υποφέρουν στα ογκολογικά τμήματα των νοσοκομείων. 

«Ο χρόνος και ο κόσμος της φθοράς » Φώτης Κόντογλου

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου Η πιο φοβερή και η πιο ανεξιχνίαστη δύναμη στον κόσμο είναι ο Χρόνος, ο Καιρός. Καλά-καλά τι είναι αυτή η δύναμη δεν το ξέρει κανένας, κι όσοι θελήσανε να την προσδιορίσουνε, μάταια πασκίσανε. Το μυστήριο του Χρόνου απόμεινε ακατανόητο, κι ας μας φαίνεται τόσο φυσικός αυτός ο Χρόνος. Τον ίδιο τον Χρόνο […]

Το θείο Βρέφος:”ἕνα μυστήριο ποὺ ἀπευθύνεται στὸ παιδὶ ποὺ συνεχίζει νὰ ζεῖ μυστικὰ μέσα σὲ κάθε ἐνήλικα”

(π.Αλεξάνδρου Σμέμαν)  Τελικὰ τὰ παιδιὰ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅ,τι οἱ ἐνήλικες δὲν μποροῦν πλέον νὰ ἀποδεχθοῦν: τὰ ὄνειρα, αὐτὰ ποὺ διασποῦν τὴν καθημερινή μας ἐμπειρία καὶ τὴν κυνική μας καχυποψία, αὐτὸ τὸ βαθὺ μυστήριο τοῦ κόσμου καὶ καθετὶ ποὺ ἀποκαλύπτεται στοὺς ἁγίους, στὰ παιδιὰ καὶ στοὺς ποιητές. Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἑορτολόγιο», ἐκδ. Ἀκρίτας “Δι’ ἡμᾶς […]

Τό Τζάκ-πότ τῆς εὐτυχίας… Oἱ ἄνθρωποι καί δή οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί μένουν ἀγκυλωμένοι στούς ψευτο-θησαυρούς τῶν αὐτόκλητων σωτήρων τῆς πολιτικῆς καί οἰκονομικῆς κοινωνικῆς ἐλίτ!

Εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων ἐξαρτᾶ τήν εὐτυχία ἀπό τήν οἰκονομική κατάσταση! Ἔτσι λογίζεται εὐτυχισμένος ὁ οἰκονομικά εὐκατάστατος… Ὡστόσο, ἄν ρίξει κανείς μία ματιά στήν κοινωνία εὔκολα μπορεῖ νά διαπιστώσει ὅτι ἡ οἰκονομική ἄνεση δέν φέρνει τελικά τήν εὐτυχία, ὅπως πολλοί νομίζουν! Ἡ ἀπορία ὡστόσο, πού γεννᾶται εἶναι γιατί οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι […]

«Ἕνα ζευγάρι ἰδανικὰ» (π. Δημητρίου Μπόκου)

            Στὸ ἔργο «Ρόσμερσχολμ» τοῦ  Νορβηγοῦ Ἑρρίκου Ἴψεν ὁ πρωταγωνιστὴς ρωτάει τὸν ἐξουθενωμένο γέρο-Βρέντελ: «Μήπως θὰ μποροῦσα νὰ σὲ βοηθήσω»; Καὶ ἀπαντᾶ ὁ Βρέντελ: «Ἂν μποροῦσες νὰ μοῦ διαθέσεις ἕνα ἰδανικὸ ἢ ἕνα ζευγάρι μεταχειρισμένα ἰδανικά, θὰ ἔκανες καλὴ πράξη».