ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ο Θεός που παριστάνει πως δεν υπάρχει (ιερομόναχου Ραφαήλ Νοϊκα)

Posted on Updated on

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Mέ φωνή παρακλητική…» Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Posted on Updated on

 

Όταν παιδί μου, απευθυνόμεθα στον Θεό, δεν παίρνουμε ύφος στρατιωτικού, που διατάσσει τα φανταράκια. Αλλά ύφος ταπεινού δούλου και φωνή ικετευτική και πολύ παρακλητική. Μόνο αυτή η φωνή φθάνει στον θρόνο του Θεού, ο οποίος ως φιλόστοργος Πατέρας που είναι, ικανοποιεί το αίτημά μας και «αντικαταπέμπει ημίν την θείαν χάριν και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Metropolitan Anthony of Sourozh -On the Prayer before Communion

Posted on Updated on

In the name of the Father, the Son and the Holy Ghost.

Every time we come to Communion we say to the Lord that we come to Him Who is the Saviour of sinners, but we also state that we consider ourselves as the greatest of all. How much truth is there in such a statement when we make it? Or how can we make such a statement? Is it true? Can we truly say that we do consider ourselves the worst of all sinners? John of Kronstadt in his «Diary» makes a point which I believe is very important; he says that he also asks himself this very question, and he can answer it in all honesty, because, he says, if others had been given so much love, so much grace, so much Divine revelation as was given to him, they would have borne fruit which he proved unable to bear.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Θέλουμε κάτι από τον Χριστό ή θέλουμε τον ίδιο τον Χριστό;» (Επισκόπου Anthony Bloom)

Posted on Updated on

 

Ο Θεός είναι διατεθειμένος να μείνει τελείως έξω από την ζωή μας, είναι έτοιμος να το σηκώσει αυτό σαν ένα σταυρό, αλλά δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να γίνει απλώς ένα μέρος της ζωής μας.

Έτσι όταν σκεπτόμαστε την απουσία του Θεού, δεν αξίζει να ερωτήσουμε τον εαυτό μας: ποιος φταίει γι’ αυτό;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«ΓΙ’ ΑΥΤΟ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΜΕΝΕΙ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΗ, ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ…»

Posted on

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Σας ελέγχει η συνείδηση, επειδή κάνετε πολύ βιαστικά την προσευχή σας και είναι εύλογο. Γιατί υπακούτε στον εχθρό; Εκείνος είναι που σας παρακινεί: «Γρήγορα… πιο γρήγορα…». Η βιαστική προσευχή δεν έχει πνευματικό καρπό. Βάλτε, λοιπόν, κανόνα στον εαυτό σας να μη βιάζεστε.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΤΑΝ ΛΕΣ “ΚΥΡΙΕ ΣΩΣΕ ΜΕ, ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΜΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΕΙ”, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ!

Posted on

 

1Aρχιεπισκόπου  Anthony Bloom

Οι λέξεις της προσευχής έχουν την ιδιότητα να είναι πάντοτε λέξεις γεμάτες υποσχέσεις.

Δεν μπορείς να λες απλά μία προσευχή χωρίς να έχεις συνέπεια σ’ αυτό που λες. Δηλαδή, θα πρέπει να εννοείς αυτό που λες: «Αν πω αυτό, ακριβώς αυτό είναι εκείνο που θα κάνω, όταν οι περιστάσεις το ζητήσουν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ ΤΑ ΠΟΝΗΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ

Posted on

15Πηγαίνοντας μια Κυριακή στην Εκκλησία της σκήτης ο Αββάς Μακάριος, πού είχε χάρισμα από τον Θεό να διακρίνει με τα μάτια της ψυχής, όσα οι άλλοι δεν έβλεπαν με τα σωματικά τους μάτια, είδε την καλύβα κάποιου Μοναχού τριγυρισμένη από πονηρά πνεύματα. 

Πολλά είχαν τη μορφή παιδιών, πού έκαναν κάθε λογής αταξία. Άλλα έμοιαζαν με άσεμνες γυναίκες. Χόρευαν, πηδούσαν κι έκαναν διάφορα ανόητα καμώματα.

Χωρίς άλλο, συλλογίσθηκε ο Όσιος, έχει κυριευθεί από αμέλεια ο Αδελφός, γι αυτό έχουν τόσο θάρρος μαζί του οι δαίμονες.

Σαν τελείωσε η Λειτουργία, πήγε καί χτύπησε την πόρτα του Μοναχού:

– Ήλθα να σου ζητήσω μια χάρη, του είπε. Μετά χαράς, Αββά, αν περνά από το χέρι μου.