Αρχείο κατηγορίας ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Αυτός κάνει την δουλειά του και εγώ την δική μου. Κανένα πρόβλημα

 

του π.Λίβυου

Κάνεις προσευχή και ο νους σου ταξιδεύει. Φεύγει και χάνεται σε εικόνες, ήχους, μυρωδιές, παραστάσεις που δεν θα ήθελες εκείνη την ώρα να έχεις στο μυαλό σου. Χάνεις την προσευχή.Πάει πέταξες για αλλού.

Συνέχεια ανάγνωσης Αυτός κάνει την δουλειά του και εγώ την δική μου. Κανένα πρόβλημα

Advertisements

«Η χάρη της προσευχής φέρνει το νου σε επαφή με το Θεό». (Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής)

Η συνεχής προσευχή χωρίζει το νου απ’ όλα τα νοήματα και έτσι τον εμφανίζει γυμνό από περισπασμούς ενώπιον του Θεού· διότι τα νοήματα προκαλούνται από διάφορα πράγματα. Τα δε πράγματα είναι άλλα αισθητά και άλλα νοητά. Εφ’ όσον λοιπόν ο νους διακινείται μέσα στην περιοχή των πραγμάτων αυτών, αυτά συλλαμβάνει και αυτά τα νοήματα περιφέρει. Η δε χάρη της προσευχής φέρνει τον νου σε επαφή με το Θεό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η χάρη της προσευχής φέρνει το νου σε επαφή με το Θεό». (Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής)

Προσευχή υπέρ όλου του κόσμου

Σχετική εικόνα

Ἀρχιμ. Βασιλείου, Προηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων

Θυμᾶμαι σ’ ἕνα νησί, στήν Κῶ, πού εἶχα πάει μιά φορά εἶχα δεῖ μιά γριούλα. Μοῦ λέει,

–«Ἐγώ δέν ξέρω γράμματα καί δέν ξέρω νά κάνω καμιά προσευχή, μά οὔτε τό Πιστεύω μπορῶ νά πῶ οὔτε τό Πάτερ ἡμῶν.

Συνέχεια ανάγνωσης Προσευχή υπέρ όλου του κόσμου

Φοβάμαι όταν λέω «γενηθήτω το θέλημά Σου» (Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Αποτέλεσμα εικόνας για γεροντας σωφρονιος εσσεξ

Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου». Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γενηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να δεχθεί «όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή» με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία και τα παρόμοια.

 

Συνέχεια ανάγνωσης Φοβάμαι όταν λέω «γενηθήτω το θέλημά Σου» (Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Ἐπιστολή Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς γιά τή μυστική προσευχή!

Με ρωτάς αν πρέπει να προσευχόμαστε φανερά ή μυστικά. Και το ένα και το άλλο. Μόνο να γνωρίζουμε ότι στη φανερή προσευχή πρέπει να φυλαγόμαστε από την υποκρισία μπροστά στους ανθρώπους και στη μυστική από τη δικαιολόγηση του εαυτού μας μπροστά στον Θεό. Να ένα παράδειγμα μυστικής προσευχής, που βρέθηκε ανάμεσα στα χαρτιά του μητροπολίτη της Μόσχας Φιλάρετου, μετά τον θάνατό του:

Συνέχεια ανάγνωσης Ἐπιστολή Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς γιά τή μυστική προσευχή!

Ο Θεός που παριστάνει πως δεν υπάρχει (ιερομόναχου Ραφαήλ Νοϊκα)

Συνέχεια ανάγνωσης Ο Θεός που παριστάνει πως δεν υπάρχει (ιερομόναχου Ραφαήλ Νοϊκα)

«Mέ φωνή παρακλητική…» Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

 

Όταν παιδί μου, απευθυνόμεθα στον Θεό, δεν παίρνουμε ύφος στρατιωτικού, που διατάσσει τα φανταράκια. Αλλά ύφος ταπεινού δούλου και φωνή ικετευτική και πολύ παρακλητική. Μόνο αυτή η φωνή φθάνει στον θρόνο του Θεού, ο οποίος ως φιλόστοργος Πατέρας που είναι, ικανοποιεί το αίτημά μας και «αντικαταπέμπει ημίν την θείαν χάριν και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος!

Συνέχεια ανάγνωσης «Mέ φωνή παρακλητική…» Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Τώρα σας συμβουλεύω να κάμετε από κομβολόγι μικροί και μεγάλοι και να το κρατήτε με το αριστερό χέρι, και με το δεξιό να κάμνετε τον σταυρόν σας και να λέγετε: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού του ζώντος, διά της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων ελέησόν με τον αμαρτωλόν και ανάξιον δούλον σου.