Αρχείο κατηγορίας ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΄ΛΑΤΡΕΙΑ

«ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ» ΧΟΡΩΔΙΑ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Advertisements

«Μωσῆς τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρατείας» ΔΟΞΑ..ΑΙΝΩΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΗΜ. ΓΑΛΑΝΗΣ

Δόξα… Ἦχος πλ. β’ 
Ἰδιόμελον 
Μωσῆς τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρατείας, Νόμον ἐδέξατο, καὶ λαὸν ἐπεσπάσατο, Ἠλίας νηστεύσας, οὐρανοὺς ἀπέκλεισε· τρεῖς δὲ Παῖδες Ἀβραμιαῖοι, τύραννον παρανομοῦντα, διὰ νηστείας ἐνίκησαν. Δι’ αὐτῆς καὶ ἡμᾶς Σωτὴρ ἀξίωσον, τῆς Ἀναστάσεως τυχεῖν, οὕτω βοῶντας· Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς.

«Ἡ χάρις ἐπέλαμψε τῆς ἀληθείας» ΔΟΞΑ..ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

Δόξα… Ἦχος β’ 
Ἡ χάρις ἐπέλαμψε τῆς ἀληθείας, τὰ προτυπούμενα πάλαι σκιωδῶς νῦν ἀναφανδὸν ἐκτετέλεσται· ἰδοὺ γὰρ ἡ Ἐκκλησία, τὴν ἔνσωμον Εἰκόνα Χριστοῦ, ὡς ὑπερκόσμιον κόσμον ἐπαμφιέννυται, τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὸν τύπον προϋπογράφουσα, καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν κατέχουσα, ἵνα ὃν σεβόμεθα, τούτου καὶ τὴν Εἰκόνα διακρατοῦντες μὴ πλανώμεθα. Ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην, οἱ οὕτω μὴ πιστεύοντες· ἡμῖν γὰρ δόξα τοῦ Σαρκωθέντος ἡ μορφή, εὐσεβῶς προσκυνουμένη, οὐ θεοποιουμένη. Ταύτην κατασπαζόμενοι, πιστοὶ βοήσωμεν· Ὁ Θεὸς σῶσον τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου. 

ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) (17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019)

 

17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

+Κυριακ Α’ τν Νηστειν (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

ν νάμνησιν ποιούμεθα τς ναστηλώσεως τν γίων καί σεπτν Εκόνων

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΥΡΙΑΚΗ  Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

χος α’ ωθινν Θ’ 

Συνέχεια ανάγνωσης ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) (17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019)

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΡΟΔΟΞΙΑΣ) (17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019)

 

17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

+Κυριακ Α’ τν Νηστειν (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

ν νάμνησιν ποιούμεθα τς ναστηλώσεως τν γίων καί σεπτν Εκόνων.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΥΡΙΑΚΗ  Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

 χος α’ ωθινν Θ’ 

Τ ΣΑΒΒΑΤ ΕΣΠΕΡΑΣ (16/03/19)

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΡΟΔΟΞΙΑΣ) (17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019)

«Ἐξεβλήθη Ἀδὰμ τοῦ Παραδείσου» Ἦχος πλ. β’ ΔΟΞΑ..ΑΠΟΣΤΙΧΩΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Δόξα… Ἦχος πλ. β’ 
Ἐξεβλήθη Ἀδὰμ τοῦ Παραδείσου, διὰ τῆς βρώσεως· διὸ καὶ καθεζόμενος ἀπέναντι τούτου, ὠδύρετο, ὁλολύζων, ἐλεεινῇ τῇ φωνῇ, καὶ ἔλεγεν· Οἴμοι, τί πέπονθα ὁ τάλας ἐγώ! μίαν ἐντολὴν παρέβην τὴν τοῦ Δεσπότου, καὶ τῶν ἀγαθῶν παντοίων ἐστέρημαι. Παράδεισε ἁγιώτατε, ὁ δι’ ἐμὲ πεφυτευμένος, καὶ διὰ τὴν Εὔαν κεκλεισμένος, ἱκέτευε τῷ σὲ ποιήσαντι, κᾀμὲ πλάσαντι, ὅπως τῶν σῶν ἀνθέων πλησθήσωμαι. Διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν ὁ Σωτήρ· Τὸ ἐμὸν πλάσμα οὐ θέλω ἀπολέσθαι, ἀλλὰ βούλομαι τοῦτο σῴζεσθαι, καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν, ὅτι τὸν ἐρχόμενον πρός με, οὐ μὴ ἐκβάλλω ἔξω.