Αρχείο κατηγορίας ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο Σταυρός είναι η Θύρα της Βασιλείας του Θεού

Πόσες φορές ενώ θα έπρεπε να κάνουμε τον σταυρό μας (π.χ. περνώντας έξω από μία Εκκλησία ή ένα εικονοστάσι, βρισκόμενοι σε ένα εστιατόριο για φαγητό, καθισμένοι στο αυτοκίνητο για ταξίδι κ.λ.π.) δεν τον κάνουμε, γιατί ντρεπόμαστε τους διπλανούς μας;

Πόσοι χριστιανοί αντί να φορούν τον σταυρό, όχι αναγκαία χρυσό, φορούν άλλα στολίδια και περιδέραια για ομορφιά;

Πόσοι πιστοί όταν βρίσκονται σε συζητήσεις και ενώ τους δίδεται η αφορμή να μιλήσουν για τον Σταυρό του Χριστού, δεν ανοίγουν το στόμα, για να μην τους πουν καθυστερημένους;

Συνέχεια ανάγνωσης Ο Σταυρός είναι η Θύρα της Βασιλείας του Θεού

Advertisements

«Η ορθή τελεσιουργία της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου».(τοῦ Καθηγητοῦ κ. ᾿Αριστείδη Πανώτη)

(᾿Εκκλησιαστκή ᾿Αλήθεια, 16.11.1991)

Πρίν 70 χρόνια, ὅταν στόν χῶρο μας δέν ὑπῆρχε κανένα οὐσιαστικό λειτουργικό ἐνδιαφέρον, ὁ μακαριστός δάσκαλός μας Παναγιώτης Τρεμπέλας, εἶχε παρατηρήσει στό δημοσίευμά του “῾Η τελεσιουργία τῆς Θ. Εὐχαριστίας κατά τούς δύο πρώτους αἰῶνας” (᾿Αθῆναι 1924), πώς “ἡ μορφή ὑπό τήν ὁποίαν προσφέρομεν σήμερον ἐν τοῖς θυσιαστηρίοις ἡμῶν τήν θείαν ἀναφοράν, δέν εἶναι καθ᾿ ὅλα ἡ αὐτή πρός ἐκείνην, τήν ὁποίαν ἡ τελεσιουργία αὕτη εἶχε κατά τούς πρώτους τοῦ Χριστιανισμοῦ αἰῶνας. ᾿Αφελεστέρα καί ἁπλουστέρα τότε ὑπέμεινε διά μέσου τῶν αἰώνων τήν ἐξέλιξιν αὐτῆς…”.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ορθή τελεσιουργία της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου».(τοῦ Καθηγητοῦ κ. ᾿Αριστείδη Πανώτη)

Ρῶσος ὀρθόδοξος ἱερέας σώζει 2000 βρέφη ἀπὸ ἄμβλωση

Ἕνας ὀρθόδοξος ἱερέας ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ Βόλγκογκραντ (πρώην Στάλινγκραντ) τῆς Ρωσίας ἐπαινέθηκε ἀπὸ τὸ ρωσικὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας, γιὰ τὸ ἔργο του στὴ μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀμβλώσεων στὴν περιοχή του. Μὲ τὶς προσωπικές του προσπάθειες μὲ παροχὴ συμβουλῶν καὶ βοηθώντας τὶς γυναῖκες νὰ κρατήσουν τὰ μωρά τους, τὰ ποσοστὰ ἀμβλώσεων ἔχουν μειωθεῖ στὴν περιοχὴ Volgograd κατὰ 25 τοῖς ἑκατὸ κατὰ τὰ τελευταία πέντε χρόνια.Ὁ πατέρας Alexis Tarasov ἄρχισε τὸ ἔργο διάσωσης ἀνθρωπίνων ζωῶν στὴ δική του ἐνορία στὴν πόλη Voljsk, ὅπου εἶπε ὅτι πέρασε ὧρες μιλώντας μὲ γυναῖκες ποὺ σκέφτονταν νὰ κάνουν ἄμβλωση. Μετὰ ἀπὸ μία περίοδο μὲ ἐπισκέψεις στὸ τοπικὸ νοσοκομεῖο, ἀποφάσισε μαζὶ μὲ ἄλλους ὁμοϊδεάτες τοῦ ἱερεῖς, νὰ δημιουργήσει ἕνα κέντρο κρίσης ἐγκυμοσύνης. Μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ἐπισκοπῆς του, πλησίασε τὶς τοπικὲς ἀρχὲς γιὰ νὰ….
 συμβάλουν στὴ διεύρυνση τοῦ ἔργου.

«Τα άθεα γράμματα…» Δημήτρης Νατσιός

“Τ’ άθεα γράμματα κόψανε το δρόμο του έθνους και τ’ αμποδάνε να χαρεί τη λευτεριά του» Παπουλάκος

Έχουμε την εντύπωση ότι η έσχατη μάχη για το μέλλον της πατρίδος διεξάγεται μες στο Κοινοβούλιο ή στα έγκατα του Μαξίμου.

Λάθος. Στα σχολεία, στις αίθουσες διδασκαλίας κρίνεται η τύχη του Γένους.

Αν επικρατήσει η «ελληνοκτόνος παιδαγωγία» και εκλείψει διά παντός η ελληνορθόδοξη Παιδεία, «η ροδόχρους ελπίδα του Έθνους» (Καποδίστριας), τότε ας θυροκολλήσουμε το αγγελτήριο θανάτου, πλησιάζει η ιστορική ευθανασία. Αν δεν απομείνει η ευλογημένη «μαγιά» του Μακρυγιάννη, τότε «κάλλιον να μην υπάρχει Έλλην εις τον κόσμον, παρά να ατιμάζει το κατ’ εικόνα Θεού και ομοίωσιν, υπάρχων ανδράποδον τον αναισθήτου Τούρκου, ενώ επλάσθη από τον Θεόν ελεύθερος» όπως θεσπίζουν, στις 5 Μαϊου του 1827, στην Τροιζήνα, οι ελευθερωτές πατέρες μας. Και σίγουρα στην θέση του «αναισθήτου Τούρκου», μπορεί να μπουν και άλλα αναίσθητα και άπληστα θηρία-φανερά και νοητά-που μας εξανδραποδίζουν. Και το κακό γίνεται από τους ύπουλους, τους «προβατόσχημους λύκους» που ζεσταίνουμε στον κόρφο μας και μαγαρίζουν παιδεία και παιδιά…
Συνέχεια ανάγνωσης «Τα άθεα γράμματα…» Δημήτρης Νατσιός

CORPUS CHRISTI A LA Комсомол Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΦΡΑΚΟ και οι κομσομόλοι «Αντιαιρετικόν εγκόλπιον»

Φαίνεται πώς είχαν σχεδιάσει από καιρό να κάνουν αντιπερισπασμό στη νυχτερινή ακολουθία της Αναστάσεως. 

Ολόκληρη τη Μεγάλη Εβδομάδα ήταν αναρτημένα πλακάτ σ’ όλα τα κεντρικά και πολυσύχναστα σημεία της πόλης:

Όρθρος της Κομσομόλ! Ακριβώς στις 12 τα μεσάνυχτα!

Ελάτε να δείτε τη νέα κωμωδία του Αντώνη Ίζιουμωφ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΦΡΑΚΟ

Στον κεντρικό ρόλο ο ηθοποιός του θεάτρου Μόσχας Αλέξανδρος Ροστόβτσεφ. Χείμαρρος ευφυολογίας! Τρελό γέλιο!

Συνέχεια ανάγνωσης CORPUS CHRISTI A LA Комсомол Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΦΡΑΚΟ και οι κομσομόλοι «Αντιαιρετικόν εγκόλπιον»

Ελληνική γλώσσα: «νικήτρα του θανάτου»

«…όλα γίνονται στην Ελλάδα σα να μας κινεί ένα θανάσιμο μίσος για τη λαλιά μας. Το κακό είναι τόσο μεγάλο, που μόνο σαν φαινόμενο ομαδικής ψυχοπάθειας θα μπορούσε κανείς να το εξηγήσει». Γ. Σεφέρης
Είναι του Κωστή Παλαμά η φράση: «νικήτρα του θανάτου» η γλώσσα. Ωραιότατη, μοσχοβολά σαν τους στίχους των δημοτικών μας τραγουδιών. «Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να (την) φάνε και δεν μπορούνε. τρώνε… και μένει μαγιά». Η φωτιστική και αλιστική της ιδιότητα λάμπει εις τους αιώνας. «Όπου γλώσσα πατρίς», έλεγε και ο Ελύτης. Μεγά λη κουβέντα κι αυτή. Είναι καταφύγιο ή γλώσσα μας.

Συνέχεια ανάγνωσης Ελληνική γλώσσα: «νικήτρα του θανάτου»

«Ο Καποδίστριας για την παιδεία»

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς.

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου του 1831. Ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, μέσω των στενωπών του Ναυπλίου, μεταβαίνει στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος, συνοδευόμενος από τον μονόχειρα σωματοφύλακά του Γ.Κοκκώνη και ένα στρατιώτη. Καθ’ οδόν συναντά τους Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχαλαίους, οι οποίοι, αφού τον χαιρέτησαν, στάθηκαν στην είσοδο της στενής θύρας του ναού. Καθώς ο κυβερνήτης ετοιμαζόταν να μπει στον ναό, δέχτηκε πυροβολισμούς και έπεσε νεκρός. Μαζί του «έπεσε» και το «ματοκυλισμένο» Γένος. «Ο κακούργος όστις εδολοφόνησε τον Καποδίστριαν, εδολοφόνησε την πατρίδα του», θα πει θρηνώντας ο φίλος του, Ελβετός φιλέλληνας Εϋνάρδος. (Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε στις 6.45 το πρωί. Συνήθιζε «να λειτουργιέται», νωρίς, «όρθρου βαθέος», όχι σαν τους τωρινούς άπιστους εκκλησιομάχους, που πατούν το ποδάρι τους στην εκκλησία μόνο κατά τις δοξολογίες των εθνικών εορτών «προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις». Και είναι κρίμα που η ένδοξη οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων, με τους τόσους ήρωες, κηλιδώθηκε με την δολοφονία του Κυβερνήτη. Ο ίδιος ο Πετρόμπεης, στην πολιτική του διαθήκη, φαίνεται ότι λυπήθηκε σφόδρα για τον θάνατο του Καποδίστρια και έλεγε στον Κολοκοτρώνη, ότι το αίμα του σκοτωμένου τον βαραίνει).

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Καποδίστριας για την παιδεία»