Σχολιάστε

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο… γράφει ο Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Κίτρους

Αποτέλεσμα εικόνας για οικουμενικο πατριαρχειο

Στις 30 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας τιμά και εορτάζει την μνήμη του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Αυτήν την ημέρα όμως, η πρώτη Εκκλησία της καθ’  ημάς ανατολής, η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, τιμά και εορτάζει με την τέλεση  Πατριαρχικής και Συνοδικής Θείας Λειτουργίας, την μνήμη του Ιδρυτού της. Είναι η Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Με την ευκαιρία λοιπόν αυτή, θα θέλαμε να αναφερθούμε δι’  ολίγον στον υπεραιωνόβιο και αρχαίο Θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο την ημέρα αυτή φορά τα καλά και γιορτινά του.

   Τι είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Για άλλους ένας θεσμός σκονισμένος με προσκόληση στο παρελθόν. Για άλλους ένα σωματείο το οποίο διοικεί και διοικείται από μια δράκα ανθρώπων όπως λένε. Για την Εκκλησία όμως, για την Θεολογία, για την παράδοση, είναι ο συνδετικός κρίκος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. 

   Το Πατριαρχείο – Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, είναι η πρώτη της καθ’  ημάς ανατολής. Μπορεί στους πρώτους αιώνες να υπάγονταν στην Μητρόπολη Ηρακλείας και Ραιδεστού ως Επισκοπή, αλλά μετά την Β’ Οικουμενική Σύνοδο, η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως – Οικουμενικό Πατριαρχείο καταλαμβάνει μια σπουδαία και πρωταγωνιστική θέση μέσα στο σύστημα διοικήσεως της Εκκλησίας. Μπορεί η Β’ Οικουμενική Σύνοδος να έδωσε τα ίσα πρεσβεία τιμής της Κωνσταντινουπόλεως μετά τον Ρώμης, η Δ’ όμως Οικουμενική Σύνοδος, έδωσε τα ίσα πρεσβεία μετά του Ρώμης.

   Το Πατριαρχείο – Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, είναι ο χώρος, στον οποίο αναπτύχθηκαν και δημιουργήθηκαν οι περισσότερες αιρέσεις πού ταλαιπώρησαν την Εκκλησία, αλλά και ο χώρος στον οποίο έλαβαν χώρα όλες οι Οικουμενικές Συνόδους. Νίκαια, Κωνσταντινούπολη, Έφεσος, Χαλκηδόνα, Κωνσταντινούπολη και τέλος Νίκαια, αντιμετωπίζοντας και κατατροπώνοντας αυτές.

     Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, είναι ο χώρος, όπου ο ελληνισμός συνδέθηκε με τον χριστιανισμό, δημιουργώντας έτσι τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό.

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, είναι ο χώρος στον οποίο η Θεολογία αναπτύχθηκε, με την συμβολή της ελληνικής παιδείας και φιλοσοφίας. 

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, είναι ο χώρος στον οποίο η Πρόνοια του Θεού, επεφύλαξε το προνόμιο να είναι αυτό πού θα εκχριστιάνιζε όλους τους λαούς της Βαλκανικής, αλλά και της Ρωσίας, της Μοραβίας, όταν οι κτήσεις στην Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική είχαν χαθεί, με την επέλαση των Αράβων και αργότερα με την επικράτηση του Ισλάμ.

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη είναι αυτό πού αντιστάθηκε στις απαιτήσεις της Ρώμης, και μετά το σχίσμα του 1054 ανέλαβε την ευθύνη του συντονισμού, και της ενότητος της Εκκλησίας. Είναι αυτό πού παρά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία 1204 – 1261 στην Νίκαια της βιθυνίας, συνέχισε την ιστορική του πορεία.

     Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, είναι αυτό πού την μαύρη χρονιά του 1453, σήκωσε στους ώμους του την Εθναρχία, δίδοντας την ελπίδα στους σκλαβωμένους Ρωμηούς. Ιδρύει σχολεία σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Αθωνιάδα, Πατμιάδα και άλλα, για να τονώσει την ελπίδα και την αισιοδοξία στον Ρωμηό. Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, γίνεται η «Εκκλησία των του Χριστού πενήτων » κατά τον Πρώτο Πατριάρχη μετά την Άλωση Γεννάδιο Σχολάριο. 

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, αναλαμβάνει δράση ώστε να φέρει κοντά του και κοντά στην Ορθοδοξία τους αποσχισθέντες από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία Προτεστάντες, με τον Πατριάρχη Ιερεμία Β’ ο οποίος ανοίγει αλληλογραφία με τους ηγέτες του Προτεσταντισμού, χωρίς όμως αποτελέσματα.

    Το Πατριαρχείο καθ΄ όλη την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γίνεται η έδρα και ο τόπος εγκαταστάσεως των Πατριαρχών της Ανατολής, όταν οι εκκλησίες τους αντιμετωπίζουν πολλά πρόβλήματα, ακόμα και λειψανδρείας. Είναι αυτό πού εκλέγει Πατριάρχες για τους Θρόνους της Ανατολής, γι’  αυτό και εκτός από Πατριαρχείο καλείται και ως  Πατριαρχεία. 

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, γίνεται η Μητέρα Εκκλησία των νεοτέρων Πατριαρχείων και Εκκλησιών. Από τα σπλάχνα της, από τον δικό της χώρο και δικαιοδοσία, δημιουργούνται τα νεώτερα Πατριαρχεία και οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όπως της Ρωσίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας, Ελλάδος, Πολωνίας, Αλβανίας και Τσεχίας και Σλοβακίας.

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, πιστό στις αρχές  του και ξένο πρός τον Εθνοφυλετισμό, ο οποίος είχε δυστυχώς εισχωρήσει πρός το τέλος του 19ου αιώνος, με τις «ευλογίες» της Ρωσίας, δημιουργώντας πραξικοπηματικά την «Βουλγαρική Εξαρχία» καταδίκασε αυτό το φαινόμενο ως ξένο και ως αίρεση πρός τις αρχές της Ορθοδόξου Εκλησίας.

     Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, στις αρχές του 20ου αιώνος, βλέπει το δράμα της διαιρέσεως του χριστιανικού κόσμου. Αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την επίλυση αυτού του σκανδάλου. Με τις δύο Εγκυκλίους του 1902 και του 1904 του Πατριάρχου Ιωακείμ Γ’ του Μεγαλοπρεπούς και λίγα χρόνια χρόνια μετά, με την Εγκύκλιο του 1920, θέτει τις βάσεις για την έναρξη του Διαλόγου με τις άλλες Εκκλησίες της Δύσεως. 

     Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, βιώνει τον πόνο και την θλίψη με την Μικρασιατική Καταστροφή και τον απορφανισμό των περιοχών και των Μητροπόλεων του. Το ίδιο δράμα θα ξαναζήσει με τα γνωστά «Σεπτεμβριανά» του 1955, με τα γεγονότα του 1964, και του 1974. Αυτό όμως δεν το εμποδίζει να δεί την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γι’  αυτό και συγκαλεί τις Πανορθόδοξες Διασκέψεις, τις Πανορθόδοξες Συνόδους, οι οποίες αποφασίζουν την σύγκληση μιας Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία πραγματοποιήθηκε μετά από κόπους, προβλήματα και εμπόδια το περασμένο καλοκαίρι στην Κρήτη.

    Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, συνεχίζει και σήμερα την πορεία και την προσφορά σε όλο τον κόσμο, κάτω από την σοφή καθοδήγηση του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρίου Βαρθολομαίου, ο οποίος συμπλήρωσε φέτος αισίως 25 χρόνια στον Πανίερο Θρόνο. Το Πατριαρχείο – Κωνσταντινούπολη, δεν μένει μόνο στο παρελθόν, αλλά βλέπει με αισιοδοξία και το μέλλον. Νοιάζεται για το ποίμνιό του τόσο στην Πόλη, όσο και για όπου γη υπάρχουν εκκλησίες και Μητροπόλεις πού υπάγονται σε αυτό. Νοιάζεται για την ενότητα της Εκκλησίας, για την διάδοση του Ορθοδόξου Θεολογικού λόγου στους άλλους χριστιανούς πού είναι μακριά από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Νοιάζεται για την προστασία του περιβάλλοντος, οργανώνοντας συνέδρια, συμπόσια ώστε να αφυπνίσει τις συνειδήσεις των μεγάλων και ισχυρών της γής. 

   Η ευχή και η προσευχή μας, είναι, ο Θεός να ευλογεί και να στηρίζει τον αιώνιο αυτόν θεσμό, αυτήν την αιματοποτισμένη Εκκλησία και με τις ευχές του Αγίου Ενδόξου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου να συνεχίζει να σκορπίζει το Φώς του Φαναρίου σε κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως.

Χρόνια πολλά στην Μητέρα Εκκλησία.

http://www.amen.gr/

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: