Σχολιάστε

«Ὁ θεῖος ἔρωτας, τὰ δάκρυα τῆς κατανύξεως καὶ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»

Μυρίπνοα ἄνθη ἁγιορείτικης πνευματικότητας ἀπὸ τὸν γέροντα Ἐφραὶμ τὸν Βατοπαιδινὸ


«Ἡ ὑπακοὴ δὲν λειτουργεῖ μὲ βάση τὴ λογική…. Ἡ προσκόλληση στὰ γήινα ἐμποδίζει τὸν ἄνθρωπο νὰ δεῖ τὰ οὐράνια. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀγνοήσει τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ἁγνότητας καὶ καθαρότητας τῆς ψυχῆς… Ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νὰ καθαρίζει τὸν ἑαυτὸ του ὅταν ὑπακούει καὶ τηρεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ. Τότε ἀρχίζει ἡ διεργασία τῆς ἐσωτερικῆς καθαρότητας».

Τὴν ἁγιορείτικη πνευματικότητα καὶ ἀντίληψη τῆς ζωῆς εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ βιώσουν –ἔστω καὶ ἐλάχιστα- οἱ χριστιανοὶ ποὺ παρακολούθησαν τὴν ὁμιλία τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Βατοπεδίου ἀρχιμ. Ἐφραίμ. Ἡ ὁμιλία πραγματοποιήθηκε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὸν ὁμώνυμο Δῆμο τῆς Ἀττικῆς καὶ περιλαμβανόταν στὸ πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν «Δημήτρια 2015»!

«Οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ δὲν ἀποτελοῦν κάποιον ἠθικιστικὸ κώδικα ἀλλὰ ἀποτελοῦν κατὰ βάση τὰ πλῆκτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐνεργοποιοῦν καὶ ἀντλοῦν τὴν ἄκτιστο χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κι ὅταν ἀρχίζει ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ λειτουργεῖ στὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά του, τότε ἀρχίζει νὰ συνειδητοποιεῖ τὴν ἁμαρτωλότητά του… Ἡ παρουσία δὲ τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος αὐξάνει στὸν ἄνθρωπο τὸ Θεῖο Πόθο. Πρόκειται στὴν οὐσία γιὰ πόθο τοῦ Θεοῦ, ποὺ καταλήγει σὲ ἔρωτα πρὸς τὸ θεῖο. Ὁ θεῖος ἔρωτας δὲν ἔχει σχέση μὲ κάποιο συναίσθημα, δὲν ἔχει σχέση μὲ κάτι σαρκικὸ ἀλλὰ ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου γεύεται τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία ἐνίοτε ἐκδηλώνεται μὲ τὰ δάκρυα κατανύξεως. Κι ὅταν ἡ καρδιὰ γεύεται τὴ θεία χάριν τότε ἀποτάσσεται ἀπὸ κάθε ἁμαρτία. Τότε ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ἀγωνίζεται νὰ μὴν ἀπολέσει, νὰ μὴν χάσει τὴ θεία χάριν. Τότε ὁ ἄνθρωπος στὴν καθημερινότητά του ἀγωνίζεται νὰ πατᾶ στὰ ἴδια χνάρια ποὺ πάτησε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὄχι ἀπὸ φόβο τιμωρίας ἀλλὰ ἀπὸ σεβασμὸ πρὸς Ἐκεῖνον ποὺ ἐπέτρεψε νὰ ζήσει καὶ νὰ βιώσει αὐτὸ τὸ θεῖο ἔρωτα, τὸν ὁποῖο πολὺ ὄμορφα μᾶς περιέγραψε ὁ σύγχρονος Ἁγιορείτης Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης μὲ τὴν ἱστορία τῆς ἐρωτευμένης βοσκοπούλας. Βιώνοντας αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν κατάσταση ὁ ἄνθρωπος ἀναπτύσσει ὅλες ἐκεῖνες τὶς ἀρετές, ὅπως τῆς ὑπομονῆς, τῆς ταπείνωσης, τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἁγνῆς ἀγάπης, τῆς ἐγκράτειας κ. ἄ. ποὺ συμβάλλουν στὸ νὰ ἀρέσει στὸ Θεό, ὁ ὁποῖος σὲ ἀντάλλαγμα τὸν χαριτώνει, τὸν καθιστὰ δηλαδὴ σκεῦος ἐκλογῆς. Σκεῦος ποὺ μυροβλύζει στὴν ἐφήμερη καὶ αἰώνια ζωή του», συμπλήρωσε ὁ ταπεινὸς γέροντας τῆς ἱστορικῆς ἁγιορείτικης Μονῆς.

Πῶς ὅμως θὰ γίνουμε ἀρεστοὶ στὸν Χριστό; Μὲ ποιὸν τρόπο θὰ καθαρίσουμε τὸν ἀγρὸ τῆς ψυχῆς μας; Πῶς θὰ τὴν ἀπαλλάξουμε ἀπὸ τὰ βαρίδια καὶ τὰ ἀγκάθια ποὺ τὴν κρατοῦν σ’ ἕνα καθεστὼς δουλείας καὶ αἰχμαλωσίας; Πῶς θὰ τὴν καταστήσουμε ἱκανὴ νὰ φτερουγίζει μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους ψάλλοντας ἀδιάλειπτα δοξολογικοὺς καὶ εὐχαριστηριακοὺς ὕμνους;

«Τὰ λέπια τῆς ψυχῆς, ὅπως εἶπε ὁ γέροντας, πέφτουν μόνο διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Ἐξομολογήσεως καὶ τῆς μετάνοιας. Καὶ ἡ μετάνοια ἔχει διαβαθμίσεις καὶ καταλήγει στὴν βαθύτατη μετάνοια, ἡ ὁποία σχετίζεται μὲ τὸ πένθος γιὰ τὸ Θεό. «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» μᾶς λέγει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Τὸ πένθος αὐτὸ δὲν παρομοιάζεται μ’ αὐτὸ τῆς ἀπώλειας κάποιου ἀγαπημένου μας προσώπου ἀλλὰ μὲ τὸ γεγονὸς τῆς συνειδητοποίησης τῆς ἀπόστασής μας μὲ τὸ Θεό. Καὶ τὸ πένθος αὐτὸ φέρνει δάκρυα ποὺ δὲν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ συναίσθημα ἢ μὲ ψυχολογικὴ ἀσθένεια. Εἶναι δάκρυα ποὺ καθαρίζουν τὴν καρδιὰ κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ καθαρισμοῦ τῶν κόπρων τοῦ Αὐγεία στὸν πρῶτο ἄθλο –δοκιμασία τοῦ μυθικοῦ Ἡρακλῆ…»

Ὁ γέροντας ἡγούμενος ἐκτός της ἁγιορείτικης πνευματικότητας ποὺ μετέδωσε στοὺς 600 καὶ πλέον παρισταμένους χριστιανοὺς ἀπάντησε σὲ ἀπορίες καὶ ἐρωτήματά τους ποὺ εἶχαν νὰ κάνουν μὲ τὴν πίστη τους ἐπὶ δύο σχεδὸν ὧρες, τονίζοντας συνεχῶς τήν ἀναγκαιότητα τῆς προσευχῆς καί δή τῆς ἀδιἀλειπτης προσευχῆς, ἡ ὁποία ἔχει τό ρόλο τῆς συνεχοῦς ἐπικοινωνίας μέ τόν τριαδικό καί μόνο ἀληθινό Θεό. Ἐν συνέχεια προέστη στὴν Ἱερὰ Ἀγρυπνία ποὺ ἀκολούθησε στὸν Ἱερὸ Ναό.

Ὅπως ἐκ τῶν πραγμάτων διαπιστώνεται οἱ καθιερωμένες πλέον ὁμιλίες ποὺ διοργανώνονται στὸ πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν «Δημήτρια 2015» καί πραγματοποιοῦνται στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγ. Δημητρίου τοῦ ὁμώνυμου Δήμου τῆς Ἀττικῆς ἀποκτοῦν χαρακτήρα κατηχητικῶν διδασκαλιῶν. Περίπου 600 ἕως καὶ 1000 χριστιανοὶ καὶ χριστιανὲς παρακολουθοῦν κάθε ἡμέρα πνευματικὲς καὶ λίαν ἐποικοδομητικὲς ὁμιλίες ἀπὸ σύγχρονα πνευματικὰ ἀναστήματα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἱεράρχες, ἡγούμενοι ἱερῶν μονῶν, Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἀναλαμβάνουν νὰ καλύψουν τὰ μεγάλα κενὰ ποὺ παρατηροῦνται τὶς τελευταῖες εἰδικὰ δεκαετίες στὴν ὀρθόδοξη κατήχηση. Αὐτὸς εἶναι καί ὁ βασικός λόγος ποὺ κάθε φορά προσέρχονται στὸ συγκεκριμένο ἱερὸ ναὸ ὄχι μόνο ἐνορίτες ἀλλὰ χριστιανοὶ ἀπὸ ὅλο σχεδὸν τὸ Λεκανοπέδιο γιὰ νὰ τὶς παρακολουθήσουν.

ΠΗΓΗ ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΕΥΧ. 171 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015 http://www.orthodoxia.gr

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ, Θεολόγος, Δημοσιογράφος
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: