ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΟΡΤΩΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (2015)

1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

† Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥ­ΡΙ­ΟΥ Η­ΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

 Βασιλείου ἀρχιεπι­σκό­που Και­σα­ρείας Καππαδοκίας τοῦ μεγάλου (†379).

 Τῌ ΤΕΤΑΡΤῌ  ΕΣΠΕΡΑΣ  (31/12/14)

  Συνέχεια ανάγνωσης ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΟΡΤΩΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (2015)

«Ανασταίνουν» το ιστορικότερο κελί του Αγίου Όρους, το Άξιον Εστί – Το τάμα δύο μοναχών και μια ιστορία 1.100 χρόνων

Δύο νεαροί μοναχοί αναστηλώνουν το ιστορικότερο κελί του Αγίου Όρους, το Άξιον Εστί, στην Καψάλα, μια περιοχή ανάμεσα στις Καρυές και τις Ιερές Μονές Παντοκράτορος και Σταυρονικήτα.

Το κελί μέσα στο οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά ο ύμνος Άξιον Εστί και εκεί φιλοξενήθηκε αρχικά η θαυματουργή εικόνα, που τώρα βρίσκεται ενθρονισμένη στον Ναό του Πρωτάτου, μέσα στα χρόνια ερειπώθηκε και έγινε ετοιμόρροπο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ανασταίνουν» το ιστορικότερο κελί του Αγίου Όρους, το Άξιον Εστί – Το τάμα δύο μοναχών και μια ιστορία 1.100 χρόνων

«Ἐξεπλήττετο ὁ Ἡρῴδης» ΗΧΟΣ ΒΑΡΥΣ ΧΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Ἦχος βαρὺς

Ἐξεπλήττετο ὁ Ἡρῴδης, ὁρῶν τῶν Μάγων τὴν εὐσέβειαν, καὶ τῷ θυμῷ νικώμενος, τοῦ ἔτους ἠκριβολόγει τὸ διάστημα. Μητέρες ἠτεκνοῦντο, καὶ ἡ ἄωρος ἡλικία τών βρεφῶν, πικρῶς κατεθερίζετο· μαζοὶ ἐξηραίνοντο, καὶ πόροι γάλακτος συνεστέλλοντο. Μέγα ἦν τὸ δεινόν! διὸ εὐσεβῶς πιστοὶ συνελθόντες, προσκυνήσωμεν τοῦ Χριστοῦ τὴν γέννησιν.

Ένα νεογραμμένο ποίημα για τα Χριστούγεννα από τον Μητροπολίτη Προικονήσσου κ. Ιωσήφ

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΟΝΟΚΤΟΝΗΘΕΝΤΩΝ

  

Ἦρθαν Χριστούγεννα

καὶ περιμένω νὰ μοῦ ποῦν τὰ Κάλαντα

παιδιά, πολλὰ παιδιά,

ἀπὸ τὸν ὄρθρο τῆς παραμονῆς ὥσμε τὸ βράδυ.

Νἄρθουν στὴν πόρτα μου

ἀγόρια καὶ κορίτσια,

ξανθά, μελαχρινά,

φρόνιμα ἤ σκανδαλιάρικα,

καλλίφωνα ἤ παράφωνα,

ἐντροπαλὰ ἤ παρρησιασμένα,

γεμᾶτα φῶς στὸ πρόσωπο,

μὲ τρίγωνα στὰ χέρια, φυσαρμόνικες,

αὐλοὺς καὶ τουμπελέκια.

Νὰ ἔχουνε καὶ καραβάκια ἄσπρα

μὲ γαλάζια ὕφαλα,

μὲ τὴν ἑλληνικὴ σημαία στὸ κατάρτι

καὶ τοῦ Ἁγίου Νικολάου τ’ ὄνομα στὴν πλώρη,

νὰ ρἰξω στὸ ἀμπάρι τους

ἁπλόχερα τὸ φιλοδώρημα

ποὺ τοὺς ἀξίζει.

Ν’ ἀκούσω ἀπὸ τὸ στόμα τους

τὴ θεία Γέννηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀρχαίου,

τοῦ Παλαιοῦ τῶν Ἡμερῶν,

τοῦ Τρισαγίου.

Νὰ τραγουδήσουν γιὰ τὴ Βηθλεέμ,

τὸ Σπήλαιο, τὴ Φάτνη τῶν ἀλόγων,

γιὰ τοὺς Ποιμένες, γιὰ τοὺς Μάγους,

γιὰ τὸ ἀστέρι τὸ λαμπρὸ ποὺ τοὺς ὡδήγησε

χωρὶς νὰ λείψει ὥρα.

Νὰ καταγγείλουν τοῦ Ἡρώδη τὴ μιαιφονία,

ποὺ ζαλισμένος ἀπὸ τὴ δοτή,

τὴν κακορίζική του δόξα κι ἐξουσία,

διὰ Χριστὸν ὡς ἤκουσε ταράχτηκε

κι ἀπὸ Ἡρώδης ἔγινε ὁ τάλας θηριώδης

κι ἔχυσε χείμαρρο ἀθώου αἵματος

νηπίων ὑπομάζιων καὶ θηλαζόντων,

νὰ παρασύρῃ ἐκεῖνο τὴ μεγάλη ἀπειλή,

νὰ καταπνίξῃ τ’ ὄνομα τοῦ ἐν Βηθλεὲμ

τεχθέντος ἀνεπιθυμήτου Βασιλέως.

Περιμένω, τὰ παιδιά μας, περιμένω…

Κάπου-κάπου προβάλλουν ἕνα-δυό,

μοῦ λένε βιαστικὰ καὶ μὲ μισόλογα

δυὸ-τρεῖς στροφὲς ἀπὸ τὰ Κάλαντα

καὶ φεύγουν γιὰ νὰ πᾶνε παραπέρα.

Τὸ χαἰρομαι, δὲ λέω, τὸ εὐχαριστιέμαι,

ἀφοῦ καὶ τὸ χαλάζι στὴν ἀναβροχιὰ

τὸ κάνεις χάζι.

Ὅμως ἐγὼ περίμενα κι ἄλλα παιδιά,

πολλὰ παιδιά, νὰ μὴν προφταίνω

νὰ σηκώνωμαι τὴν πόρτα νὰ ἀνοίγω.

Ποῦ εἶναι τὰ παιδιά;

Γιατί δὲ φάνηκαν;

Θυμήθηκα! Ὁ Ἡρώδης συνεχίζει

μὲ ὑπερωρίες στὶς μέρες μας τὸ φοβερὸ

ἀνοσιούργημά του.

Συγχρονισμένος, ἐπιστήμων, gentleman,

μὲ γάντια, μάσκες,

φάρμακα ἀμβλωθρίδια,

μὲ φόρμες τῶν γιατρῶν, νυστέρια,

κρανιοθραῦστες, ἑλκυστῆρες

καὶ λογιῶν-λογιῶν λαβίδες,

ἀναιρεῖ μέσα στὰ μαιευτήρια

τὰ παιδιὰ ποὺ ἐγὼ περίμενα

νὰ ἔρθουν νὰ μοῦ ψάλουνε

τὰ Κάλαντα!

Μαρίες, Κατερίνες, Γιάννηδες,

Πέτροι, Εἰρῆνες, Παναγιῶτες,

Χρῆστοι, Δημήτρηδες καὶ Νικολάκια,

Ἑλένες, Κωνσταντῖνοι, Γιώργηδες,

Δεσποῦλες, Φώτηδες καὶ Μανωλάκια,

Στέφανοι, Καλλιοπίτσες, Σωτηράκια,

ἀθῷα, ἀπειρόκακα κι ἀνυπεράσπιστα,

μισοδιαμορφωμένα μὲσ’ στὴ μήτρα

τοσοδούλικα παιδάκια,

ψυχὲς ἀκέριες, ἔκτυπα τοῦ Θείου Βρέφους,

γίνανε κομμάτια,

πεταχτήκαν σ’ ἀποτεφρωτήρια, ἐχάθηκαν,

μ’ ἕνα: «Γιατί;» κι ἕνα παράπονο καυτὸ

δίχως ἀπάντηση, πυροσιδεροσφράγιστο

στῆς τρυφερῆς ψυχίτσας τους τὰ μάτια!

Καὶ ὅπως ἀραιὰ καὶ ποῦ

χτυπάει τὴν πόρτα μου κάποιο παιδὶ

ποὺ ἐκατάφερε νὰ γεννηθῆ στὸν κόσμο μας

καὶ μοῦ προτείνει: -Νὰ τὰ ποῦμε;

-Πέστα! τοῦ λέω, νὰ σὲ χαρῶ!

Πέστα καὶ γιὰ ν’ ἀκούσω τὴ φωνή,

τὸ αἷμα ποὺ βοᾶ,

τῶν ἄλλων ποὺ δὲν θἄρθουν!

Τῶν «ἄλλων», τῶν πολλῶν,

τῶν ἀμβλωθέντων Ἑλληνόπουλων,

τῶν μικραγγέλων ποὺ φονοκτονήθηκαν.

Πέστα! ν’ ἀκούσω ἀπ’τὸ δικό σου στόμα

τὶς μυριάδες τ’ἄλλα μου παιδιά

-μιὰ Πάτρα ὁλάκερη χάνεται κάθε χρόνο!-

τὰ παρ’ ὀλίγον Ἑλληνόπουλα,

τὰ παρὰ κάτι Χριστιανόπουλα,

ποὺ ἀπὸ πολὺ μακριὰ κοιτάζουνε λαχταρισμένα

τὸν Ἥλιο ν’ ἀνατέλλῃ ἐν σπαργάνοις!

Κλαῖε, Ραχήλ! Νιόβη, θρήνει!

Στηθοκοπιέστε, μάννες!

Τίλλετε τὶς τρίχες σας!

Ἐσύ, χαρά μου, πέστα!

Πέστα καὶ ξαναπέστα!…

Πειραιεύς, 20-12-14 


http://www.nyxthimeron.com/2014/12/blog-post_89.html

Ἡ Μητρόπολη Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας διοργανώνει συνέδριο γιὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας διοργανώνει Διεθνές Ἐπιστημονικὸ Συνέδριο πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου Προστάτου καὶ Πολιούχου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ τό Σάββατο 27 καὶ τήν Κυριακὴ 28 Δεκεμβρίου2014 στήν πόλη τοῦ Ἀγρινίου.

Τὸ Συνέδριο, ποὺ θὰ ἔχει ὡς γενικὸ θέμα: «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ Ἑλληνικὸν Γένος», συγκαλεῖται μὲ ἀφορμὴ τὴν συμπλήρωση 300 ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Ἁγίου.
Δεῖτε τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραμμα τοῦ Συνεδρίου γιὰ τὴν ἐνημέρωση καὶ τὴ συμμετοχή σας…

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

1o πρότυπο πειραματικό Αλεξανδρούπολης & Friends: Donate voices

Πως θα σας φαινόταν, εάν ακούγατε μεταξύ άλλων, ένα Δεσπότη, μια Ολυμπιονίκη, ένα Δήμαρχο και ένα Στρατηγό να ερμηνεύουν ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια που έχουν ακουστεί ποτέ;

 

 

 

Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας!!! 

 

ellhnida-mana

Σε μια επαρχιακή πόλη της Μακεδονίας, στη μαύρη και φοβερή Κατοχή του ’41 με ’42, όπου οι εκτελέσεις και οι σφαγές των αθώων ανθρώπων ήσαν ανελέητες και αθρόες, οι φυλακίσεις και οι εξορίες φοβερές, το ξύλο και τα βασανιστήρια τρομακτικά, και η πείνα ως γνωστόν θέριζε τους πάντες. Σε όλα αυτά δυστυχώς έχω και γω προσωπική πείρα διότι πολλά είδαν τότε τα παιδικά μου μάτια.
Η οικογένεια της κυρίας αυτής όταν ήτο παιδούλα, ήτο πολύ ευσεβής και ακόμα ευσεβέστεροι ο παππούς και η γιαγιά. Άνθρωποι της πολλής προσευχής και της πολλής ελεημοσύνης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης Έτσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας!!! 

Ο Χριστός και ο Μίσα!-δύο μωρά μέσα στην Φάτνη…!!!!

μια συγκινητική, αληθινή ιστορία…

Το πιο κάτω περιστατικό συνέβη σ΄ένα ορφανοτροφείο στη Ρωσία, όπου περιθάλπονται μικρά παιδάκια, εγκαταλελειμένα και κακοποιημένα.

.

Στο ορφανοτροφείο, λοιπόν, αυτό, πήγε παραμονές Χριστουγέννων ένας καθηγητής να μιλήσει στα παιδιά για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τα περισσότερα άπ’ αυτά άκουαν για πρώτη φορά για το Χριστό και για τη Γέννηση του. Ένα αγοράκι έξι χρονών, ο Μίσα, άκουε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια του καθηγητή. Στη συνέχεια δόθηκαν σταπαιδιά υλικά για να φτιάξουν τη σπηλιά, τη φάτνη και όλα τα σχετικά.

Συνέχεια ανάγνωσης Ο Χριστός και ο Μίσα!-δύο μωρά μέσα στην Φάτνη…!!!!

«Τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος» Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

paradosh-kampana-shmaia

«Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους, του στειρεύοντος πριν, και ητεκνωμένου δεινώς σήμερον; Άμυνα περί πάτρης δεν είναι οι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος και η πρόληψις της χρεωκοπίας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος» Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Θὰ ἔπρεπε νὰ βρεθῇ ἕνας Ἰωνᾶς προφήτης, νὰ ἔρθῃ μὲ κεραυνοὺς καὶ ἀστραπὰς καὶ νὰ μᾶς πῇ· «Ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευῒ καταστραφήσεται».

Δώδεκα ἀπόστολοι καὶ ἀλλάξανε τὸν κόσμο.
Κ᾿ ἐμεῖς ὀκτὼ χιλιάδες (παπάδες) δὲν μποροῦμε ν᾿ ἀλλάξουμε τὴν κοινωνία μας…

Συνέχεια ανάγνωσης Θὰ ἔπρεπε νὰ βρεθῇ ἕνας Ἰωνᾶς προφήτης, νὰ ἔρθῃ μὲ κεραυνοὺς καὶ ἀστραπὰς καὶ νὰ μᾶς πῇ· «Ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευῒ καταστραφήσεται».

«Πρωτογονισμός και «εποικοδόμημα» «Η απογύμνωση τού Ιστορικού Υλισμού» Τού Χρήστου Γιανναρά

Πηγή: Απόσπασμα από την Επιφυλλίδα τής Εφημερίδας «Καθημερινή τής Κυριακής» 21-12-2014.

Αναδημοσίευση από: http://www.kathimerini.gr

Ε​​βδομάδα γιορτής των Χριστουγέννων και μια «σφυγμομέτρηση» της κοινής γνώμης για το γεγονός της γιορτής θα πρόσφερε, σίγουρα, πλούσιο υλικό κοινωνιογνωσίας. Ποιο ποσοστό του πληθυσμού σώζει ακόμα ίχνη «υπαρξιακού προβληματισμού», έχει ερωτήματα που μπορεί να επιφέρουν ρωγμές στην απανθρωπία της ιστορικο-υλιστικής μονοτροπίας των καιρών μας, ποιο ποσοστό εξακολουθεί να ανέχεται τα στερεότυπα μιας κατεστημένης «γιορτινής» κενολογίας. Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτογονισμός και «εποικοδόμημα» «Η απογύμνωση τού Ιστορικού Υλισμού» Τού Χρήστου Γιανναρά

«Θα έλθεις στη γιορτή μου»;

Όπως θα ξέρεις, φτάσαμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμήν μου, έτσι κι εφέτος. 
Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται διαφημίσεις στο ράδιο, την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και παντού κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα… 
Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι με σκέφτονται!

Συνέχεια ανάγνωσης «Θα έλθεις στη γιορτή μου»;