«Πρωτογονισμός και «εποικοδόμημα» «Η απογύμνωση τού Ιστορικού Υλισμού» Τού Χρήστου Γιανναρά

Πηγή: Απόσπασμα από την Επιφυλλίδα τής Εφημερίδας «Καθημερινή τής Κυριακής» 21-12-2014.

Αναδημοσίευση από: http://www.kathimerini.gr

Ε​​βδομάδα γιορτής των Χριστουγέννων και μια «σφυγμομέτρηση» της κοινής γνώμης για το γεγονός της γιορτής θα πρόσφερε, σίγουρα, πλούσιο υλικό κοινωνιογνωσίας. Ποιο ποσοστό του πληθυσμού σώζει ακόμα ίχνη «υπαρξιακού προβληματισμού», έχει ερωτήματα που μπορεί να επιφέρουν ρωγμές στην απανθρωπία της ιστορικο-υλιστικής μονοτροπίας των καιρών μας, ποιο ποσοστό εξακολουθεί να ανέχεται τα στερεότυπα μιας κατεστημένης «γιορτινής» κενολογίας.

 

Αντιπαλεύοντας τον «τρόπο» του «υπαρκτού σοσιαλισμού» οι κοινωνίες της «φιλελεύθερης οικονομίας» είχαν επιστρατεύσει ρομαντικά ρητορικά προσχήματα ιδεαλισμού. Εκρυβαν επιμελέστατα την κοινή καταγωγή καπιταλισμού και μαρξισμού από την ίδια μήτρα: τον Ιστορικό Υλισμό. Επινόησαν την ετικέτα της «χριστιανοδημοκρατίας» καλλιεργώντας με θαυμαστή αποτελεσματικότητα την ψευδαίσθηση ότι οι στυγνοί νόμοι της «ελευθερίας των αγορών» (νόμοι φυσικής επιλογής, επιβίωσης του ισχυροτέρου, άτεγκτης ανταγωνιστικότητας) μπορούν να συνταιριαστούν με έναν θρησκειοποιημένο Χριστιανισμό, ατομοκεντρικής, «πνευματικά» αιτιολογημένης, ωφελιμοθηρίας.

Η παράσταση κράτησε ώς τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Τότε, στις κοινωνίες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» οι συγκυρίες ξεγύμνωσαν αποκαλυπτικά τα ιδεολογήματα που συντηρούσαν την ψευδαίσθηση της αντιπαλότητας: Αποκάλυψαν τους εμφανιζόμενους ως αντιπάλους, μαρξισμό και καπιταλισμό, σε σιαμαία συμφυΐα – δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του Ιστορικού Υλισμού. Τα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» κατέρρευσαν, όχι γιατί απέρριπταν πια τον Ιστορικό Υλισμό, αλλά επειδή λαχταρούσαν περισσότερον Ιστορικό Υλισμό: Ηθελαν μπλου-τζηνς, καλλυντικά, πορνογραφία, «ελευθερία» ανεμπόδιστων ατομικών καταναλωτικών επιλογών.

Τότε και ο «υπαρκτός καπιταλισμός» απέβαλε επιτέλους τα προσωπεία: αρνήθηκε κάθε χαλινό στην κατάφαση των ενστικτωδών ενορμήσεων, των νόμων της ζούγκλας: Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί, ο συνδικαλισμός, οι διακηρύξεις των «δικαιωμάτων», η «τέταρτη εξουσία» της πληροφόρησης, απόμειναν ανυπόστατες σκιές, διακοσμητικό ντεκόρ στην απάνθρωπη, πλανητική εξουσία των κερδοσκόπων. Το νόμισμα αυτονομήθηκε από τις παραγωγικές και ανταλλακτικές ανθρώπινες σχέσεις, έγινε αφηρημένο «λογιστικό» χρήμα υπηρετικό ενός τερατώδους, ανίερου τζόγου με ανεξέλεγκτους παίκτες.

Οπως στα κομμουνιστικά καθεστώτα η «κεντρικά ελεγχόμενη οικονομία» κατάργησε την πολιτική και την υποκατέστησε με αυθαίρετες τυραννικές δικτατορίες που η καθεμιά επέβαλε τη δική της «νομενκλατούρα», έτσι και η «φιλελεύθερη» οικονομία καταργεί σήμερα απροκάλυπτα την πολιτική, την υποκαθιστά με παντοδύναμα παντελώς ανεξέλεγκτα οικονομικά «διευθυντήρια». Ιδιωτικοί οίκοι αξιολογούν τις οικονομίες κρατών, βαθμολογούν τη δανειοληπτική τους αξιοπιστία – δηλαδή αποφασίζουν ποια κοινωνία θα ευνοηθεί να ευημερήσει, ποια θα βυθιστεί σε λιμό, σε απόγνωση. Με φρενήρη ρυθμό εκποιούνται κοινωνικές περιουσίες λαών, εισάγονται στο πλανητικό καζίνο του χρηματιστηριακού παιγνίου, με ευφημισμούς ιταμής αναίδειας: όπως, το να θεωρείται ο παλιμβαρβαρισμός των «ιδιωτικοποιήσεων» κορύφωμα «εκσυγχρονισμού» και «προόδου».

Ισως για πρώτη φορά στα χρόνια μας, δυο χιλιετίες μετά Χριστόν, οι άνθρωποι να «γιορτάζουμε» Χριστούγεννα με ριζικά αντεστραμμένους, σε παγκόσμια κλίμακα, τους όρους κατανόησης της Γιορτής. Γιορτή, τώρα πια, είναι μια σύμβαση καθαρά χρηστική: συντηρούμε γραφικότητες συναισθηματικού χαρακτήρα, μόνο για την απόλαυση λίγης αργίας από τη βιοπάλη (αν η βιοπάλη δεν έχει ακυρωθεί από το μαρτύριο της ανεργίας) και με κυρίως στόχο «να κινηθεί η αγορά». Η Γιορτή αρχίζει και τελειώνει στον διάκοσμο –«δέντρο», δώρα, κάλαντα, τραπέζι ευωχίας, γιρλάντες στα μπαλκόνια και στις εξώθυρες– όλα συναρτήσεις του δείχτη καταναλωτικής ευχέρειας. Οι άνθρωποι μοιάζει να έχουμε παλινδρομήσει σε έναν απίστευτο πρωτογονισμό, δίχως καν ερωτήματα για «νόημα» (αιτία και σκοπό) της ύπαρξης, του κόσμου, της Ιστορίας.

Η λέξη «απανθρωπία» κυριολεκτεί: Χάνεται «το κυρίως ανθρώπινον» –ο άνθρωπος προσπερνάει την όποια χαρά ή θλίψη, την επιτυχία ή την απόγνωση, τον έρωτα ή τη μοναξιά, τις προοπτικές της ζωής ή την εγγύτητα του θανάτου, χωρίς περιέργεια ή κριτήριο για την ποιότητα, την αλήθεια ή την ψευδαίσθηση. Προσπερνάει αδιάφορος το αίνιγμα του κάλλους –γιατί τα χρώματα, γιατί η ετερότητα, γιατί η ενεργούμενη μοναδικότητα στο βλέμμα, στο χαμόγελο, στη χειρονομία, στη ζεστασιά της φωνής. Τα μετράμε όλα σήμερα με μέτρο την ωφελιμότητα της χρήσης, όχι την έκπληξη (αλλά και το ρίσκο) της σχέσης. Είναι ο θρίαμβος του Ιστορικού Υλισμού, ο «μετά θάνατον» του μαρξισμού θρίαμβος.

Στην Ελλάδα έχουμε ιστορικο-υλιστικό πρωτογονισμό ακατέργαστον. Αλλά και ιδεαλιστικό «εποικοδόμημα» υπερτροφικό: Υποχρεωτικό μάθημα θρησκευτικών στα σχολειά. Δύο Θεολογικές Σχολές, με τέσσερα Τμήματα, στα πανεπιστήμια Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Τέσσερις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες. Κάθε Κυριακή τη λειτουργία με κήρυγμα από την κρατική τηλεόραση. Ραδιοφωνικούς σταθμούς της αρχιεπισκοπής και μητροπόλεων. Πλημμυρίδα θρησκευτικών εντύπων – κάθε μητρόπολη το περιοδικό της, αλλά και ενορίες, χώρια τα έντυπα των ποικιλώνυμων θρησκευτικών οργανώσεων. Και με όλον αυτόν τον κηρυγματικό καταιγισμό, η ελλαδική κοινωνία σήμερα είναι ανατριχιαστικά ακατήχητη. Αγνοεί ακόμα και τα στοιχειώδη της εγκυκλοπαιδικής ενημέρωσης.

Το αποδείχνουν οι πολιτικοί, όταν τολμάνε διαγγέλματα Πάσχα, Χριστούγεννα, Δεκαπενταύγουστο. Το ίδιο και οι δημοσιογράφοι, δημοσιογραφούντες λόγιοι, ραδιοτηλεοπτικοί σχολιαστές, συγγραφείς και κορυφαίοι των Γραμμάτων που φιλοδοξούν αναμέτρηση με μεταφυσικά ερωτήματα…

Ομως σώζεται, ακόμα, η έμπρακτη μαρτυρία της λατρείας: Η αποκαλυπτική δραματουργία, η ιλιγγιώδης ποίηση της υμνολογίας. Ο έρωτας που χωράει στη γλώσσα. Ο «τρόπος» εισόδου στη ρεαλιστική χαρά της Γιορτής.

One thought on “«Πρωτογονισμός και «εποικοδόμημα» «Η απογύμνωση τού Ιστορικού Υλισμού» Τού Χρήστου Γιανναρά”

  1. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ (ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ) ΕΝΟΣ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ Χ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ

    Εβδομάδα γιορτής των Χριστουγέννων και μια «σφυγμομέτρηση» της κοινής γνώμης για το γεγονός της γιορτής θα πρόσφερε, σίγουρα, πλούσιο υλικό κοινωνιογνωσίας. Ποιο ποσοστό του πληθυσμού σώζει ακόμα ίχνη «υπαρξιακού προβληματισμού», έχει ερωτήματα που μπορεί να επιφέρουν ρωγμές στην απανθρωπία της ιστορικο-υλιστικής μονοτροπίας των καιρών μας,
    ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟ. ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «ΚΡΑΤΙΟΜΑΣΤΕ» ΚΑΠΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ «ΛΕΙΜΜΑ».

    ποιο ποσοστό εξακολουθεί να ανέχεται τα στερεότυπα μιας κατεστημένης «γιορτινής» κενολογίας.
    ΕΔΩ ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ. ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΟΣΟΥΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ. ΑΥΤΟΙ, ΠΡΟΦΑΝΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ. ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΟΙ ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ. ΕΔΩ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΑ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΘΟΥΝ.
    Αντιπαλεύοντας τον «τρόπο» του «υπαρκτού σοσιαλισμού» οι κοινωνίες της «φιλελεύθερης οικονομίας» είχαν επιστρατεύσει ρομαντικά ρητορικά προσχήματα ιδεαλισμού.
    ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΗΤΑΝ ΠΑΠΙΚΟΙ, ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ, ΥΛΙΣΤΕΣ, ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΚΛΠ. ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΣΤΟΝ ΥΛΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΣΕ ΜΙΑ «ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ». ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΛΙΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ Ή ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ – ΥΛΙΣΤΕΣ.
    Εκρυβαν επιμελέστατα την κοινή καταγωγή καπιταλισμού και μαρξισμού από την ίδια μήτρα: τον Ιστορικό Υλισμό.
    ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ (ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ, ΑΜΕΡΙΚΗ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΛΠ.) ΔΕΝ ΕΚΡΥΒΑΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΜΗΤΡΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΩΤΑ ΒΓΗΚΑΝ ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΜΑΡΞ.
    Επινόησαν την ετικέτα της «χριστιανοδημοκρατίας» καλλιεργώντας με θαυμαστή αποτελεσματικότητα την ψευδαίσθηση ότι οι στυγνοί νόμοι της «ελευθερίας των αγορών» (νόμοι φυσικής επιλογής, επιβίωσης του ισχυροτέρου, άτεγκτης ανταγωνιστικότητας) μπορούν να συνταιριαστούν με έναν θρησκειοποιημένο Χριστιανισμό, ατομοκεντρικής, «πνευματικά» αιτιολογημένης, ωφελιμοθηρίας.
    Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΑΝ. Ο ΟΡΟΣ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ. Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Ή ΕΜΜΕΣΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ Ή ΣΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΤΙ Η «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ-ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΗ ΑΠΟΜΙΜΗΣΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, (Η ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΛΕΓΕΤΑΙ «ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ», ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ «ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ» ΚΛΠ.). ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΒΡΙΖΕΙ ΧΥΔΑΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΚΛΠ.
    Η παράσταση κράτησε ώς τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Τότε, στις κοινωνίες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» οι συγκυρίες ξεγύμνωσαν αποκαλυπτικά τα ιδεολογήματα που συντηρούσαν την ψευδαίσθηση της αντιπαλότητας: Αποκάλυψαν τους εμφανιζόμενους ως αντιπάλους, μαρξισμό και καπιταλισμό, σε σιαμαία συμφυΐα – δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του Ιστορικού Υλισμού.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΄80 ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ. ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’60 Ο ΜΠΕΝ ΓΚΟΥΡΙΟΝ (ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ) «ΠΡΟΦΗΤΕΨΕ» ΟΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΄80, Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΠΕΣΗ! ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ!!
    Τα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» κατέρρευσαν, όχι γιατί απέρριπταν πια τον Ιστορικό Υλισμό, αλλά επειδή λαχταρούσαν περισσότερον Ιστορικό Υλισμό: Ηθελαν μπλου-τζηνς, καλλυντικά, πορνογραφία, «ελευθερία» ανεμπόδιστων ατομικών καταναλωτικών επιλογών.
    Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΔΙΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΝ, ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕ. ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΛΠ. ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑ.
    Τότε και ο «υπαρκτός καπιταλισμός» απέβαλε επιτέλους τα προσωπεία: αρνήθηκε κάθε χαλινό στην κατάφαση των ενστικτωδών ενορμήσεων, των νόμων της ζούγκλας: Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί, ο συνδικαλισμός, οι διακηρύξεις των «δικαιωμάτων», η «τέταρτη εξουσία» της πληροφόρησης, απόμειναν ανυπόστατες σκιές, διακοσμητικό ντεκόρ στην απάνθρωπη, πλανητική εξουσία των κερδοσκόπων.
    ΣΩΣΤΑ! ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΑΠΕΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ. ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΙ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΑ-ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΡΑΤΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΞΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ. ΤΩΡΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΑΥΤΕΣ ΤΟ «ΚΟΒΟΥΝ» , ΑΥΤΕΣ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ. ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ, ΟΛΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, ΑΠΑΛΛΑΧΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝΟΥΣ! ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!
    Το νόμισμα αυτονομήθηκε από τις παραγωγικές και ανταλλακτικές ανθρώπινες σχέσεις, έγινε αφηρημένο «λογιστικό» χρήμα υπηρετικό ενός τερατώδους, ανίερου τζόγου με ανεξέλεγκτους παίκτες.
    ΣΩΣΤΑ! Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. ΟΛΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΑΠΕΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

    Οπως στα κομμουνιστικά καθεστώτα η «κεντρικά ελεγχόμενη οικονομία» κατάργησε την πολιτική και την υποκατέστησε με αυθαίρετες τυραννικές δικτατορίες που η καθεμιά επέβαλε τη δική της «νομενκλατούρα», έτσι και η «φιλελεύθερη» οικονομία καταργεί σήμερα απροκάλυπτα την πολιτική, την υποκαθιστά με παντοδύναμα παντελώς ανεξέλεγκτα οικονομικά «διευθυντήρια».
    ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΑ ΤΟΥΣ (ΟΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ) ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ…
    Ιδιωτικοί οίκοι αξιολογούν τις οικονομίες κρατών, βαθμολογούν τη δανειοληπτική τους αξιοπιστία – δηλαδή αποφασίζουν ποια κοινωνία θα ευνοηθεί να ευημερήσει, ποια θα βυθιστεί σε λιμό, σε απόγνωση.
    ΣΩΣΤΟ! ΟΠΟΙΟΣ «ΚΟΒΕΙ» ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΕΙ , ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ (ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ Ή ΜΕ ΤΟ ΑΓΡΙΟ) ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ.
    Με φρενήρη ρυθμό εκποιούνται κοινωνικές περιουσίες λαών, εισάγονται στο πλανητικό καζίνο του χρηματιστηριακού παιγνίου, με ευφημισμούς ιταμής αναίδειας: όπως, το να θεωρείται ο παλιμβαρβαρισμός των «ιδιωτικοποιήσεων» κορύφωμα «εκσυγχρονισμού» και «προόδου».
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ «ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ». ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
    Ισως για πρώτη φορά στα χρόνια μας, δυο χιλιετίες μετά Χριστόν, οι άνθρωποι να «γιορτάζουμε» Χριστούγεννα με ριζικά αντεστραμμένους, σε παγκόσμια κλίμακα, τους όρους κατανόησης της Γιορτής. Γιορτή, τώρα πια, είναι μια σύμβαση καθαρά χρηστική: συντηρούμε γραφικότητες συναισθηματικού χαρακτήρα, μόνο για την απόλαυση λίγης αργίας από τη βιοπάλη (αν η βιοπάλη δεν έχει ακυρωθεί από το μαρτύριο της ανεργίας) και με κυρίως στόχο «να κινηθεί η αγορά».
    ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΡΩΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ, ΟΙ ΝΑΟΙ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ Ή ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΖΑΜΙΑ Ή ΣΕ ΚΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΧΡΗΣΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΟ , ΤΟ ΝΑ ΛΕΜΕ ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΚΛΠ. ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ. ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΖΕ ΠΟΥ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΓΟΡΑΖΑΝ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΕ ΤΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ! ΟΥΤΕ ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, ΟΥΤΕ ΕΡΓΑΣΙΑ. ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΝΟ ΟΙ «ΖΗΛΩΤΕΣ» ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΝ ΠΡΑΓΑΜΑΤΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΣΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ!
    Η Γιορτή αρχίζει και τελειώνει στον διάκοσμο –«δέντρο», δώρα, κάλαντα, τραπέζι ευωχίας, γιρλάντες στα μπαλκόνια και στις εξώθυρες– όλα συναρτήσεις του δείχτη καταναλωτικής ευχέρειας.
    ΝΑΤΟΣ! ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΑΝΩΤΕΡΩ, Ο ΓΙΑΝΑΡΡΑΣ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΚΦΑΝΣΕΩΝ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ. ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ, ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ, ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, Ο ΣΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ!!!!!
    ΤΩΡΑ, ΛΟΙΠΟΝ, ΜΙΣΤΕΡ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ. ΟΥΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ «ΑΦΟΝΙΑ». ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΙΠΟΤ΄ΑΛΛΟ!
    Οι άνθρωποι μοιάζει να έχουμε παλινδρομήσει σε έναν απίστευτο πρωτογονισμό, δίχως καν ερωτήματα για «νόημα» (αιτία και σκοπό) της ύπαρξης, του κόσμου, της Ιστορίας.
    ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΕΙ ΣΕ «ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟ». ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΡΗΣΚΟΙ. ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΛΙΣΤΕΣ. ΟΙ ΘΡΗΣΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΣΤΩ «ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ». ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ) ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ, ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
    Η λέξη «απανθρωπία» κυριολεκτεί: Χάνεται «το κυρίως ανθρώπινον» –ο άνθρωπος προσπερνάει την όποια χαρά ή θλίψη, την επιτυχία ή την απόγνωση, τον έρωτα ή τη μοναξιά, τις προοπτικές της ζωής ή την εγγύτητα του θανάτου, χωρίς περιέργεια ή κριτήριο για την ποιότητα, την αλήθεια ή την ψευδαίσθηση.
    ΝΑΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ. ΜΟΝΟ Η ΥΛΗ, ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ, ΜΟΝΟ Η ΗΔΟΝΗ. ΤΟ ΠΟΛΥ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΥΣ, ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΔΑΥΙΔ: ΚΥΡΙΕ, ΜΗ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΦΑΓΗΤΟ, ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ.
    Προσπερνάει αδιάφορος το αίνιγμα του κάλλους –γιατί τα χρώματα, γιατί η ετερότητα, γιατί η ενεργούμενη μοναδικότητα στο βλέμμα, στο χαμόγελο, στη χειρονομία, στη ζεστασιά της φωνής.
    ΝΑΙ, Ο ΕΡΩΤΑΣ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΡΘΩΠΟ, ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΟΝ ΑΠΟΚΤΗΝΩΝΟΥΝ. ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ…
    Τα μετράμε όλα σήμερα με μέτρο την ωφελιμότητα της χρήσης, όχι την έκπληξη (αλλά και το ρίσκο) της σχέσης.
    ΝΑΙ. Ο ΑΛΛΟΣ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙ. ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ, ΙΣΩΣ ΛΟΓΩ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ (ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΩΤΕΡΩ).
    Είναι ο θρίαμβος του Ιστορικού Υλισμού, ο «μετά θάνατον» του μαρξισμού θρίαμβος.
    ΣΩΣΤΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΛΙΣΤΕΣ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΑΠΕΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΛΛΑ ΤΟ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΥΠΑΚΟΥΑ!
    Στην Ελλάδα έχουμε ιστορικο-υλιστικό πρωτογονισμό ακατέργαστον.
    ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΑΝ ΥΛΙΣΤΕΣ, ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ, ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΤΕΣ.
    Αλλά και ιδεαλιστικό «εποικοδόμημα» υπερτροφικό: Υποχρεωτικό μάθημα θρησκευτικών στα σχολειά. Δύο Θεολογικές Σχολές, με τέσσερα Τμήματα, στα πανεπιστήμια Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Τέσσερις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες. Κάθε Κυριακή τη λειτουργία με κήρυγμα από την κρατική τηλεόραση. Ραδιοφωνικούς σταθμούς της αρχιεπισκοπής και μητροπόλεων. Πλημμυρίδα θρησκευτικών εντύπων – κάθε μητρόπολη το περιοδικό της, αλλά και ενορίες, χώρια τα έντυπα των ποικιλώνυμων θρησκευτικών οργανώσεων.
    ΕΔΩ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΡΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΟΥ! ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ (ΑΚΟΜΑ) ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ!!! ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ , ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ, ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΕΝΤΥΠΑ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΕΝΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ!!!! ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ. ΤΙ ΚΡΙΜΑ!! ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ!!!
    Και με όλον αυτόν τον κηρυγματικό καταιγισμό, η ελλαδική κοινωνία σήμερα είναι ανατριχιαστικά ακατήχητη. Αγνοεί ακόμα και τα στοιχειώδη της εγκυκλοπαιδικής ενημέρωσης.
    ΛΑΘΟΣ. ΕΔΩ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ. ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΣΧΕΣΙ, ΣΧΕΣΕΙΣ, ΕΤΕΡΟΤΗΤΕΣ, ΑΓΑΠΗΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΛΠ., ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΗΧΗΤΟΙ. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ, ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ, ΔΙΑΒΟΛΟΣ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ, ΚΟΛΑΣΙ. ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΓΙΟΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
    Το αποδείχνουν οι πολιτικοί, όταν τολμάνε διαγγέλματα Πάσχα, Χριστούγεννα, Δεκαπενταύγουστο.
    ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ, ΟΛΑ ΘΑ ΣΙΑΞΟΥΝ! ΤΕΡΜΑ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!
    Το ίδιο και οι δημοσιογράφοι, δημοσιογραφούντες λόγιοι, ραδιοτηλεοπτικοί σχολιαστές, συγγραφείς και κορυφαίοι των Γραμμάτων που φιλοδοξούν αναμέτρηση με μεταφυσικά ερωτήματα…
    ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ. ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ…
    Ομως σώζεται, ακόμα, η έμπρακτη μαρτυρία της λατρείας: Η αποκαλυπτική δραματουργία, η ιλιγγιώδης ποίηση της υμνολογίας.
    ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΚΟΝΤΕΨΑΜΕ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΙ! ΝΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ. ΤΟΥ ΓΑΝΝΑΡΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ! ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!!
    Ο έρωτας που χωράει στη γλώσσα.
    ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΕΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΚΟΜΑ…
    Ο «τρόπος» εισόδου στη ρεαλιστική χαρά της Γιορτής.
    ΝΑΙ, Ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΟΧΙ Ο ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ. ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ…

    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ).

    https://agioskosmasoaitolos.wordpress.com/2014/12/22/%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B7/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s