Εορτάζοντες την  19ην του μηνός Οκτωβρίου


 

 

  • Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΟΥΑΡΟΣ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ, οι ερημίτες

  • Η ΟΣΙΑ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΔΩΘ (ή Σαδώκ ή Σαδώχ) ο επίσκοπος και οι 120 ΜΑΡΤΥΡΕΣ από την Περσία

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ο φιλόσοφος

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΗΛΙΞ ο Πρεσβύτερος και ΕΥΣΕΒΙΟΣ, ο Διάκονος

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο θαυματουργός, που ασκήτευσε στο όρος του Ρίλα

  • Μνάσων, ο αρχαίος μαθητής

  • Η ΑΓΙΑ FRIDESWIDE  (Αγγλίδα)

 

Αναλυτικά

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ
Είναι ένας από τους δώδεκα μικρούς λεγόμενους προφήτες. Ήταν γιος του Βαθουήλ, από τη φυλή Ρουβήμ (αυτό όμως δεν είναι σαφές, διότι άλλοι τον θέλουν καταγόμενο από την φυλή Γάδ), και προφήτευσε όταν βασιλιάς στη φυλή του Ιούδα ήταν ο Ιωάς (878-838 π. Χ). Το προφητικό του βιβλίο έχει λεχθεί ότι το διακρίνει ύφος ποιητικότατο, περίκομψο, ζωηρό και αποτελεί κόσμημα της εβραϊκής φιλολογίας. Να τί λέει περί μετανοίας: «Και νυν λέγει Κύριος ο Θεός υμών επιστράφητε προς με εξ όλης της καρδίας υμών και εν νηστεία και εν κλαυθμώ και εν κοπετώ και διαρρήξατε τας καρδίας υμών και μη τα ιμάτια υμών και επιστράφητε προς Κύριον τον Θεόν υμών, ότι ελεήμων και οικτίρμων εστί, μακρόθυμος και πολυέλεος»1. Και τώρα, λέει ο Κύριος και Θεός σας: Επιστρέψτε με μετάνοια σ’ εμένα με όλη σας την καρδιά, με νηστεία και με δάκρυα μετανοίας. Σχίστε τις καρδιές σας από πόνο μετανοίας και συναίσθηση της ένοχης σας, και όχι τα ενδύματα σας. Επιστρέψτε στον Κύριο και Θεό σας, διότι αυτός είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος. Μπορούμε να πούμε ότι το προφητικό βιβλίο του Ιωήλ, αποτελείται από τρία κεφάλαια, που εκεί μέσα προφητεύει την έκχυση των δωρεών του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. 6′ 17) στη χριστιανική εκκλησία, καθώς επίσης και τα σημεία που θα προηγηθούν της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου. Ο προφήτης Ιωήλ απεβίωσε ειρηνικά. (Ορισμένοι Συναξαριστές, περιττά επαναλαμβάνουν τη μνήμη του και την 31η Μαρτίου).
1,’Ιωήλ, Β’ 12-13.

 

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς ἔμπνουν κειμήλιον, τῶν ἱερῶν ἀρετῶν, Προφήτης θεόληπτος, ὤφθης σοφέ, Ἰωήλ, ἑλλάμψει τοῦ Πνεύματος· ὅθεν τῆς εὐσέβειας, ἡ πηγὴ ὡς προέφης, ἔβλυσε τοὶς ἐν κόσμῳ, ἐκ τοῦ οἴκου Κυρίου ἧς νῦν καταπολαύοντες, πόθω τιμῶμεν σε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΟΥΑΡΟΣ
Μέτοχος της θερμής και γενναίας πίστης που ανθίζει και θαυματουργεί στους μεγάλους αγώνες και στις σκληρές δοκιμασίες της Εκκλησίας, ο Ούαρος, ήταν στρατιώτης από τα Τύανα στα χρόνια των διωγμών επί Διοκλητιανού. Εκτελούσε καθήκοντα φρουρού στις φυλακές, όπου έκλειναν χριστιανούς. Τα παθήματά τους τον έθλιβαν και η γενναιότητά τους άναβε περισσότερο την πίστη του. Ήταν και αυτός χριστιανός, αλλά οι ανώτεροί του και οι συστρατιώτες του δεν το ήξεραν. Επομένως δεν υπήρχε εναντίον του καμία υποψία και επωφελούμενος απ’ αυτό κατόρθωνε να φέρνει τροφές στους μάρτυρες, να τους ενισχύει και να τους παρηγορεί. Κάποτε έφεραν στην φυλακή έξι πιστούς σεβάσμιους ασκητές. Ήταν και έβδομος, αλλά πέθανε στο δρόμο λόγω γήρατος από τις κακουχίες. Οι έγκλειστοι αυτοί, με τη φυσιογνωμία των λόγων και των τρόπων τους, επηρέασαν πολύ τη ψυχή του Ούαρου, ώστε θέλησε να πεθάνει μαζί τους. Όταν λοιπόν τους ρώτησε ο δικαστής πού είναι ο έβδομος σύντροφος τους, ο Ούαρος φώναξε «ιδού εγώ». Και συγχρόνως άρχισε να διακηρύττει ότι είναι Χριστιανός. Μάταια προσπάθησαν οι αξιωματικοί του να τον μεταπείσουν. Αυτός παρακαλούσε τους ασκητές να προσευχηθούν στο Θεό να του δώσει δύναμη ν’ αντέξει στα βασανιστήρια που ήταν πολύ άγρια. Τελικά νίκησε. Πέθανε χωρίς ν’ αλλαξοπιστήσει. Την επομένη κόπηκαν και τα κεφάλια των ασκητών. Τη νύχτα χριστιανικά χέρια έθαψαν ευλαβικά τους επτά μάρτυρες της πίστης.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῶν Μαρτύρων ζηλώσας τὰ κατορθώματα, μαρτυρικῶς ἠγωνίσω ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, καὶ καθεῖλες τὸν ἐχθρὸν παμμάκαρ Οὔαρε, ἐν γὰρ ἰκρίω προσδεθεῖς, πρὸς τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς, νομίμως ἀποκατέστης, πρεσβευτικὴ χορηγία, καταφαιδρύνων τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ, οι ερημίτες
Μαρτύρησαν δια ξίφους, μαζί με τον Άγιο Ούαρο.

 

Η ΟΣΙΑ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ

Η Οσία Κλεοπάτρα απεβίωσε ειρηνικά. Περιποιήθηκε τον Άγιο Ούαρο (βλέπε τηνίδια ημέρα), όταν τον βασάνιζαν. Μετά τον θάνατο του Αγίου Ούαρου, η Κλεοπάτρα πήρε τα λείψανα του, τα έθαψε στην Παλαιστίνη και έκτισε μεγαλοπρεπή Ναό αφιερωμένο στον Άγιο.

Η Κλεοπάτρα είχε έναν μονάκριβο γιο ο οποίος ήταν αξιωματούχος στην αυλή του βασιλιά. Κάποτε όμως αρρώστησε βαριά και πέθανε. Τότε η Κλεοπάτρα έτρεξε στον Ναό του Αγίου Ούαρου και τον παρακάλεσε είτε να αναστήσει τον γιο της είτε να πάρει και αυτή μαζί με εκείνον. Η Κλεοπάτρα, εξαντλημένη πλέον, κοιμήθηκε και είδε στον ύπνο της τον Άγιο Ούαρο μαζί με τον γιο της στολισμένους με λαμπρά ενδύματα να της λένε παρηγορητικά λόγια. Όταν ξύπνησε, γέμισε από χαρά διότι κατάλαβε ότι ο γιος της ήταν στον Παράδεισο. Πήρε, λοιπόν, το νεκρό σώμα του γιου της και το έθαψε κοντά στον τάφο του Αγίου Ούαρου. Αφού διαμοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς, έμεινε κοντά στον Ναό και έκανε πολλές αγαθοεργίες και αφού πέρασαν επτά χρόνια, κοιμήθηκε εν ειρήνη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΔΩΘ (ή Σαδώκ η Σαδώχ) ο επίσκοπος και οι 120 ΜΑΡΤΥΡΕΣ από την Περσία
Ό Σαδώθ ήταν επίσκοπος της μικρής χριστιανικής ποίμνης στην πρωτεύουσα της Περσίας, όταν βασίλευε σ’ αυτή ο Σαπώρ ο Β’ (330).Ο Σαδώθ διακρινόταν για την ευσέβεια και την φιλανθρωπία του, που εξασκούσε με αγαθοεργίες όχι μόνο στους δικούς του, αλλά και στους αλλόδοξους. Οι ιερείς όμως των Περσών, η τάξη δηλαδή των λεγόμενων Μάγων, δεν ανέχονταν το έργο του Σαδώθ και έτσι τον συκοφάντησαν στον βασιλέα ότι δήθεν τον ειρωνεύεται. Ο βασιλιάς διέταξε τον Σαδώθ να αρνηθεί τον Χριστό για να σώσει τη ζωή του, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε σθεναρά. Τότε ο βασιλιάς, έδωσε διαταγή και αποκεφάλισαν τον Σαδώθ, μαζί με άλλους 120 Χριστιανούς. (Η μνήμη των Άγιων αυτών επαναλαμβάνεται και την 20ή Φεβρουαρίου).


Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ο φιλόσοφος
Απεβίωσε ειρηνικά.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΗΛΙΞ ,ο Πρεσβύτερος, και ΕΥΣΕΒΙΟΣ, ο Διάκονος
Μαρτύρησαν δια ξίφους. Βλέπε και 7 Οκτωβρίου, βιογραφία Άγιων Ιουλιανού πρεσβυτέρου και Καισαρίου Διακόνου.


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο θαυματουργός που ασκήτευσε στο όρος του Ρίλα
Ήταν Βούλγαρος στην καταγωγή και γεννήθηκε στο χωριό Σκρίνο, κοντά στη Σόφια (Βουλγαρίας), επί βασιλείας Πέτρου του Βούλγαρου. Έχοντας μοναχική κλίση, πήγε πρώτα σε κάποια Μονή και κατόπιν ανέβηκε στο όρος Ρίλα. Εκεί έκτισε πρώτα μικρή καλύβα, που με το χρόνο έγινε καταφύγιο πολλών μοναχών. Οπότε έκτισε τη Μονή του Ρίλα, στην οποία ασκητικά αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.

 

Μνάσων, ο αρχαίος μαθητής

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους


Η ΑΓΙΑ FRIDESWIDE  (Αγγλίδα)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτής της αγίας της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων», του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985.
 http://pigizois.net/index2.php

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s