Εορτάζοντες την 23ην του μηνός Φεβρουαρίου 2014

https://i0.wp.com/pigizois.net/sinaxaristis/02/23.jpg


 

Κυριακή των Απόκρεω

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ επίσκοπος Σμύρνης

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΜΩΫΣΗΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Άντωνίνος)

  • ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ, ΜΩΫΣΗΣ και ΔΑΜΙΑΝΟΣ

  • Η ΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΝΙΑ αδελφή Γρηγορίου Θεολόγου

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΗΜΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ

  • Η ΑΓΙΑ ΘΕΗ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ο Έσφιγμενίτης

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο θεριστής (+ 11ος αι.).

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο Ακοίμητος (+ 430).

 

Αναλυτικά

Κυριακή των Απόκρεω

«῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, Καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον». (Ματθ. κε’ 31-46)

Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση. Η ενθύμηση της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Δεσπότη Χριστού, κατά τη μεγάλη Kρίση. Αυτό είναι αποτυπωμένο κάλλιστα στην υπέροχη υμνωδία της ημέρας. Οι άγιοι υμνογράφοι συνέθεσαν διδακτικότατα τροπάρια, τα οποία προτρέπουν τους πιστούς να συναισθανθούν την επερχόμενη βεβαία και φοβερή Κρίση. Σε ένα από αυτά ψάλλουμε: «Την φοβεράν της κτίσεως, και αρρήτου σου δόξης, ημέραν ενθυμούμενος, φρίττω, Κύριε, όλως και τρέμων φόβω κραυγάζω΄ Επί γης όταν έλθης, κρίναι, Χριστέ, τα σύμπαντα, ο Θεός μετά δόξης, τότε οικτρόν, από πάσης ρύσαί με τιμωρίας, εκ δεξιών σου, Δέσποτα, αξιώσας με στήναι».

Κοντάκιον
Ἦχος α’.
Ὅταν ἔλθης ὁ Θεός, ἐπὶ γῆς μετὰ δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα· ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται· τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ δεξιῶν σου με στῆναι, Κριτὰ δικαιότατε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ επίσκοπος Σμύρνης
Γεννήθηκε 60 χρόνια περίπου μετά το Χριστό. Στον 20ό χρόνο της ηλικίας του έγινε χριστιανός. Όπως γράφει ο μαθητής του Ειρηναίος, ο Πολύκαρπος ήταν στολισμένος με μεγάλη σωφροσύνη, αυστηρότητα ηθών και ολόψυχη αφοσίωση στη διδασκαλία του θείου λόγου. Τα προτερήματα του αυτά και ή γενναιοψυχία του, τον έκαναν πολύ αγαπητό στον ευαγγελιστή Ιωάννη, πού αργότερα τον ανέδειξε επίσκοπο Σμύρνης. Στο αξίωμα αυτό, επιτελούσε τα καθήκοντα του με ζήλο καθαρά αποστολικό. Αναδείχθηκε ο διδάσκαλος, ο πατήρ, ο ποιμήν, ο φρουρός. Όταν άρχισαν οι διωγμοί κατά των χριστιανών, επί αυτοκράτορα Αντωνίου Πίου, ο ανθύπατος της Μ. Ασίας Στάτιος Κοδράτος, μετά από μανιώδη απαίτηση του ειδωλολατρικού όχλου, συνέλαβε τον Πολύκαρπο και τον διέταξε να βλασφημήσει δημόσια το Χριστό. ο γέροντας επίσκοπος απάντησε: «Επί 86 χρόνια Τον υπηρετώ, χωρίς καθόλου να με αδικήσει. Και πώς μπορώ τώρα να βλασφημήσω τον Βασιλέα και Σωτήρα μου;» Αμέσως τότε, τον έριξαν στη φωτιά να καεί ζωντανός. Άλλ’ ή φωτιά τον αφήνει ανέγγιχτο! Τότε, ένας δήμιος τον χτυπά με το ξίφος του και τον θανατώνει. Έτσι στις 23 Φεβρουαρίου του 167, ο μέγας αθλητής της πίστης τερματίζει τη ζωή του. Στο πρόσωπο του, βέβαια, εφαρμόστηκε πλήρως ο λόγος του Θεού στην Αποκάλυψη: «Μηδέν φόβου, ά μέλλεις παθεϊν… Γίνου πιστός άχρι θανάτου και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής»1. Δηλαδή, μη φοβάσαι γι’ αυτά πού πρόκειται να πάθεις. Φρόντιζε να είσαι πιστός μέχρι θανάτου και εγώ θα σου δώσω το στεφάνι της αιώνιας ζωής.
1. Αποκάλυψη Ιωάννου, 6ΊΟ.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Πολύκαρπε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τήν κλῆσιν τοῖς ἔργοις σου, ἐπισφραγίσας σοφέ, ἐλαία κατάκαρπος, ὤφθης ἐν οἴκῳ Θεοῦ, Πολύκαρπε ἔνδοξε∙ σύ γαρ ως Ἱεράρχης, καί στερρός Ἀθλοφόρος, τρέφεις τήν Ἐκκλησίαν, λογικῇ εὐκαρπίᾳ, πρεσβεύων Ἱερομάρτυς, ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν. 


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΜΩΫΣΗΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Άντωνίνος)
Άπ’ αυτούς ο Ιωάννης, υπήρξε μαθητής του όσ. Λιμναίου (22 Φεβρουαρίου). Διακρίθηκαν και οι τέσσερις για την έγκράτεια και την πνευματικότητα, πού έδειξαν στην ασκητική ζωή τους. Δεν υπήρξαν μόνο ακτήμονες, ήρωες της αγρυπνίας και αθλητές της προσευχής- αλλά έλαμψαν και για την πραότητα τους, τη μετριοπάθεια, την επιείκεια, τη γλυκύτητα της ομιλίας και την ηπιότητα της συμπεριφοράς τους. Ή ερημική ζωή μέσα στη φύση, δεν τους έκανε σκληρούς αλλά τους εξευγένιζε. Έτσι έτρεφαν την πίστη τους και ενίσχυαν την αγάπη τους. Άλλα και σε διάφορες ευκαιρίες, είτε προς άλλους μοναχούς είτε προς τον κόσμο, έδειξαν ειλικρινή αδελφική αγάπη, διότι είχαν εννοήσει καλά το λόγο του Ευαγγελίου, ότι δηλαδή ή αγάπη προς τον Θεό μένει διεστραμμένη και ανώφελη, όπου νεκρώνεται και δεν ανθεί ή αγάπη προς τον πλησίον.


ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ, ΜΩΫΣΗΣ και ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Τους βίους τους συνέγραψε ο Κύρου Θεοδώρητος στη Φιλόθεο Ιστορία του. Αναφέρεται ότι ήταν από τη Συρία και ο μεν Ζεβινάς κατασκεύασε ένα κελί σε κάποιο όρος, και εκεί υπέβαλλε τον εαυτό του μέχρι τα βαθιά γεράματα του σε ασκητικούς αγώνες. Μαζί δε μ’ αυτόν, ήταν και οι μαθητές του Πολυχρόνιος, Μωϋσής και Δαμιανός. ‘Αφού όλοι πέρασαν τη ζωή τους με ακατάπαυστες προσευχές και νηστείες, απεβίωσαν ειρηνικά.


Η ΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΝΙΑ αδελφή Γρηγορίου Θεολόγου
Ήταν νεότερη αδελφή του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και κόρη της ευσεβέστατης Νόννας και του επισκόπου Ναζιανζού Γρηγορίου. Αφού ανατράφηκε με ευσέβεια, αναδείχτηκε ισάξια στην αρετή προς τους γονείς και τους αδελφούς της Γρηγόριο τον Θεολόγο και Καισάριο τον ιατρό. ο δε αδελφός της Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει, μεταξύ άλλων, γι’ αυτή: «Σαν νοικοκυρά, σαν σύζυγος, σαν μητέρα, υπήρξε ανώτερη από την ενάρετη γυναίκα, πού τον τύπο περιγράφει το τελευταίο κεφάλαιο των Παροιμιών του Σολομώντος. Ήταν οξύτατη διάνοια, γνώριζε τις Γραφές, δίδασκε και έπραττε σύμφωνα με τις θείες εντολές. Ήταν ιλαρή και σεμνή, κόσμια, συνετή, ήρεμη, κυρίαρχη της γλώσσας της και της ακοής της, και ή χριστιανική τελειότητα της ήταν γεμάτη ταπεινοφροσύνη. Αγαπούσε την προσευχή, την ψαλμωδία, τις κοινές και τόσο κατανυκτικές των χρόνων εκείνων αγρυπνίες. Όλη της ή ζωή υπήρξε κάθαρση και τελείωση». Μια αρρώστια την έστειλε πρόωρα στις αιώνιες Μονές.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΗΜΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους. (Ό δε Αντώνιος, ίσως είναι ο ίδιος μ’ αυτόν της 25ης Φεβρουαρίου).


Η ΑΓΙΑ ΘΕΗ
Μαρτύρησε δια ξίφους.


Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ο Έσφιγμενίτης
Πότε και που γεννήθηκε δεν γνωρίζουμε. ο βίος του σώζεται σε νεότερο χειρόγραφο της Ί. Μονής Έσφιγμένου. Σύμφωνα με προφορική παράδοση, ο όσιος Δαμιανός από νεαρός ακόμα, έκγατέλειψε τα εγκόσμια και έγινε μοναχός στη Μονή Έσφιγμένου του Αγίου Όρους. Ήταν τύπος και παράδειγμα μονάχου στους εκεί μοναχούς. Μετά από άδεια του ηγουμένου της Μονής, για περισσότερη άσκηση, αποσύρθηκε στο απέναντι από το κοινόβιο όρος, της Σαμάρειας όπως το έλεγαν. Κάποτε πήγε σε κάποιο φίλο του μοναχό, αλλά δεν τον βρήκε στο κελί του και κάθισε και τον περίμενε μέχρι το βράδυ πού ήλθε. Αφού συζήτησαν μαζί, ξεκίνησε να φύγει. Ή ώρα όμως ήταν περασμένη και έξω είχε αρχίσει καταρρακτώδης βροχή. Άλλ’ επειδή ο Γέροντας του του είπε να μη κοιμάται ποτέ έξω από το καλύβι του, ο Όσιος έκανε τέλεια υπακοή και κάτω άπ’ αυτές τις αντίξοες καιρικές συνθήκες ξεκίνησε για το κελί του. Σέ κάποια στιγμή όμως χάθηκε και δεν μπορούσε να κάνει βήμα μπροστά από την νεροποντή. Ή φωνή του αμέσως υψώθηκε προς τον Θεό και είπε: «Κύριε σώσε με, χάνομαι». και το θαύμα έγινε. Βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει μπροστά στο κελί του. Έτσι θεάρεστα αφού έζησε απεβίωσε ειρηνικά το 1280 και για 40 μέρες μετά την κοίμηση του, έβγαινε από τον τάφο του θαυμάσια ευωδιά μύρου, πού οι Πατέρες στο μοναστήρι του Έσφιγμένου την καταλάβαιναν από ένα μίλι μακριά και δόξαζαν τον Θεό.
(Από ορισμένους Συναξαριστές, περιττώς αναφέρεται την ήμερα αυτή και ή μνήμη του Οσιομάρτυρα Δαμιανού (1568), πού ή κυρίως μνήμη του εορτάζεται την 14η Φεβρουαρίου).


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο θεριστής (+ 11ος αι.).


Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο Ακοίμητος (+ 430).

ΠΗΓΕΣ:http://pigizois.net/index2.php, http://www.saint.gr/3684/saint.aspx

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s