ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ)

2 ΜΑΪΟΥ 2013

Τ ΑΓΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛ ΠΕΜΠΤ(πρωΐ).

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Περραν η’ σημανει. Ελογσαντος δ τορχιερως τοερως, ρχμεθα το Λυχνικο. κα μετ τν Προοιμιακν, Συναπτ μεγλη.

 

ὁ Ἱερες: Ελογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νν, καε, κα ες τος αἰῶνας τν αἰώνων.

 

ναγνστης:μν.

 

·        ·        Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν Χριστ, τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν ατ Χριστ, τ βασιλε κα Θεμν. 

Ψαλμς 103

·        ·       Ελγειψυχμου, τνΚριον, ΚριεΘεςμουμεγαλνθηςσφόδρα.

·        ·       ξομολγησινκαμεγαλοπρπειαννεδσω, ναβαλλμενοςφςςμτιον.

·        ·       κτενωντνοραννσεδῤῥιν, στεγζωννδασιντπεραατο.

·        ·       τιθεςνφητνπβασινατο, περιπατνππτεργωννμων.

·        ·       ποιντοςγγλουςατοπνεματα, κατοςλειτουργοςατοπυρςφλγα.

·        ·       θεμελιντνγνπτνσφλειανατς, οκλιθσεταιεςτναἰῶνατοαἰῶνος.

·        ·       βυσσοςςμτιοντπεριβλαιονατο, πτνρωνστσονταιδατα.

·        ·       ππιτιμσεςσουφεξονται, πφωνςβροντςσουδειλισουσιν.

·        ·       ναβανουσινρη, κακαταβανουσιπεδαεςτπον, νθεμελωσαςατ.

·        ·       ριονθου, οπαρελεσονται, οδπιστρψουσικαλψαιτνγν.

·        ·       ξαποστλλωνπηγςνφραγξιν, νμεσοντνρωνδιελεσονταιδατα.      

·        ·       Ποτιοσιπντατθηρατογρο, προσδξονταιναγροιεςδψανατν.

·        ·       παττπετειντοορανοκατασκηνσεικμσουτνπετρνδσουσιφωνν.

·        ·       Ποτζωνρηκτνπερώωνατοπκαρποτνργωνσουχορτασθσεταιγ.

·        ·       ξανατλλωνχρτοντοῖςκτνεσι, καχληντδουλετννθρπων.

·        ·       Τοξαγαγενρτονκτςγςκαονοςεφρανεικαρδαννθρπου.

·        ·       Τολαρναιπρσωποννλαίῳκαὶρτοςκαρδαννθρπουστηρζει.

·        ·       Χορτασθσεταιτξλατοπεδου, ακδροιτοΛιβνου, ςφτευσας.

·        ·       κεστρουθαννοσσεσουσι, τορωδιοκατοικαγεταιατν.

·        ·       ρητψηλταςλφοις, πτρακαταφυγτοςλαγῳος.

·        ·       ποησεσελνηνεςκαιροςλιοςγνωτνδσινατο.

·        ·       θουσκτος, καγνετονξνατδιελεσονταιπντατθηρατοδρυμο.

·        ·       Σκμνοιρυμενοιτορπσαι, καζητσαιπαρτΘεβρσινατος.

·        ·       ντειλενλιος, κασυνχθησαν, καεςτςμνδραςατνκοιτασθσονται.

·        ·       ξελεσεταινθρωποςπτργονατο, καπτνργασανατοωςσπρας.

·        ·       ςμεγαλνθητργασου, Κριε, πντανσοφίᾳποησας, πληρθηγτςκτσεςσου.

·        ·       Ατηθλασσαμεγληκαερχωρος, κερπετνοκστινριθμς, ζαμικρμετμεγλων.

·        ·       κεπλοαδιαπορεονται, δρκωνοτος, νπλασαςμπαζεινατ.

·        ·       Πνταπρςσπροσδοκσι, δοναιτντροφνατν εἰς εκαιρονδντοςσουατοςσυλλξουσιν.

·        ·       νοξαντςσουτνχερα, τσμπανταπλησθσονταιχρησττητοςποστρψαντοςδσουτπρσωπον, ταραχθσονται.

·        ·       ντανελεςτπνεμαατν, κακλεψουσι, καεςτνχονατνπιστρψουσιν.

·        ·       ξαποστελεςτπνεμασου, κακτισθσονται, κανακαινιεςτπρσωποντςγς.

·        ·       τωδξαΚυρουεςτοςαἰῶναςεφρανθσεταιΚριοςπτοςργοιςατο.

·        ·       πιβλπωνπτνγν, καποινατντρμεινπτμενοςτνρων, κακαπνζονται.

·        ·       σωτΚυρντζωμου, ψαλτΘεμουωςπρχω.

·        ·       δυνθεηατδιαλογμου, γδεφρανθσομαιπτΚυρ.

·        ·       κλεποιενμαρτωλοπτςγς, κανομοι, στεμπρχεινατος. Ελγει, ψυχ μου, τν Κριον.

Κα πλιν

·        ·       λιοςγνωτνδσινατοθουσκτος, καγνετονξ.

·        ·       ςμεγαλνθητργασου, Κριεπντανσοφίᾳποησας.

ΔξαΠατρὶΚανν

λληλοϊα, λληλοϊα, λληλοϊα. ΔξασοιΘες (κγ).

λπςμν, Κριε, δξασοι.

 

·        ·       νερντοῦΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτῆςνωθενερνης, κατῆςσωτηραςτῶνψυχνμν, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτῆςερνηςτοῦσμπαντοςκσμου, εσταθεαςτῶνγωντουΘεοκκλησιν, κατῆςτῶνπντωννσεως, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτοῦγουοκουτοτου, κατῶνμετπστεως, ελαβεας, καφβουΘεοεσιντωννατ, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτῶνεσεβνκαρθοδξωνχριστιανν, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτουρχιεπισκπουμν, (τοδεῖνος), τοτιμουπρεσβυτερου, τῆςνΧριστδιακονας, παντςτοῦΚλρουκατοῦΛαο, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτῆςπλεωςτατης, πσηςπλεωςκαχώραςκατῶνπστειοκοντωννατας, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρεκρασαςἀέρων, εφοραςτῶνκαρπντῆςγςκακαιρνερηνικν, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρπλεντων, δοιποροντων, νοσοντων, καμνντων, αχμαλτωνκατῆςσωτηραςατν, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       πρτοῦυσθναιμςππσηςθλψεως, ργς, κινδνουκανγκης, τοΚυρουδεηθμεν.

·        ·       ντιλαβο, σσον, λησονκαδιαφλαξονμς, Θες, τσχριτι.

·        ·       ΤῆςΠαναγας, χρντου, περευλογημνης, νδξου, ΔεσπονηςμνΘεοτκουκαειπαρθνουΜαρας, μετπντωντῶνγωνμνημονεσαντες, αυτοςκαλλλουςκαπσαντνζωνμν, ΧρισττΘεπαραθμεθα.

·        Χορς: Σο Κριε.

τι πρπει σοι, πσα δξα, τιμ κα προσκνησις, τ Πατρ κα τ Υἱῷ κα τγίῳ Πνεματι, νν καε κα ες τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Χορς:μν.

ὁ α’ χορός

Ἦχος β’  Ψαλμς ρμ’ (140)

·        Κριε κκραξα πρς σ, εσκουσν μου, εσκουσν μου, Κριε. Κριε, κκραξα πρς σ, εσκουσν μου πρσχες τ φων τς δεσες μου, ν τ κεκραγναι με πρς σ εσκουσν μου, Κριε.

     ὁ β’ χορός

·        Κατευθυνθτω προσευχ μου, ς θυμαμα νπιν σου παρσις τν χειρν μου θυσα σπεριν εσκουσν μου, Κριε.

 

ὁ α’ χορός

Στίχ. Ἐν νομας παρατηρσης, Κριε, Κριε τίς ποστσεται; τι παρ σολασμός στιν.

Ἰδιόμελα  Ἦχος β’

Συντρέχει λοιπόν, τὸ συνέδριον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα τὸν Δημιουργόν, καὶ Κτίστην τῶν ἁπάντων, Πιλάτῳ παραδώσῃ, ὢ τῶν ἀνόμων! ὢ τῶν ἀπίστων! ὅτι τὸν ἐρχόμενον, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, εἰς κρίσιν εὐτρεπίζουσι, τὸν ἰώμενον τὰ πάθη, πρὸς πάθος ἑτοιμάζουσι. Κύριε μακρόθυμε, μέγα σου τὸ ἔλεος, δόξα σοι.

 ὁ β’ χορός

Στίχ.νεκεν τονματς σου πμειν σε, Κριε, πμεινεν ψυχ μου ες τν λγον σου, λπισεν ψυχ μου π τν Κριον.

ἦχος ὁ αὐτὸς

Συντρέχει λοιπόν, τὸ συνέδριον τῶν Ἰουδαίων…

ὁ α’ χορός

Στίχ.π φυλακς πρωΐας μχρι νυκτς, π φυλακς πρωΐας, λπιστω σραὴλ π τν Κριον.

ἦχος ὁ αὐτὸς

ούδας ὁ παράνομος Κύριε, ὁ βάψας ἐν τῷ δείπνῳ τὴν χεῖρα, ἐν τῷ τρυβλίῳ μετὰ σοῦ, ἐξέτεινεν ἀνόμως τὰς χεῖρας, τοῦ λαβεῖν ἀργύρια, καὶ ὁ τοῦ μύρου λογισάμενος τιμήν, σὲ τὸν ἀτίμητον οὐκ ἔφριξε πωλῆσαι, ὁ τοὺς πόδας ὑφαπλώσας ἐπὶ τὸ νίψαι, τὸν Δεσπότην κατεφίλησε δολίως, εἰς τὸ προδοῦναι τοῖς ἀνόμοις, χοροῦ δὲ Ἀποστόλων ῥιφείς, καὶ τὰ τριάκοντα ῥίψας ἀργύρια, σοῦ τὴν τριήμερον Ἀνάστασιν οὐκ εἶδε, δι’ ἧς ἐλέησον ἡμᾶς.

 ὁ β’ χορός

Στίχ.τι παρ τ Κυρῳ τλεος κα πολλ παρ’ ατ λτρωσις’ κα ατς λυτρσεται τν σραὴλ κ πασν τν νομιν ατο

ἦχος ὁ αὐτὸς

ούδας ὁ προδότης δόλιος ὢν, δολίῳ φιλήματι παρέδωκε τὸν Σωτῆρα Κύριον, τὸν Δεσπότην τῶν ἁπάντων, ὡς δοῦλον πέπρακε τοῖς παρανόμοις, ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγήν, οὕτως ἠκολούθει, ὁ Ἀμνὸς ὁ τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱὸς ὁ τοῦ Πατρός, ὁ μόνος πολυέλεος.

 ὁ α’ χορός

Στίχ.Ανετε τν κριον πντα τθνη παινσατε ατν πντες ο λαο.

ἦχος ὁ αὐτὸς

ούδας ὁ δοῦλος καὶ δόλιος, ὁ μαθητὴς καὶ ἐπίβουλος, ὁ φίλος καὶ διάβολος, ἐκ τῶν ἔργων ἀπεφάνθη, ἠκολούθει γὰρ τῷ Διδασκάλῳ, καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἐμελέτησε τὴν προδοσίαν, ἔλεγεν ἐν ἑαυτῷ. Παραδώσω τοῦτον, καὶ κερδήσω τὰ συναχθέντα χρήματα, ἐπεζήτει δὲ καὶ τὸ μύρον πραθῆναι, καὶ τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατηθῆναι, ἀπέδωκεν ἀσπασμόν, παρέδωκε τὸν Χριστόν, καὶ ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγήν, οὕτως ἠκολούθει, ὁ μόνος εὔσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος.

 ὁ β’ χορός

Στίχ.τι κραταιθη τλεος ατοφ’ μς, καλθεια το κυρου μνει ες τν αἰῶνα.

ἦχος ὁ αὐτὸς

ν ἐκήρυξεν Ἀμνὸν Ἡσαΐας, ἔρχεται ἐπὶ σφαγὴν ἑκούσιον, καὶ τὸν νῶτον δίδωσιν εἰς μάστιγας, τὰς σιαγόνας εἰς ῥαπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπον οὐκ ἀπεστράφη, ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων, θανάτῳ δὲ ἀσχήμονι καταδικάζεται, πάντα ὁ ἀναμάρτητος ἑκουσίως καταδέχεται, ἵνα πᾶσι δωρήσηται τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν.

 χος πλ. β’

ὁ α’ χορὸς

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

 ὁ β’ χορός

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.

χος πλ. β’

Γννημα χιδνν, ληθς οδας, φαγντων τ Μννα ν τρμῳ, κα γογγυζντων κατ το τροφως, τι γρ τς βρσεως οσης ν τ στματι ατν, κατελλουν το Θεο οχριστοι, κα οτος δυσσεβς, τν ορνιον ρτον, ν τ στματι βαστζων, κατ το Σωτρος τν προδοσαν εργσατο. γνμης κορστου, κα τλμης πανθρπου! τν τρφοντα πλει, καν φλει Δεσπτην, παρεδδου ες θνατον, ντως κενων υἱὸς παρνομος, κα σν ατος τν πλειαν κληρσατο. λλ φεσαι Κριε, τοιατης πανθρωπας τς ψυχς μν, μνος ν μακροθυμίᾳνεκαστος.

Εσοδος.

Σοφα ρθοί !

 

Φς λαρν γας δξης, θαντου Πατρς, ορανου, γου, μρκαρος, ησο Χριστ, λθντες π τν λου δσιν, δντες φς σπερινν, μνομεν Πατρα, Υἱόν, καγιον Πνεμα Θεν. ξιν σεν πσι καιρος, μνεσθαι φωνας ασίαις, Υἱὲ Θεο, ζων διδος, Δικσμος σ δοξζει.

 

σπρας !

Προκεμενον  χος α’  Ψαλμὸς ρλθ’(139)

ξελο με, Κριε, ξ νθρπου πονηρο.

Στχ. Οτινες λογσαντο δικαν ν καρδίᾳ.

 

Τς ξδου τνγνωσμα

εφ. ΙΘ’, 10-19)

Επε Κριος πρς Μωϋσῆν΄ καταβς διαμρτυραι τ λα τοτῳ, κα ἅγνισον ατος σμερον κα αριον, κα πλυντωσαν τμτια ατν, καστωσαν τοιμοι ες τν μραν τν τρτην, τ γρ μρᾳ τ τρτῃ, καταβσεται Κριος π τρος τ Σιν, ναντον παντς το λαο. Καφοριες τν λαν κκλ λγων. Προσχετε αυτος τοναβναι ες τρος, κα θγειν τι ατο, πς ψμενος τορους, θαντῳ τελευτσει, οχ ἅψεται ατο χερ, ν γρ λθοις λιθοβοληθσεται, βολδι κατατοξευθσεται, ἐάν τε κτνος, ἐάν τε νθρωπος, ο ζσεται. ταν δ α φωνα, κα α σλπιγγες, κα νεφλη πλθῃ π τορους, κενοι ναβσονται π τρος. Κατβη δ Μωϋσς κ τορους πρς τν λαν, καγασεν ατος, καπλυναν τμτια ατν. Κα επε τ λα. Γνεσθε τοιμοι, τρες μρας μ προσλθητε γυναικ. γνετο δ τμρᾳ τ τρτῃ, γενηθντος πρς ρθρον, γνοντο φωνα καστραπα κα νεφλη γνοφδης π ὄρους Σιν΄ φων τς σλπιγγος χει μγα, καπτοθη πς λας, ς ν ν τ παρεμβολ. Καξγαγε Μωϋσς τν λαν ες συνντησιν το Θεοκ τς παρεμβολς, κα παρστησαν π τρος΄ Τρος τ Σινκαπνζετο λον, δι τ καταβεβηκναι τν Θεν π’ ατν πυρ, νβαινε δ καπνς, σετμς καμνου, καξστη πς λας σφδρα. γνοντο δ α φωνα τς σλπιγγος, προβανουσαι σχυρτεραι σφδρα. Μωϋσς λλει, δ Θες πεκρνατο ατ φων.

 

Προκεμενον  χος βαρς Ψαλμὸς νη’

ξελο μεκ τν χθρν μου, Θες.

Στχ.σα με κ τν ργαζομνων τν νομαν.

 

Ἰὼβ τνγνωσμα

εφ. ΛΗ’, 1-21 ΜΒ’, 1-5)

Επε Κριος τἸώβ, δι λαλαπος κα νεφν. Τίς οτος κρπτων με βουλν, συνχων δῥήματα ν καρδίᾳ, μ δ οεται κρπτειν; Ζσαι, σπερ νρ, τν σφν σου, ρωτσω δέ σε, σ δ μοιποκρθητι. Πος ν τ θεμελιον με τν γν; πγγειλον δ μοι, επστασαι σνεσιν. Τς θετο τ μτρα ατς, ε οδας; τς παγαγν σπαρτον π’ ατς; π, τίνος ο κρκοι ατς πεπγασι; τς δστιν βαλν λθον γωνιαον π’ ατς; τε γενθησαν στρα, ᾔνεσν με φων μεγλῃ πντες γγελο μου, φραξα δ θλασσαν πλαις, τε μαιοτο κ κοιλας μητρς ατς κπορευομνη, θμην δ ατ νφος μφασιν, μχλῃ δ ατν σπαργνωσα, θμην δ ατρια, περιθες κλεθρα κα πλας. Επον δ ατ, μχρι τοτου λεσῃ, κα οχ περβσῃ, λλ’ ν σεαυτ συντριβσοντα σου τ κματα. π σο συντταχα φγγος πρωϊνν, ωσφρος δ εδε τν αυτο τξιν, πιλαβσθαι πτεργων γς, κτινξαι σεβες ξ ατς; σ, λαβν πηλν, πλασας ζον, κα λαλητν ατν θου π τς γς; φελες δπσεβν τ φς, βραχονα δπερηφνων συντριψας; λθες δπ πηγν θαλσσης, ν δχνεσιν βσσου περιεπτησας; νογονται δέ σοι φβῳ πλαι θαντου, πυλωρο δ ᾅδου δντς σε, πτηξαν; νενουθτησαι δ τ ερος τς π’ ορανν. νγγειλον δ μοι, πση τίς στι; ποᾳ δ γ αλζεται τ φς; σκτους δ ποος τπος; Εγγοις μ ες ρια ατν, ε καπστασαι τρβους ατν, οδας ρα τι ττε γεγνησαι, ριθμς δτν σου πολς; πολαβν δἸὼβ τ Κυρῳ λγει. Οδα τι πντα δνασαι, δυνατε δ σοι οδν. Τίς γρ στιν κρπτων σε βουλν; φειδμενος δημτων, κα σ οεται κρπτειν; τίς δναγγελε μοι, οκ ᾔδειν, μεγλα κα θαυμαστ, οκ πιστμην. κουσον δ μου, Κριε, να κἀγ λαλσω, ρωτσω δ σε, σ δ με δδαξον, κον μν τς, κουν σου τ πρτερον, νυν δ, φθαλμς μου, ἑώρακ σε.

Προφητεας σαΐου τνγνωσμα

εφ. Ν’ 4-11)

Κριος δδωσ μοι γλσσαν παιδεας, το γνναι νκα δε επεν λγον, θηκ με πρωΐ πρωΐ, προσθηκ μοιτον τοκοειν, κα παιδεα Κυρου Κυρου νογει μου ττα, γ δ οκ πειθ, οδντιλγω. Τν ντν μου δωκα ες μστιγας, τς δ σιαγνας μου ες απσματα, τ δ πρσωπν μου οκ πστρεψα π ασχνης μπτυσμτων, κα Κριος, Κριος βοηθς μοιγενθη. Δι τοτο οκ νετρπην, λλθηκα τ πρσωπν μου ς στερεν πτραν, καγνων, τι ο μ ασχυνθτι γγζει δικαισας με. Τς κρινμενς μοι; ντισττω μοιμα, κα τς κρινμενς μοι; γγιστω μοι. δο Κριος, Κριος βοηθσει μοι, τς κακσει με; δο πντες μες, ς μτιον, παλαιωθσεσθε, κας σς καταφγεται μς. Τς ν μν φοβομενος τν Κριον; πακουστω τς φωνς το παιδς ατο. Ο πορευμενοι ν σκτει, κα οκ στιν ατος φς, πεποθατε π τνματι Κυρου, καντιστηρσασθε π τ Θε. δο πντες μες ς πρ καετε, κα κατισχετε φλγα, πορεεσθε τ φωτ το πυρς μν, κα τ φλογξεκασατε, δι’ μγνετο τατα μν, ν λπ κοιμηθσεσθε.

 

ὁ Διάκονος: Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

ὁ α’χορός
Κύριε ἐλέησον.

ὁ Ἱερεύς:τι ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν…


τὸΤρισάγιον


εἶτατὸνἈπόστολον

Προκεμενονχοςβαρς

Ορχοντες συνχθησαν π τ ατ.

Στχ. να τίφραξαν θνη, κα λαο.  

Πρς Κορινθους Α’ πιστολς Παλου τνγνωσμα

φ. ΙΑ’, 23-32)

δελφο, γ παρλαβον π το Κυρου, κα παρδωκα μν, τι Κριος ησος ν τ νυκτ, παρεδδοτο, λαβεν ρτον, κα εχαριστσας κλασε, κα επε, Λβετε, φγετε, τοτο μουστι τ σμα, τπρ μν κλμενον, τοτο ποιετε ες τν μν νμνησιν. σατως κα τ ποτριον, μετ τ δειπνσαι, λγων. Τοτο τ ποτριον, καιν διαθκη στν ν τμῷ αματι. τοτο ποιετε, σκις ν πνητε, ες τν μν νμνησιν. σκις γρ ν σθητε τν ρτον τοτον, κα τὸ ποτριον τοτο πνητε, τν θνατον το Κυρου καταγγλλετε, χρις ον λθῃ. στε, ς ν σθῃ τν ρτον τοτον, πνῃ τ ποτριον το Κυρου ναξως, νοχος σται το σματος κα αματος το Κυρου. Δοκιμαζτω δνθρωπος αυτν, κα οτως κ τορτου σθιτω, κακ το ποτηρου πιντω. γρ σθων κα πνων ναξως, κρμα αυτσθει κα πνει, μ διακρνων τ σμα το Κυρου. Δι τοτο ν μν πολλοσθενες καῤῥωστοι, κα κοιμνται κανο. Ε γρ αυτος διεκρνομεν, οκ ν κρινμεθα. Κρινμενοι δ, π Κυρου παιδευμεθα, να μ σν τ κσμῳ κατακριθμεν.

λληλοϊα  χος πλ. β’

Μακριος συνιν π πτωχν κα πνητα.

Στχ. Οχθρο μου επον κακ μοι. Πτε ποθανεται, καπολεται τνομα ατο.

Στχ.σθων ρτους μου, μεγλυνεν π’ μ πτερνισμν.

 


Εαγγλιον

Κατ Ματθαον

(κστ΄ 2 – 20, Ἰω.

ιγ΄ 3 – 17, Ματθ.

κστ΄ 21 – 39, Λουκ.

κβ΄ 43 – 44, Ματθ.

κστ΄ 40 – 75, κζ’΄ 1 – 2)

Επεν Κύριος τος αυτο Μαθητας· Οδατε τι μετ δο μρας τ πσχα γνεται, κα υἱὸς τονθρπου παραδδοται ες τ σταυρωθναι.  Ττε συνχθησαν ορχιερες κα ο γραμματες κα ο πρεσβτεροι το λαο ες τν αλν τορχιερως το λεγομνου Καϊφα,  κα συνεβουλεσαντο να τν ησον δλ κρατσωσι καποκτενωσιν.  λεγον δ· Μν τορτ, να μ θρυβος γνηται ν τ λα.  Το δησο γενομνου ν Βηθανίᾳν οκίᾳ Σμωνος το λεπρο, προσλθεν ατ γυνλβαστρον μρου χουσα βαρυτμου, κα κατχεεν π τν κεφαλν ατονακειμνου.  δντες δ ο μαθητα ατογανκτησαν λγοντες· Ες τπλεια ατη;  δνατο γρ τοτο τ μρον πραθναι πολλο κα δοθναι τος πτωχος.  γνος δησος επεν ατος· Τ κπους παρχετε τ γυναικί;ργον γρ καλν εργσατο ες μ.  τος πτωχος γρ πντοτε χετε μεθ’ αυτν, μ δ ο πντοτε χετε.  βαλοσα γρ ατη τ μρον τοτο π το σματς μου, πρς τνταφισαι με ποησεν.  μν λγω μν, που ἐὰν κηρυχθ τ εαγγλιον τοτο ν λ τ κσμ, λαληθσεται καποησεν ατη ες μνημσυνον ατς.  Ττε πορευθες ες τν δδεκα, λεγμενος οδας σκαριτης, πρς τος ρχιερες επε·  Τ θλετ μοι δοναι, καγμν παραδσω ατν; ο δστησαν ατ τρικοντα ργρια.  καπ ττε ζτει εκαιραν να ατν παραδ.  Τ δ πρτ τν ζμων προσλθον ο μαθητα τησο λγοντες ατ· Πο θλεις τοιμσωμν σοι φαγεν τ πσχα;  δ επεν· πγετε ες τν πλιν πρς τν δενα κα επατε ατ· διδσκαλος λγει, καιρς μου γγς στι· πρς σε ποι τ πσχα μετ τν μαθητν μου.  καποησαν ο μαθητας συνταξεν ατος ησος, κατομασαν τ πσχα.  ψας δ γενομνης νκειτο μετ τν δδεκα.  εδς δησος τι πντα δδωκεν ατ πατρ ες τς χερας, κατι π Θεοξλθε κα πρς τν Θεν πγει,  γερεται κ το δεπνου κα τθησι τμτια, κα λαβν λντιον διζωσεν αυτν.  ετα βλλει δωρ ες τν νιπτρα, καρξατο νπτειν τος πδας τν μαθητν κακμσσειν τ λεντίῳν διεζωσμνος.  ρχεται ον πρς Σμωνα Πτρον, κα λγει ατκενος· Κριε, σ μου νπτεις τος πδας;  πεκρθη ησος κα επεν ατ· γ ποι, σ οκ οδας ρτι, γνσ δ μετ τατα.  λγει ατ Πτρος· Ο μ νψς τος πδας μου ες τν αἰῶνα. πεκρθη ατησος· Ἐὰν μ νψω σε, οκ χεις μρος μετ’ μο.  λγει ατ Σμων Πτρος· Κριε, μ τος πδας μου μνον, λλ κα τς χερας κα τν κεφαλν.  λγει ατησος· λελουμνος ο χρεαν χει τος πδας νψασθαι, λλ’ στι καθαρς λος· καμες καθαροστε, λλ’ οχ πντες.  δει γρ τν παραδιδντα ατν· δι τοτο επεν· οχ πντες καθαροστε.  τε ον νιψε τος πδας ατν καλαβε τμτια ατο, ναπεσν πλιν, επεν ατος· Γινσκετε τ πεποηκα μν;  μες φωνετ με, Διδσκαλος κα Κριος, κα καλς λγετε· εμ γρ.  ε ον γνιψα μν τος πδας, Κριος κα Διδσκαλος, καμες φελετε λλλων νπτειν τος πδας.  πδειγμα γρ δδωκα μν, να καθς γποησα μν, καμες ποιτε.  μν μν λγω μν, οκ στι δολος μεζων το κυρου ατο, οδπστολος μεζων το πμψαντος ατν.  ε τατα οδατε, μακριοστε ἐὰν ποιτε ατ. .  κασθιντων ατν επεν· μν λγω μν τι ες ξ μν παραδσει με.  κα λυπομενοι σφδρα ρξαντο λγειν ατκαστος ατν· Μτι γ εμι, Κριε;  δποκριθες επεν· μβψας μετ’ μον τ τρυβλίῳ τν χερα οτς με παραδσει.  μν υἱὸς τονθρπου πγει καθς γγραπται περ ατο· οα δ τνθρπκεν δι’ ο υἱὸς τονθρπου παραδδοται· καλν ν ατ ε οκ γεννθη νθρωπος κενος.  ποκριθες δοδας παραδιδος ατν επε· Μτι γ εμι, αββί; λγει ατ· Σ επας.  σθιντων δ ατν λαβν ησος τν ρτον κα ελογσας κλασε καδδου τος μαθητας κα επε· Λβετε φγετε· τοτστι τ σμ μου·  κα λαβν τ ποτριον κα εχαριστσας δωκεν ατος λγων· Πετε ξ ατο πντες·  τοτο γρ στι τ αμ μου τ τς καινς διαθκης τ περ πολλν κχυνμενον ες φεσιν μαρτιν.  λγω δμν τι ο μ πω π’ ρτι κ τοτου το γεννματος τς μπλου ως τς μρας κενης, ταν ατ πνω μεθ’ μν καινν ν τ βασιλείᾳ το πατρς μου.  Καμνσαντες ξλθον ες τρος τν λαιν. Ττε λγει ατος ησος·  Πντες μες σκανδαλισθσεσθε ν μον τ νυκτ τατ· γγραπται γρ, πατξω τν ποιμνα, κα διασκορπισθσονται τ πρβατα τς πομνης·  μετ δ τγερθνα με προξω μς ες τν Γαλιλααν.  ποκριθες δ Πτρος επεν ατ· Ε πντες σκανδαλισθσονται ν σο, γ δ οδποτε σκανδαλισθσομαι.  φη ατησος· μν λγω σοι τι ν τατ τ νυκτ πρν λκτορα φωνσαι τρς παρνσ με.  λγει ατ Πτρος· Κν δέῃ με σν σοποθανεν, ο μ σε παρνσομαι. μοως δ κα πντες ο μαθητα επον.  Ττε ρχεται μετ’ ατν ησος ες χωρον λεγμενον Γεθσημαν, κα λγει τος μαθητας· Καθσατε ατοως οπελθν προσεξωμαι κε.  κα παραλαβν τν Πτρον κα τος δο υος Ζεβεδαου ρξατο λυπεσθαι καδημονεν.  ττε λγει ατος ησος· Περλυπς στιν ψυχ μου ως θαντου· μενατε δε κα γρηγορετε μετ’ μο.  κα προελθν μικρν πεσεν π πρσωπον ατο προσευχμενος κα λγων· Πτερ μου, ε δυνατν στι, παρελθτω π’ μο τ ποτριον τοτο· πλν οχ ς γ θλω, λλ’ ς σ. 4φθη δ ατγγελος π’ ορανονισχων ατν.  κα γενμενος ν γωνίᾳκτενστερον προσηχετο. γνετο δδρς ατοσε θρμβοι αματος καταβανοντες π τν γν.  καναστς π τς προσευχς ρχεται πρς τος μαθητς κα ερσκει ατος καθεδοντας, κα λγει τ Πτρ· Οτως οκ σχσατε μαν ραν γρηγορσαι μετ’ μο!  γρηγορετε κα προσεχεσθε, να μ εσλθητε ες πειρασμν· τ μν πνεμα πρθυμον, δ σρξ σθενς.  πλιν κ δευτρου πελθν προσηξατο λγων· Πτερ μου, ε ο δναται τοτο τ ποτριον παρελθεν π’ μοἐὰν μ ατ πω, γενηθτω τ θλημ σου.  καλθν ερσκει ατος πλιν καθεδοντας· σαν γρ ατν οφθαλμο βεβαρημνοι.  καφες ατος πελθν πλιν προσηξατο κ τρτου τν ατν λγον επν.  ττε ρχεται πρς τος μαθητς ατο κα λγει ατος· Καθεδετε τ λοιπν καναπαεσθε! δογγικεν ρα κα υἱὸς τονθρπου παραδδοται ες χερας μαρτωλν.  γερεσθε, γωμεν· δογγικεν παραδιδος με.  Κατι ατο λαλοντος δοοδας ες τν δδεκα λθε, κα μετ’ ατοχλος πολς μετ μαχαιρν κα ξλων π τν ρχιερων κα πρεσβυτρων το λαο δ παραδιδος ατν δωκεν ατος σημεον λγων· ν ν φιλσω ατς στι· κρατσατε ατν.  κα εθως προσελθν τησο επε· Χαρε, αββ, κα κατεφλησεν ατν.  δησος επεν ατ· ταρε, φ’ πρει; ττε προσελθντες πβαλον τς χερας π τν ησον κακρτησαν ατν.  καδο ες τν μετησοκτενας τν χερα πσπασε τν μχαιραν ατο, κα πατξας τν δολον τορχιερως φελεν ατο ττον.  ττε λγει ατησος· πστρεψον σου τν μχαιραν ες τν τπον ατς· πντες γρ ο λαβντες μχαιραν ν μαχαρποθανονται.  δοκες τι ο δναμαι ρτι παρακαλσαι τν πατρα μου, κα παραστσει μοι πλεους δδεκα λεγενας γγλων;  πς ον πληρωθσιν α γραφατι οτω δε γενσθαι;  ν κεν τρ επεν ησος τος χλοις· ς π λστν ξλθετε μετ μαχαιρν κα ξλων συλλαβεν με· καθ’ μραν πρς μς καθεζμην διδσκων ν τερ, κα οκ κρατσατ με.  τοτο δλον γγονεν να πληρωθσιν α γραφα τν προφητν. Ττε ο μαθητα πντες φντες ατν φυγον.  Ο δ κρατσαντες τν ησον πγαγον πρς Καϊφαν τν ρχιερα, που ο γραμματες κα ο πρεσβτεροι συνχθησαν.  δ Πτρος κολοθει ατπ μακρθεν ως τς αλς τορχιερως, κα εσελθν σω κθητο μετ τν πηρετν δεν τ τλος.  ο δρχιερες ο πρεσβτεροι κα τ συνδριον λον ζτουν ψευδομαρτυραν κατ τοησοπως θανατσωσιν ατν,  κα οχ ερον· κα πολλν ψευδομαρτρων προσελθντων, οχ ερον. στερον δ προσελθντες δο ψευδομρτυρες  επον· Οτος φη, δναμαι καταλσαι τν ναν το Θεο κα δι τριν μερν οκοδομσαι ατν.  καναστς ρχιερες επεν ατ· Οδν ποκρνῃ; τ οτο σου καταμαρτυροσιν;  δησος σιπα. καποκριθες ρχιερες επεν ατ· ξορκζω σε κατ το Θεο το ζντος να μν επς ε σ ε Χριστς υἱὸς το Θεο. λγει ατησος· Σ επας· πλν λγω μν, π’ ρτι ψεσθε τν υἱὸν τονθρπου καθμενον κ δεξιν τς δυνμεως καρχμενον π τν νεφελν το ορανο.  ττε ρχιερες διρρηξε τμτια ατο λγων τι βλασφμησε· ττι χρεαν χομεν μαρτρων;δε νν κοσατε τν βλασφημαν ατο· τμν δοκεῖ; ο δποκριθντες επον· νοχος θαντου στ.  Ττε νπτυσαν ες τ πρσωπον ατο κακολφισαν ατν, ο δρρπισαν  λγοντες· Προφτευσον μν, Χριστ, τς στιν πασας σε;  δ Πτρος ξω κθητο ν τ αλ· κα προσλθεν ατ μα παιδσκη λγουσα· Κα σσθα μετησο το Γαλιλαου.  δρνσατο μπροσθεν ατν πντων λγων· Οκ οδα τ λγεις.  ξελθντα δ ατν ες τν πυλνα εδεν ατν λλη κα λγει ατος· κε κα οτος ν μετησο το Ναζωραου.  κα πλιν ρνσατο μεθ’ ρκου τι Οκ οδα τν νθρωπον.  μετ μικρν δ προσελθντες οσττες επον τ Πτρ· ληθς κα σξ ατν ε· κα γρ λαλι σου δλν σε ποιε.  ττε ρξατο καταθεματζειν καμνειν τι Οκ οδα τν νθρωπον· κα εθως λκτωρ φνησε.  καμνσθη Πτρος τοῥήματος ησο ερηκτος τι πρν λκτορα φωνσαι τρς παρνσ με· καξελθν ξω κλαυσε πικρς.  Πρωας δ γενομνης συμβολιον λαβον πντες ορχιερες κα ο πρεσβτεροι το λαο κατ τοησοστε θανατσαι ατν·  κα δσαντες ατν πγαγον κα παρδωκαν ατν Ποντίῳ Πιλτ τγεμνι.

ὁ α’ χορός

Δξα σοι, Κριε, δξα σοι.


Ἀντὶ Χερουβικοῦ τὸ παρὸν Τροπριον

χος πλ. β’

ὁ α’χορὸς

Το Δεπνου σου το μυστικο, σμερον Υἱὲ Θεο, κοινωνόν με παρλαβε, ο μ γρ τος χθρος σου τ Μυστριον επω, ο φλημ σοι δσω, καθπερ οδας…

 

Μ.Εἴσοδος…( συνεχίζει πάλιν ὁ α’χορὸς)

 

λλ’ ς Λῃστς μολογ σοι. Μνσθητ μου Κριε, ταν λθῃς ν τ Βασιλεᾳ σου.

  


Καὶ καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου
( ἦχος  β’,  μέλος ἀρχαῖον)


Εςτ, ξαιρτως

αχορός

τὸ Μέγα Μεγαλυνάριον

Ἐμμελής ἀπαγγελία εἰς τὸ κλιτὸν

πὶσοὶχαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσαἡκτίσις, Ἀγγέλωντὸσύστημα, καὶἀνθρώπωντὸγένος·ἡγιασμένεναέ, καὶΠαράδεισελογικέ, παρθενικὸνκαύχημα, ἐξἧςΘεόςἐσαρκώθη, καὶπαιδίονγέγονεν, ὁπρὸαἰώνωνὑπάρχωνΘεὸςἡμῶν.

Ἦχος α’ ἐκ τοῦ Κε (μέλος ἀρχαῖον)

Τὴνγὰρσὴνμήτραν, θρόνονἐποίησε, καὶτὴνσὴνγαστέρα, πλατυτέρανοὐρανῶνἀπειργάσατο. ἘπὶσοὶχαίρειΚεχαριτωμένη, πᾶσαἡκτίσις, δόξασοι.


 

Ἀντὶ  Κοινωνικοῦ

βχορός

χος πλ. β’

Το Δεπνου σου το μυστικο, σμερον Υἱὲ Θεο, κοινωνν με παρλαβε, ο μ γρ τος χθρος σου τ Μυστριον επω, ο φλημ σοι δσω, καθπερ οδας, ἀλλ’ ς Λῃστς μολογ σοι. Μνσθητ μου Κριε, ταν λθῃς ν τ Βασιλεᾳ σου.

 

Ἀντὶ τοῦ «Εἴδομεν τὸ φῶς…»

Το Δεπνου σου το μυστικο, σμερον Υἱὲ Θεο, κοινωνν με παρλαβε, ο μ γρ τος χθρος σου τ Μυστριον επω, ο φλημ σοι δσω, καθπερ οδας, ἀλλ’ ς Λῃστς μολογ σοι. Μνσθητ μου Κριε, ταν λθῃς ν τ Βασιλεᾳ σου.

Ἀντὶ τοῦ «Πληρωθήτω»

Το Δεπνου σου το μυστικο, σμερον Υἱὲ Θεο, κοινωνν με παρλαβε, ο μ γρ τος χθρος σου τ Μυστριον επω, ο φλημ σοι δσω, καθπερ οδας, ἀλλ’ ς Λῃστς μολογ σοι. Μνσθητ μου Κριε, ταν λθῃς ν τ Βασιλεᾳ σου.

 

ἦχος β’

Εη τνομα Κυρου ελογημνον π τοῦ νν καως τοῦ αἰῶνος. (τρίς).

Ἀπόλυσις

«Ο δι’ ὑπερβάλλουσαν ἀγαθότητα ὁδόν ἀρίστην τήν ταπείνωσιν ὑποδείξας ἐν τῷ νῖψαι τούς πόδας τῶν Μαθητῶν καί μέχρι Σταυροῦ καί Ταφῆς συγκαταβάς ἡμῖν Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός»


 2 ΜΑΪ13 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΜΕΤΑ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s