ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΩΡΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

3 ΜΑΪΟΥ 2013

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΩΡΩΝ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΠΟΙΗΜΑ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ


 ΩΡΑ ΠΡΩΤΗ

 

Ελογσαντος τοερως, λγομεν. Βασιλε ορνιε…, Τρισγιον, Παναγα Τρις…, Πτερ μν…, τι σοστιν…,Κριε λησον, ιβ’.  Δξα… Κα νν… · 

 

·                Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν Χριστ, τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν ατ Χριστ, τ βασιλε κα Θεμν. 

κα τος πομνους ψαλμος.

Ψαλμς ε'(5)

Τῥήματ μου ντισαι, Κριε, σνες τς κραυγς μου. Πρσχες τ φων τς δεσες μου, Βασιλες μου κα Θες μου. τι πρς σ προσεξομαι, Κριε, τ πρωΐ εσακοσῃ τς φωνς μου. Τ πρωΐ παραστσομα σοι, καπψει με, τι οχ Θες θλων νομαν σ ε, ο παροικσει σοι πονηρευμενος, οδ διαμενοσι παρνομοι κατναντι τν φθαλμν σου. μσησας πντας τος ργαζομνους τν νομαν, πολες πντας τος λαλοντας τ ψεδος. νδρα αμτων κα δλιον βδελσσεται Κριος. γ δν τ πλθει τολους σου εσελεσομαι ες τν οκν σου, προσκυνσω πρς ναν γιν σου ν φβ σου. Κριε, δγησν με ν τ δικαιοσνη σου νεκα τν χθρν μου, κατεθυνον νπιν σου τν δν μου. τι οκ στιν ν τ στματι ατν λθεια, καρδα ατν ματαα. Τφος νεωγμνος λρυγξ ατν, τας γλσσαις ατν δολιοσαν, κρνον ατος, Θες. ποπεστωσαν π τν διαβουλιν ατν, κατ τ πλθος τν σεβειν ατν ξωσον ατος, τι παρεπκρανν σε, Κριε. Κα εφρανθεησαν πντες ολπζοντες π σ, ες αἰῶνα γαλλισονται, κα κατασκηνσεις ν ατος, κα καυχσονται ν σο πντες ογαπντες τνομ σου. τι σ ελογσεις δκαιον. Κριε, ς πλῳ εδοκας στεφνωσας μς.

Ψαλμς β'(2)

να τίφραξαν θνη, κα λαομελτησαν κενά; Παρστησαν ο βασιλες τς γς, κα ορχοντες συνχθησαν π τ ατ, κατ το Κυρου, κα κατ το Χριστο ατο. Διαῤῥξωμεν τος δεσμος ατν, καπορῥψωμεν φ’ μν τν ζυγν ατν, κατοικν ν ορανος κγελσεται ατος, κα Κριος κμυκτηριε ατος. Ττε λαλσει πρς ατος ν ργ ατο, καν τ θυμ ατο ταρξει ατος. γὼ δ κατεστθην βασιλες π’ ατο, π Σιν ρος τγιον ατο, διαγγλλων τ πρσταγμα Κυρου. Κριος επε πρς με. Υἱός μου ε σ, γ σμερον γεγννηκ σε. Ατησαι παρ’ μο, κα δσω σοιθνη τν κληρονομαν σου, κα τν κατσχεσν σου τ πρατα τς γς. Ποιμανες ατος ν ῥάβδ σιδηρ, ς σκεη κεραμως συντρψεις ατος. Κα νν, βασιλες, σνετε, παιδεθητε πντες ο κρνοντες τν γν. Δουλεσατε τ Κυρν φβ, καγαλλισθε ατν τρμ. Δρξασθε παιδεας, μποτε ργισθ Κριος, καπολεσθε ξ δο δικαας. ταν κκαυθν τχει θυμς ατο, μακριοι πντες ο πεποιθτες π’ ατ.

Ψαλμς κα'(21)

Θες Θες μου, πρσχες μοι, να τίγκατλιπς με; μακρν π τς σωτηρας μου ο λγοι τν παραπτωμτων μου, Θες μου, κεκρξομαι μρας, κα οκ εσακοσῃ, κα νυκτς, κα οκ ες νοιαν μο. Σ δν γίῳ κατοικες, παινος τοσραλ. π σολπισαν ο πατρες μν, λπισαν, καῤῥσω ατος. Πρς σκκραξαν, κασθησαν, π σολπισαν, κα ο κατῃσχνθησαν. γ δ εμι σκληξ, κα οκ νθρωπος, νειδος νθρπων, καξουθνημα λαο. Πντες ο θεωροντς με ξεμυκτρισν με, λλησαν ν χελεσιν, κνησαν κεφαλν. λπισεν π Κριον, υσσθω ατν, σωστω ατν, τι θλει ατν, τι σ εκσπσας μεκ γαστρς, λπς μου π μαστν τς μητρς μου, π σπεῤῥφην κ μτρας. π γαστρς μητρς μου Θες μου ε σ, μποστς π’ μο, τι θλψις γγς, τι οκ στιν βοηθν μοι. Περιεκκλωσν με μσχοι πολλο, ταροι πονες περισχον με. νοιξαν π’ μ τ στμα ατν, ς λων ρπζων, καρυμενος. σεδωρ ξεχθη, κα διεσκορπσθη πντα τστ μου. γενθη καρδα μου σε κηρς, τηκμενος ν μσ τς κοιλας μου. ξηρνθη ς στρακον σχς μου, κα γλσσ μου κεκλληται τ λρυγγ μου, κα ες χον θαντου κατγαγς με, τι κκλωσν με κνες πολλο, συναγωγ πονηρευομνων περισχον με. ρυξαν χερς μου, κα πδας μου, ξηρθμησαν πντα τστ μου, ατο δ κατενησαν, καπεδν με. Διεμερσαντο τμτι μου αυτος, καπ τν ματισμν μου βαλον κλρον. Σ δ, Κριε, μ μακρνῃς τν βοθειν σου π’ μο, ες τν ντληψν μου πρσχες. Ῥῦσαι πομφαας τν ψυχν μου, κακ χειρς κυνς τν μονογεν μου. Σσν με κ στματος λοντος, καπ κερτων μονοκερτων τν ταπενωσν μου. Διηγσομαι τνομ σου τος δελφος μου, ν μσκκλησας μνσω σε, ο φοβομενοι τν Κριον, ανσατε ατν, παν τ σπρμα ακβ δοξσατε ατν. Φοβηθτω δπ’ ατοπαν τ σπρμα σραλ, τι οκ ξουδνωσεν, οδ προσχθισε τ δεσει το πτωχο, οδπστρεψε τ πρσωπον ατοπ’ μο, καν τ κεκραγναι με πρς ατν, εσκουσ μου. Παρ σοπαινς μου, ν κκλησίᾳ μεγλη ξομολογσομα σοι, τς εχς μου ποδσω νπιον τν φοβουμνων σε. Φγονται πνητες, καμπλησθσονται, κα ανσουσι Κριον οκζητοντες ατν, ζσονται α καρδαι ατν ες αἰῶνα αἰῶνος. Μνησθσονται καπιστραφσονται πρς Κριον πντα τ πρατα τς γς, κα προσκυνσουσιν νπιον ατο πσαι α πατρια τν θνν. τι το Κυρου βασιλεα, κα ατς δεσπζει τν θνν. φαγον, κα προσεκνησαν πντες ο πονες τς γς, νπιον ατο προπεσονται πντες ο καταβαίνοντες ες γν. Κα ψυχ μου ατ ζ, κα τ σπρμα μου δουλεσει ατ. ναγγελσεται τ Κυρῳ γενερχομνη, καναγγελοσι τν δικαιοσνην ατολα τ τεχθησομνῳ, ν ποησεν Κριος.

 

Δξα Πατρὶ… Κα νν…λληλοϊα, γ’ Κριε λησον, γ’

Δξα Πατρὶ…

Τροπριον  χος α’

Σταυρωθντος σου Χριστ, νῃρθη τυραννς, πατθη δναμις τοχθρο, οτε γρ γγελος, οκ νθρωπος, λλ’ ατς Κριος, σωσας μς, δξα σοι.

Κα νν… Θεοτοκον

Τί σε καλσωμεν, Κεχαριτωμνη; ορανν; τι ντειλας τν λιον τς δικαιοσνης. Παρδεισον; τι βλστησας τνθος τς φθαρσας. Παρθνον, τι μεινας φθορος. γνν, Μητρα; τι σχες σας γαις γκλαις Υἱόν, τν πντων Θεν, ατν κτευε σωθναι τς ψυχς μν.

 

Ετα τπμενα τρα

Στιχηρδιμελα ψαλλόμενα βραδυμελέστερον

ὁ α’χορὸς

χος πλ. δ’

Σμερον το Ναο τ καταπτασμα, ες λεγχον ῥήγνυται τν παρανμων, κα τς δας κτνας, λιος κρπτει, Δεσπτην ρν σταυρομενον.

ὁ β’χορὸς

Στχ. να τίφραξαν θνη, κα λαομελτησαν κενά;

ς πρβατον π σφαγν, χθης Χριστ Βασιλε, κας μνς κακος, προσηλθης τ σταυρ, π τν παρανμων νδρν, δι τς μαρτας μν Φιλνθρωπε.  

ὁ α’χορὸς

Δξα Πατρί…

 ὁ β’χορὸς

Κα νν…

ὁ α’χορὸς

Τος συλλαβοσ σε παρανμοις, νεχμενος οτως βας Κριε. Ε καπατξατε τν ποιμνα, κα διεσκορπσατε τ δδεκα πρβατα τος Μαθητς μου, δυνμην πλεους, δδεκα λεγενας, παραστσαι γγλων, λλ μακροθυμ, να πληρωθ, δλωσα μν δι τν Προφητν μου, δηλα κα κρφια. Κριε δξα σοι.

Προκεμενον  χος δ’. Ψαλμὸς μ’(40)

ξεπορεετο ξω, καλλει π τ ατ.

Στχ.Μακριος συνιν π πτωχν κα πνητα.

Προφητεας Ζαχαρου τνγνωσμα

εφ. ΙΑ’, 10-13)

Τδε λγει Κριος. Λψομαι τν ῥάβδον μου τν καλν, καποῤῥψω ατν, το διασκεδσαι τν διαθκην μου, ν διεθμην πρς πντας τος λαος, κα διασκεδασθσεται ν τμρᾳ κενῃ, κα γνσονται ο Χαναναοι τ πρβατα τ φυλασσμεν μο, διτι λγος Κυρου στ. Καρ πρς ατος. Ε καλν νπιον μν στι, δτε τν μισθν μου, πεπασθε, καστησαν τν μισθν μου, τρικοντα ργυρος. Κα επε Κριος πρς με. Κθες ατος ες τ χωνευτριον, κα σκψομαι ε δκιμν στιν, ν τρπον δοκιμσθην πρ ατν. Καλαβον τος τρικοντα ργυρος, κανβαλον ατος ες τν οκον Κυρου ες τ χωνευτριον, καθ συνταξ μοι Κριος.

Πρς Γαλτας πιστολς Παλου τνγνωσμα

εφ. ς’ 14-18)

δελφο, μο μ γνοιτο καυχσθαι, εμν τ Σταυρ το Κυρου μν ησο Χριστο, δι’ ομο Κσμος σταρωται, κἀγ τ Κσμῳ. ν γρ Χριστησο οτε περιτομ τι σχει, οτε κροβυστα, λλ καιν κτσις. Κασοι τ καννι τοτῳ στοιχσουσιν, ερνη π’ ατος, καλεος, καπ τν σραλ το Θεο. Το λοιπο, κπους μο μηδες παρεχτω, γ γρ τ στγματα το Κυρου ησον τ σματ μου βαστζω. χρις το Κυρου μν ησο Χριστο μετ το πνεματος μν, δελφο. μν.

Εαγγλιον

Κατ Ματθαον

Τ καιρκενῳ, πρωΐας γενομνης…

… κα μτηρ τν υἱῶν Ζεβεδαου.

 Εὐθὺς ὁ Ἀναγνώστης:

Τ διαβματ μου κατεθυνον κατ τ λγιν σου, κα μ κατακυριευστω μου πσα νομα. Λτρωσα με π συκοφαντας νθρπων, κα φυλξω τς ντολς σου. Τ πρσωπν σου πφανον π τν δολν σου, κα δδαξν με τ δικαιματ σου. Πληρωθτω τ στμα μου ανσες σου, Κριε, πως μνσω τν δξαν σου, λην τν μραν τν μεγαλοπρπειν σου.

Ετα, Τρισγιον, Παναγα Τρις…, Πτερ μν…, τι σοστιν…, κα τ παρν

Κοντκιον  χος πλ. δ’

Τν δι’ μς σταυρωθντα, δετε πντες μνσωμεν, ατν γρ κατεδε Μαρα π το ξλου, καλεγεν. Ε κα σταυρν πομνεις, σπρχεις Υἱὸς κα Θες μου.

Κριε λησον μ’

ν παντ καιρ κα πσῃ ρᾳ ν οραν καπ γς προσκυνομενος κα δοξαζμενος Χριστς Θες, μακρθυμος, πολυλεος, πολυεύσπλαγχνος, τοὺς δικαους γαπν κα τοὺς μαρτωλος λεν, πντας καλν πρς σωτηραν δι τῆς παγγελας τῶν μελλντων γαθν, ατς, Κριε, πρσδεξαι καμν ν τρᾳ τατ τς ντεξεις καθυνον τν ζων μν πρς τς ντολς σου. Τς ψυχς μν γασον, τ σματα γνισον , τοὺς λογισμος διρθωσον, τς ννοας κθαρον καῥῦσαι μς π πσης θλψεως, κακν καδνης. Τεχισον μς γοις σου γγλοις, να τ παρεμβολ ατν φρουρομενοι καδηγομενοι καταντσωμεν ες τν ντητα της πστεως κα ες τν πγνωσιν της προστου σου δξης, τι ελογητς ε ες τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. μν.

Κριε λησον  γ’

Δξα Πατρί… Κα νν…

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ, κανδοξοτραν συγκρτως τν Σεραφεμ, τν διαφθρως Θεν Λγον τεκοσαν, τν ντως Θεοτκον, σ μεγαλνομεν.

ν νματι Κυρου, ελγησον Πάτερ.

ὁ Ἱερες: Θες οκτειρήσαι μς κα ελογήσαι μς…

 

κα τν παροσαν 

Εχν

Χριστ, τ φς τληθινν, τ φωτζον καγιζον πντα νθρωπον ρχμενον ες τν κσμον, σημειωθτω φ’ μς τ φς το προσπου σου, να ν ατψμεθ φς τπρσιτον, κα κατεθυνον τ διαβματα μν πρς ργασαν τν ντολν σου, πρεσβεαις τς παναχρντου σου Μητρς, κα πντων σου τν γων. μν.


ΩΡΑ ΤΡΙΤΗ

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν Χριστ, τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν ατ Χριστ, τ βασιλε κα Θεμν.

  Ετα τος πομνους Ψαλμος.

Ψαλμς λδ'(34)

Δκασον, Κριε, τος δικοντς με πολμησον τος πολεμοντς με. πιλαβο, πλου κα θυρεο, κανστηθι ες τν βοθειαν μου. κχεον ομφααν, κα σγκλεισον ξ ναντας τν καταδιωκντων με. Επον τ ψυχ μου. Σωτηρα σου εμγ. Ασχυνθτωσαν, καντραπτωσαν ο ζητοντες τν ψυχν μου, ποστραφτωσαν ες τπσω, κα καταισχυνθτωσαν ο λογιζμενο μοι κακ. Γενηθτωσαν σε χνος κατ πρσωπον νμου, καγγελος Κυρου κθλβων ατος. Γενηθτω δς ατν σκτος καλσθημα, καγγελος Κυρου καταδικων ατος. τι δωρεν κρυψν μοι, διαφθορν παγδος ατν, μτην νεδισαν τν ψυχν μου. λθτω ατ παγς, ν ο γινσκει, κα θρα, ν κρυψε, συλλαβτω ατν, καν τ παγδι πεσεται ν ατ, δ ψυχ μου γαλλισεται π τ Κυρῳ, τερφθσεται π τ σωτηρῳ ατο. Πντα τστ μου ροσι. Κριε, Κριε, τς μοις σοι; υμενος πτωχν κ χειρς στερεωτρων ατο, κα πτωχν κα πνητα π τν διαρπαζντων ατν. ναστντες μοι μρτυρες δικοι, οκ γνωσκον ρτων με. νταπεδδοσν μοι πονηρντγαθν, κατεκναν τ ψυχ μου. γ δ, ν τ ατος παρενοχλεν μοι, νεδυμην σκκον, καταπενουν ν νηστείᾳ τν ψυχν μου, κα προσευχ μου ες κλπον μου ποστραφσεται. ς πλησον, ς δελφμετρῳ, οτως εηρστουν, ς πενθν κα σκυθρωπζων, οτως ταπεινομην. Κα κατ’ μο εφρνθησαν, κα συνχθησαν, συνχθησαν π’ μ μστιγες, κα οκ γνων. Διεσχσθησαν, κα ο κατενγησαν, περασν με, ξεμυκτρισν με μυκτηρισμ, βρυξαν π’ μ τος δντας ατν. Κριε, πτε πψει; ποκατστησον τν ψυχν μου π τς κακουργας ατν, π λεντων τν μονογεν μου.ξομολογσομα σοιν κκλησίᾳ πολλ, ν λα βαρε ανσω σε. Μπιχαρεησν μοι οχθρανοντς μοιδκως, ο μισοντς με δωρεν, κα διανεοντες φθαλμος. τι μο μν ερηνικλλουν, καπ’ ργν δλους διελογζοντο. πλτυναν π’ μ τ στμα ατν, επον. Εγε, εγε, εδον οφθαλμομν. Εδες, Κριε, μ παρασιωπσῃς. Κριε, μποστς π’ μο. ξεγρθητι, Κριε, κα πρσχες τ κρσει μου, Θες μου, κα Κρις μου, ες τν δκην μου. Κρνν με, Κριε, κατ τν δικαιοσνην σου, Κριε Θες μου, κα μπιχαρεησν μοι. Μ εποισαν ν καρδαις ατν. Εγε, εγε τ ψυχμν, μηδ εποιεν, Κατεπομεν ατν. Ασχυνθεησαν, καντραπεησαν μα οπιχαροντες τος κακος μου. νδυσσθωσαν ασχνην, καντροπν ο μεγαλοῤῥημονοντες π’ μ. γαλλισθωσαν, κα εφρανθτωσαν ο θλοντες τν δικαιοσνην μου, κα επτωσαν διαπαντς. Μεγαλυνθτω Κριος, ο θλοντες τν ερνην το δολου ατο. Κα γλσσ μου μελετσει τν δικαιοσνην σου, λην τν μραν τν παινν σου.

Ψαλμς ρη'(108)

Θες, τν ανεσν μου μ παρασιωπσῃς, τι στμα μαρτωλο, κα στμα δολου π’ μνοχθη. λλησαν κατ’ μο γλσσῃ δολᾳ, κα λγοις μσους κκλωσν με, καπολμησν με δωρεν. ντ τογαπν με, νδιέβαλλν με, γ δ προσηυχμην. Καθεντο κατ’ μο κακντγαθν, κα μσος ντ τς γαπσες μου. Κατστησον π’ ατν μαρτωλν, κα διβολος σττω κ δεξιν ατο. ν τ κρνεσθαι ατν ξλθοι καταδεδικασμνος, κα προσευχ ατο γενσθω ες μαρταν. Γενηθτωσαν αμραι ατολγαι, κα τν πισκοπν ατο λβοι τερος. Γενηθτωσαν ο υο ατορφανο, κα γυν ατο χρα. Σαλευμενοι μετανασττωσαν ο υο ατο, καπαιτηστωσαν, κβληθτωσαν κ τν οκοπδων ατν. ξερευνηστω δανειστς πντα σα πρχει ατ, κα διαρπαστωσαν λλτριοι τος πνους ατο. Μπαρξτω ατντιλπτωρ, μηδ γενηθτω οκτρμων τος ρφανος ατο. Γενηθτω τ τκνα ατο ες ξολθρευσιν, ν γενε μιξαλειφθεη τνομα ατο. ναμνησθεη νομα τν πατρων ατοναντι Κυρου, καμαρτα τς μητρς ατο μξαλειφθεη. Γενηθτωσαν ναντον Κυρου διαπαντς, καξολοθρευθεη κ γς τ μνημσυνον ατν, νθ’ ν οκ μνσθη ποισαι λεος, κα κατεδωξεν νθρωπον πνητα, κα πτωχν, κα κατανενυγμνον τ καρδᾳ το θανατσαι. Καγπησε κατραν, καξει ατ, κα οκ θλησεν ελογαν, κα μακρυνθσεται π’ ατο. Κανεδσατο κατραν, ς μτιον, κα εσλθεν, σεδωρ, ες τγκατα ατο, κασελαιον, ν τος στοις ατο. Γενηθτω ατς μτιον, περιβλλεται, κασε ζνη, ν διαπαντς περιζννυται. Τοτο τργον τν νδιαβαλλντων με παρ Κυρου, κα τν λαλοντων πονηρ κατ τς ψυχς μου. Κα σ, Κριε, Κριε, ποησον μετ’ μο, νεκεν τονματς σου, τι χρηστν τλες σου, ῥῦσα με, τι πτωχς κα πνης εμγ, κα καρδα μου τετρακται ντς μου. σε σκιν τκκλναι ατν, ντανῃρθην, ξετινχθην σεκρδες. Τ γνατ μου σθνησαν π νηστεας, κα σρξ μου λλοιθη δι’ λαιον, κἀγγενθην νειδος ατος, εδοσν με, σλευσαν κεφαλς ατν. Βοθησν μοι, Κριε Θες μου, κα σσν με κατ τλες σου. Κα γντωσαν, τι χερ σου ατη, κα σ, Κριε, ποησας ατν. Καταρσονται ατο, κα σ ελογσεις, οπανιστμενο μοι ασχυνθτωσαν, δ δολς σου εφρανθσεται. νδυσσθωσαν ονδιαβλλοντς με ντροπν, κα περιβαλσθωσαν, ς διπλοΐδα, ασχνην ατν. ξομολογσομαι τ Κυρῳ σφδρα ν τ στματ μου, καν μσ πολλν ανσω ατν. τι παρστη κ δεξιν πνητος, το σσαι κ τν καταδιωκντων τν ψυχν μου.

Ψαλμς ν'(50)

λησν με, Θες, κατ τ μγα λες σου, κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν σου ξλειψον τνμημ μου. π πλεον πλνν με π τς νομας μου, καπ τς μαρτας μου καθρισν με. τι τν νομαν μου γ γινσκω, καμαρτα μου νπιν μου στ διαπαντς. Σο μνῳ μαρτον, κα τ πονηρν νπιν σου ποησα, πως ν δικαιωθς ν τος λγοις σου, κα νικσῃς ν τ κρνεσθα σε. δο γρ ν νομαις συνελφθην, καν μαρταις κσσησ με μτηρ μου. δο γρ λθειαν γπησας, τδηλα κα τ κρφια τς σοφας σου δλωσς μοι. αντιες με σσπῳ, κα καθαρισθσομαι, πλυνες με, καπρ χινα λευκανθσομαι. κουτιες μοιγαλλασιν, κα εφροσνην, γαλλισονται στα τεταπεινωμνα. πστρεψον τ πρσωπν σου π τν μαρτιν μου, κα πσας τς νομας μου ξλειψον. Καρδαν καθαρν κτσον ν μο, Θες, κα πνεμα εθς γκανισον ν τος γκτοις μου. Μποῤῥψης μεπ το προσπου σου, κα τ Πνεμ σου τγιον μντανλῃς π’ μο. πδος μοι τν γαλλασιν το σωτηρου σου, κα πνεματι γεμονικ στριξν με. Διδξω νμους τς δος σου, κασεβες, π σπιστρψουσι. Ῥῦσα με ξ αμτων, Θες, Θες τς σωτηρας μου, γαλλισεται γλσσ μου τν δικαιοσνην σου. Κριε, τ χελη μου νοξεις, κα τ στμα μου ναγγελε τν ανεσν σου. τι, εθλησας θυσαν, δωκα ν. λοκαυτματα οκ εδοκσεις. θυσα τ Θε, πνεμα συντετριμμνον, καρδαν συντετριμμνην κα τεταπεινωμνην Θες οκ ξουδενσει. γθυνον, Κριε, ν τ εδοκα σου τν Σιν, κα οκοδομηθτω τ τεχη ερουσαλμ. Ττε εδοκσεις θυσαν δικαιοσνης, ναφορν, καλοκαυτματα. Ττε νοσουσιν π τ θυσιαστριν σου μσχους.

Δξα Πατρὶ… Κα νν…λληλοϊα, (γ’) Δόξα σοι ὁ Θεὸς. Κριε λησον (γ’)

 Δξα Πατρὶ…

Τροπριον  χος πλ. β’

Κριε, κατκρινν σε οουδαοι θαντῳ, τν ζων τν πντων, ο τν ρυθρν ῥάβδῳ πεζεσαντες, σταυρ σε προσλωσαν, κα οκ πτρας μλι θηλσαντες, χολν σοι προσνεγκαν, λλ’ κν πμεινας, να μς λευθερσῃς τς δουλεας τοχθρο. Χριστ Θες δξα σοι.

Κα νν… Θεοτοκον

Θεοτκε, σ εμπελος ληθιν, βλαστσασα τν καρπν τς ζως. Σκετεομεν, πρσβευε Δσποινα μετ τν ποστλων, κα πντων τν γων, λεηθναι τς ψυχς μν.

 

Ετα τπμενα τρα

Στιχηρδιμελα ψαλλόμενα βραδυμελέστερον

ὁ β’χορὸς

 Ἦχος πλ. δ’

Δι τν φβον τν ουδαων, φλος σου κα πλησον Πτρος, ρνσατ σε Κριε, καδυρμενος οτως βα. Τν δακρων μου μ παρασιωπσῃς, επα γρ φυλξαι τν πστιν οκτρμον, κα οκ φλαξα, καμν τν μετνοιαν, οτω δξαι, καλησον μς.

ὁ α’χορὸς

Στχ. Τῥήματ μου ντισαι, Κριε, σνες τς κραυγς μου.

Πρ το τιμου σου Σταυρο, στρατιωτν μπαιζντων σε Κριε, α νοερα στρατια κατεπλττοντο, νεδσω γρ στφανον βρεως, τν γν ζωγραφσας τος νθεσι, κα τν χλαναν χλευαζμενος φρεσας, νεφλαις περιβλλων τ στερωμα, τοιατῃ γρ οκονομᾳ, γνσθη σου εσπλαγχνα, Χριστ, τ μγα λεος, δξα σοι.

ὁ β’χορὸς

Δξα Πατρὶ…

ὁ α’χορὸς

Κα νν… 

ὁ β’χορὸς

χος πλ. α’

λκμενος π σταυρο, οτως βας Κριε. Δι ποον ργον, θλετ με σταυρσαι ουδαοι; τι τος παραλτους μν συνσφιγξα; τι τος νεκρος, ς ξ πνου νστησα; Αμῤῥουν ασμην, Χανανααν λησα, δι ποον ργον θλετ με φονεσαι ουδαοι; λλ’ ψεσθε ες ν νν κκενττε, Χριστν παρνομοι.

Προκεμενον  χος δ’. Ψαλμὸς λζ’ (37)

τι γ ες μστιγας τοιμος.

Στχ.Κριε, μή τ θυμ σου λγξῃς με.

 

Προφητεας σαΐου τνγνωσμα

εφ. Ν’, 4-11 )

Κριος δδωσ μοι γλσσαν παιδεας, το γνναι νκα δε επεν λγον, θηκ με πρωΐ πρωΐ, προσθηκ μοιτον τοκοειν, κα παιδεα Κυρου Κυρου νογει μου ττα, γ δ οκ πειθ, οδντιλγω. Τν ντν μου δωκα ες μστιγας, τς δ σιαγνας μου ες απσματα, τ δ πρσωπν μου οκ πστρεψα π ασχνης μπτυσμτων, κα Κριος, Κριος βοηθς μοιγενθη. Δι τοτο οκ νετρπην, λλθηκα τ πρσωπν μου ς στερεν πτραν, καγνων, τι ο μ ασχυνθτι γγζει δικαισας με. Τς κρινμενς μοι; ντισττω μοιμα, κα τς κρινμενς μοι; γγιστω μοι. δο Κριος, Κριος βοηθσει μοι, τς κακσει με; δο πντες μες, ς μτιον, παλαιωθσεσθε, κας σς καταφγεται μς. Τς ν μν φοβομενος τν Κριον; πακουστω τς φωνς το παιδς ατο. Ο πορευμενοι ν σκτει, κα οκ στιν ατος φς, πεποθατε π τνματι Κυρου, καντιστηρσασθε π τ Θε. δο πντες μες ς πρ καετε, κα κατισχετε φλγα, πορεεσθε τ φωτ το πυρς μν, κα τ φλογξεκασατε, δι’ μγνετο τατα μν, ν λπ κοιμηθσεσθε.

Πρς ωμαους πιστολς Παλου τνγνωσμα

εφ. Ε’, 6-10)

δελφο, τι Χριστς, ντων μν σθενν, κατ καιρν πρ σεβν πθανε. Μλις γρ πρ δικαου τις ποθανεται, πρ γρ τογαθο τχα τις κα τολμποθανεν. Συνστησι δ τν αυτογπην ες μς Θες, τι τι, μαρτωλν ντων μν, Χριστς πρ μν πθανε. Πολλ ον μλλον, δικαιωθντες νν ν τ Αματι ατο, σωθησμεθα δι’ ατοπ τς ργς, Ε γρ χθροντες, κατηλλγη μν τ Θε, δι το θαντου το Υο ατο, πολλ μλλον καταλλαγντες, σωθησμεθα ν τ ζω ατο.

Εαγγλιον

κ το κατὰ Μάρκον

Τ καιρκενῳ, ο στρατιται…

α συναναβσαι ατ ες εροσλυμα.

Καὶ εὐθὺς 

Κύριος Θες ελογητς, ελογητς Κριος μραν καθ’ μραν, κατευοδσαι μν Θες τν σωτηρων μν, Θες το σῴζειν.

 

Τρισγιον Παναγα Τρις…, Πτερ μν…, τι σοστιν…, κα τ 

Κοντκιον

Τν δι’ μς σταυρωθντα, δετε πντες μνσωμεν, ατν γρ κατεδε Μαρα π το ξλου, καλεγεν. Ε κα σταυρν πομνεις, σπρχεις Υἱὸς κα Θες μου.

Κριε λησον μ’

ν παντ καιρ κα πσῃ ρᾳ ν οραν καπ γς προσκυνομενος κα δοξαζμενος Χριστς Θες, μακρθυμος, πολυλεος, πολυεύσπλαγχνος, τοὺς δικαους γαπν κα τοὺς μαρτωλος λεν, πντας καλν πρς σωτηραν δι τῆς παγγελας τῶν μελλντων γαθν, ατς, Κριε, πρσδεξαι καμν ν τρᾳ τατ τς ντεξεις καθυνον τν ζων μν πρς τς ντολς σου. Τς ψυχς μν γασον, τ σματα γνισον , τοὺς λογισμος διρθωσον, τς ννοας κθαρον καῥῦσαι μς π πσης θλψεως, κακν καδνης. Τεχισον μς γοις σου γγλοις, να τ παρεμβολ ατν φρουρομενοι καδηγομενοι καταντσωμεν ες τν ντητα της πστεως κα ες τν πγνωσιν της προστου σου δξης, τι ελογητς ε ες τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. μν.

Κριε λησον  γ’

Δξα Πατρί… Κα νν…

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ, κανδοξοτραν συγκρτως τν Σεραφεμ, τν διαφθρως Θεν Λγον τεκοσαν, τν ντως Θεοτκον, σ μεγαλνομεν.

ν νματι Κυρου, ελγησον Πάτερ.

ερες Θες οκτειρήσαι μς κα ελογήσαι μς…

 

κα τν παροσαν.

Εχν

Δσποτα Θε, Πτερ παντοκρτορ, Κριε Υἱὲ μονογενς, ησο Χριστ καγιον Πνεμα, μα θετης, μα Δναμις, λησν με τν μαρτωλν, κα, ος πστασαι κρμασι, σσν με τν νξιον δολν σου, τι ελογητς ε ες τος αἰῶνας τν αἰώνων. μν.


ΩΡΑ ΕΚΤΗ

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν Χριστ, τ βασιλεμν Θε.

·        ·      Δετε, προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν ατ Χριστ, τ βασιλε κα Θεμν.

κα τος παρντας Ψαλμος. 

Ψαλμς νγ’ (53)

Θες, ν τνματ σου σσν με, καν τ δυνμει σου κρινες με, Θες, εσκουσον τς προσευχς μου, ντισαι τῥήματα το στματς μου, τι λλτριοι πανστησαν π’ μ, κα κραταιοζτησαν τν ψυχν μου, κα ο προθεντο τν Θεν νπιον ατν, δο γρ Θες βοηθε μοι, κα Κριος ντιλπτωρ τς ψυχς μου. ποστρψει τ κακ τος χθρος μου, ν τληθεα σου ξολθρευσον ατος. κουσως θσω σοι, ξομολογσομαι τνματ σου, Κριε, τι γαθν, τι κ πσης θλψεως ῤῥσω με, καν τος χθρος μου πεδεν φθαλμς μου.

Ψαλμς ρλθ'(139)

ξελο με, Κριε, ξ νθρπου πονηρο, πνδρς δκου ῥῦσα με. Οτινες λογσαντο δικαν ν καρδίᾳ, λην τν μραν παρετσσοντο πολμους. κνησαν γλσσαν ατν, σεφεως, ἰὸς σπδων π τ χελη ατν, Φλαξν με, Κριε, κ χειρς μαρτωλο, πνθρπων δκων ξελο με, οτινες διελογσαντο τοποσκελσαι τ διαβματ μου. κρυψαν περφανοι παγδα μοι, κα σχοινοις διτειναν παγδα τος ποσ μου, χμενα τρβους σκνδαλα θεντ μοι. Επα τ Κυρῳ, Θες μου ε σ, ντισαι, Κριε, τν φωνν τς δεσες μου. Κριε, Κριε, δναμις τς σωτηρας μου, πεσκασας π τν κεφαλν μου, ν μρᾳ πολμου. Μ παραδς με, Κριε, π τς πιθυμας μου μαρτωλ, διελογσαντο κατ’ μο, μγκαταλπῃς με, μποτε ψωθσιν. κεφαλ το κυκλματος ατν, κπος τν χειλων ατν καλψει ατος. Πεσονται π’ ατος νθρακες, ν πυρ καταβαλες ατος, ν ταλαιπωραις ο μποστσιν. νρ γλωσσδης ο κατευθυνθσεται π τς γς, νδρα δικον κακ θηρεσει ες διαφθορν. γνων τι ποισει Κριος τν κρσιν τν πτωχν, κα τν δκην τν πεντων. Πλν δκαιοι ξομολογσονται τνματ σου, κα κατοικσουσιν εθες σν τ προσπῳ σου.

Ψαλμς ϟ’ (90)

κατοικν ν βοηθείᾳ τοψστου, ν σκπ το Θεο το ορανο αλισθσεται. ρε τ Κυρῳ. ντιλπτωρ μου ε, κα καταφυγ μου, Θες μου, καλπιπ’ ατν, τι ατς ῥύσετα σε κ παγδος θηρευτν, καπ λγου ταραχδους. ν τος μεταφρνοις ατοπισκισει σοι, καπ τς πτρυγας ατολπιες, πλῳ κυκλσει σελθεια ατο, ο φοβηθσῃ π φβου νυκτερινο, π βλους πετομνου μρας, π πργματος ν σκτει διαπορευομνου, π συμπτματος κα δαιμονου μεσημβρινο. Πεσεται κ το κλτους σου χιλις, κα μυρις κ δεξιν σου, πρς σ δ οκ γγιε. Πλν τος φθαλμος σου κατανοσεις, κανταπδοσιν μαρτωλν ψει τι σ, Κριε, λπς μου, τν ψιστον θου καταφυγν σου. Ο προσελεσεται πρς σ κακ, κα μστιξ οκ γγιεν τ σκηνματ σου, τι τος γγλοις ατοντελεται περ σο, το διαφυλξαι σεν πσαις τας δος σου. π χειρν ροσ σε, μποτε προσκψῃς πρς λθον τν πδα σου. πσπδα κα βασιλσκον πιβσῃ, κα καταπατσεις λοντα κα δρκοντα. τι π’ μλπισε, καῥύσομαι ατν, σκεπσω ατν, τι γνω τνομ μου. Κεκρξεται πρς με, καπακοσομαι ατο, μετ’ ατο εμι ν θλψει, ξελομαι ατν, κα δοξσω ατν. Μακρτητα μερν μπλσω ατν, κα δεξω ατ τ σωτριν μου.

Δξα Πατρί… Κα νν… λληλοϊα, γ’Δόξα σοι ὁ Θεὸς… Κριε λησον, γ’

Δξα Πατρὶ…

Τροπριον  χος β’

Σωτηραν εργσω ν μσ τς γς, Χριστε Θες, π Σταυρο τς χρντους σου χερας ξτεινας, πισυνγων πντα, τθνη, κρζοντα. Κριε δξα σοι.

Κα νν… Θεοτοκον

τι οκ χομεν παῤῥησαν δι τ πολλμν μαρτματα, σ τν κ σο γεννηθντα δυσπησον Θεοτκε Παρθνε, πολλ γρ σχει δησις Μητρς πρς εμνειαν Δεσπτου. Μ παρδῃς μαρτωλν κεσας, πνσεμνος, τι λεμων στ, κα σζειν δυνμενος, κα παθεν πρ μν καταδεξμενος.

Ετα τπμενα τρα

Στιχηρδιμελα ψαλλόμενα βραδυμελέστερον

ὁ α’χορὸς

χος πλ. δ’

Τδε λγει Κριος τος ουδαοις, Λας μου, τίποησ σοι, τί σοι παρηνχλησα; τος τυφλος σου φτισα, τος λεπρος σου καθρισα, νδρα ντα π κλνης νωρθωσμην. Λας μου, τίποησ σοι; κα τμοι νταπδωκας; ντ το μννα, χολν, ντ τοδατος, ξος, ντ τογαπν με, σταυρ με προσηλσατε, οκτι στγω λοιπν, καλσω μου τθνη, κακεν με δοξσουσι σν τ Πατρ κα Πνεματι, κἀγ ατος δωρσομαι, ζων αἰώνιον.

ὁ β’χορὸς

Στχ.δωκαν ες τ βρμ μου χολν, κα ες τν δψαν μου πτισν με ξος.

Ο νομοθται τοσραλ, ουδαοι κα Φαρισαοι, χορς τν ποστλων, βο πρς μς. δε νας, ν μες λσατε. δε μνς, ν μες σταυρσατε, τφῳ παρεδκατε, λλ’ ξουσαυτονστη. Μ πλανσθε ουδαοι, ατς γρ στιν ν θαλσσ σσας, καν ρμ θρψας, ατς στιν ζω κα τ φς, κα ερνη το Κσμου.   

ὁ α’χορὸς

Δξα Πατρὶ…

 ὁ β’χορὸς

Κα νν…

ὁ α’χορὸς

χος πλ. α’

Δετε χριστοφροι λαο κατδωμεν, τ συνεβουλεσατο οδας προδτης, σν ερεσιν νμοις, κατ το Σωτρος μν, σμερον νοχον θαντου, τν θνατον Λγον πεποηκαν, κα Πιλτῳ προδσαντες, ν τπ Κρανου σταρωσαν, κα τατα πσχων, βα Σωτρ μν λγων, φες ατος Πτερ τν μαρταν τατην, πως γνσι τθνη, τν κ νεκρν μου νστασιν.

 

Προκεμενον  χος δ’ Ψαλμὸς η’ (8)

Κριε Κριος μν, ς θαυμαστν τνομ σου ν πσ τ γ!

Στχ.τι πρθη μεγαλοπρπει σου περνω τν ορανν.

Προφητεας σαΐου τνγνωσμα

εφ. ΝΒ’ 13 – ΝΔ’, 1)

Τδε λγει Κριος. δο συνσει πας μου, καψωθσεται, κα δοξασθσεται, κα μετεωρισθσεται σφδρα. ν τρπον κστσονται π σ πολλο, οτως δοξσει π τν νθρπων τ εδς σου, κα δξα σου π υἱῶν νθρπων. Οτω θαυμσονται θνη πολλπ’ ατ, κα συνξουσι βασιλες τ στμα ατν, τι, ος οκ νηγγλη περ ατο, ψονται, κα ο οκ κηκασι, συνσουσι. Κριε, τς πστευσε τκομν, κα βραχων Κυρου τνι πεκαλφθη; νηγγελαμεν, ς παιδον ναντον ατο, ς ῥίζα ν γ διψσ. Οκ στιν εδος ατ, οδ δξα, κα εδομεν ατν, κα οκ εχεν εδος, οδ κλλος, λλ τ εδος ατοτιμον, κακλεπον παρ πντας τος υος τν νθρπων. νθρωπος ν πληγν, κα εδς φρειν μαλακαν, τι πστραπται τ πρσωπον ατο, τιμσθη κα οκ λογσθη. Οτος τς μαρτας μν φρει, κα περμν δυνται, καμες λογισμεθα ατν εναι ν πν, καν πληγπ Θεο, καν κακσει. Ατς δτραυματσθη δι τς μαρτας μν, κα μεμαλκισται δι τς νομας μν. Παιδεα ερνης μν π’ ατν, τ μλωπι ατομες ἰάθημεν. Πντες ς πρβατα πλανθημεν, νθρωπος τδ ατοπλανθη. Κα Κριος παρδωκεν ατν τας μαρταις μν, κα ατς δι τ κεκακσθαι, οκ νογει τ στμα ατο. ς πρβατον π σφαγν χθη, κας μνς ναντον το κεροντος φωνος, οτως οκ νογει τ στμα ατο. ν τ ταπεινσει ατο, κρσις ατορθη, τν δ γενεν ατο τς διηγσεται; τι αρεται π τς γς ζω ατο, π τν νομιν το λαο μου χθη ες θνατον. Κα δσω τος πονηρος, ντ τς ταφς ατο, κα τος πλουσους, ντ το θαντου ατο, τι νομαν οκ ποησεν, οδ ερθη δλος ν τ στματι ατο, κα βολεται Κριος καθαρσαι ατν π τς πληγς. Ἐὰν δτε περμαρτας, ψυχμν ψεται σπρμα μακρβιον, κα βολεται Κριος ν χειρ ατοφελεν π το πνου τς ψυχς ατο, δεξαι ατ φς, κα πλσαι τ συνσει, δικαισαι δκαιον, ε δουλεοντα πολλος, κα τς μαρτας ατν ατς νοσει. Δι τοτο ατς κληρονομσει πολλος, κα τν σχυρν μεριε σκλα, νθ’ ν παρεδθη ες θνατον ψυχ ατο, καν τος νμοις λογσθη, κα ατς μαρτας πολλν ννεγκε, κα δι τς μαρτας ατν παρεδθη. Εφρνθητι στερα, ο τκτουσα, ῥῆξον κα βησον οκ δνουσα, τι πολλ τ τκνα τς ρμου μλλον, τς χοσης τν νδρα.

Πρς βραους πιστολς Παλου τνγνωσμα

εφ. Β’, 11-18)

δελφο, γιζων κα ογιαζμενοι, ξ νς πντες, δι’ ν αταν οκ παισχνεται δελφος ατος καλεν, λγων. παγγελ τνομ σου τος δελφος μου, ν μσκκλησας μνσω σε. Κα πλιν. γσομαι πεποιθς π’ ατ. Κα πλιν. δογ κα τ παιδα, μοιδωκεν Θες. πε ον τ παιδα κεκοιννηκε σαρκς κα αματος, κα ατς παραπλησως μετσχε τν ατν, να δι το θαντου καταργσῃ τν τ κρτος χοντα το θαντου, τοὐτστι τν διβολον, καπαλλξῃ τοτους, σοι φβῳ θαντου, διαπαντς το ζν νοχοι σαν δουλεας, ο γρ δπου γγλων πιλαμβνεται, λλ σπρματος βραμ πιλαμβνεται. θεν φειλε κατ πντα τος δελφος μοιωθναι, να λεμων γνηται, κα πιστς ρχιερες τ πρς τν Θεν, ες τλσκεσθαι τς μαρτας το λαο, ν γρ ππονθεν ατς πειρασθες, δναται τος πειραζομνοις βοηθσαι.

Εαγγλιον

Κατ Λουκν

Τ καιρκενῳ, γοντο σν τησο

ρσαι τατα.

Καὶ εὐθὺς ὁ Ἀναγνώστης

Ταχ προκαταλαβτωσαν μς ο οκτιρμο σου, Κριε, τι πτωχεσαμεν σφδρα, βοθησον μν, Θες, σωτρ μν, νεκεν τς δξης τονματς σου, Κριε, ῥῦσαι μς, καλσθητι τας μαρταις μν, νεκεν τονματς σου.  

Τρισγιον, Παναγα Τρις…, Πτερ μν…, τι σοστιν…, κα τ

Κοντκιον

Τν δι’ μς σταυρωθντα, δετε πντες μνσωμεν, ατν γρ κατεδε Μαρία π το ξλου καλεγεν. Ε κα σταυρν πομνεις, σπρχεις Υἱὸς κα Θες μου.

Κριε λησον μ’

ν παντ καιρ κα πσῃ ρᾳ ν οραν καπ γς προσκυνομενος κα δοξαζμενος Χριστς Θες, μακρθυμος, πολυλεος, πολυεύσπλαγχνος, τοὺς δικαους γαπν κα τοὺς μαρτωλος λεν, πντας καλν πρς σωτηραν δι τῆς παγγελας τῶν μελλντων γαθν, ατς, Κριε, πρσδεξαι καμν ν τρᾳ τατ τς ντεξεις κα