Προσφώνηση πρώην Μουσουλμάνου Ομιλία που έκανε ο πρώην Αhmet και νυν Ανδρέας Οζγκιουνες επί τη εορτή του Αγίου Θεοδώρου του Βυζάντιου στο Νιχώρι

 Αληθινοί αδελφοί μας δεν είναι αυτοί που διατρανώνουν «ελληνικότητα» και παραμένουν μακριά από την πίστη τού έθνους μας, αλλά όσοι ανήκουν στο άγιο έθνος τού Κυρίου μας, στην Επουράνια Ιερουσαλήμ, την Εκκλησία, έστω και αν είναι Τούρκοι!


 Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακόλουθη προσφώνηση τού αδελφού μας Ανδρέα (πρώην Αχμέτ), ενός Τούρκου απ’ αυτούς που στα χέρια τους, η ευλογημένη Πόλη και η Αγιά Σοφιά, νιώθουμε ότι «πάλι δικιά μας είναι»! 

Παναγιώτατε Δέσποτα, Εν ονόματι της Κοινότητος Νεοχωρίου Σας καλωσορίζω ταπεινά.

Συνέχεια ανάγνωσης Προσφώνηση πρώην Μουσουλμάνου Ομιλία που έκανε ο πρώην Αhmet και νυν Ανδρέας Οζγκιουνες επί τη εορτή του Αγίου Θεοδώρου του Βυζάντιου στο Νιχώρι

Τριανταοκτώ χρόνια παραλυσίας… Ομιλία του εφημερίου του Ι.Ν.Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως

ή
του Αρχιμανδρίτη κ.Σεραφείμ Δημητρίου

Ένα και ένα κάνουν δύο. Δύο και δύο τέσσερα. Τέσσερα και τέσσερα οκτώ και τριάντα, τριανταοκτώ. Τριανταοκτώ χρόνια πέρασαν από την μεταπολίτευση. Ακριβώς τριανταοκτώ χρόνια είναι ο παράλυτος της ευαγγελικής περικοπής κατακείμενος στις στοές της Προβατικής κολυμβύθρας και περιμένει το θαύμα. Τριανταοκτώ χρόνια παραλυσίας για τον άνθρωπο εκείνον, που δεν είχε κανένα να τον βοηθήσει, αλλά άκουσε τον Χριστό να του λέει «θέλεις υγιής γενέσθαι;» «Άνθρωπο ουκ έχω» απαντά ο παράλυτος και ο Χριστός κάνει το θαύμα. Τριανταοκτώ χρόνια παραλυσίας για την πατρίδα μας, γιατί οι περισσότεροι λέγαμε ακριβώς το αντίθετο «έχω άνθρωπο» και εννοούσαμε τον Βουλευτή, που θα έκανε αυτό που βόλευε εμάς, αλλά όχι και τους άλλους.

Σήμερα λοιπόν καλούμαστε εμείς να κάνουμε το θαύμα. Είναι μια σύμπτωση αυτή; Προτιμώ να το θεωρώ σημάδι. Κυριακή του Παραλύτου και περιμένουμε ένα θαύμα.

Συνέχεια ανάγνωσης Τριανταοκτώ χρόνια παραλυσίας… Ομιλία του εφημερίου του Ι.Ν.Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως

«ΑΛΛΟΤΡΙΟΝ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ» ΧΟΡΩΔΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΗΧΟΣ ΠΛ. Δ΄

«Ἀλλότριον τῶν μητέρων ἡ παρθενία, καὶ ξένον ταῖς παρθένοις ἡ παιδοποιΐα· ἐπὶ σοὶ Θεοτόκε, ἀμφότερα ᾠκονομήθη· διό σε πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς ἀπαύστως μακαρίζομεν».

ΤΕΤΑΡΤῌ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Κοντάκιον Ἦχος δ’

Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ

Τῆς ἑορτῆς τῆς νομικῆς μεσαζούσης, ὁ τῶν ἁπάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης, πρὸς τοὺς παρόντας ἔλεγες, Χριστὲ ὁ Θεός· Δεῦτε καὶ ἀρύσασθε, ὕδωρ ἀθανασίας· ὅθεν σοι προσπίπτομεν, καὶ πιστῶς ἐκβοῶμεν· Τοὺς οἰκτιρμούς σου δώρησαι ἡμῖν· σὺ γὰρ ὑπάρχεις πηγὴ τῆς ζωῆς ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος

Τὴν χερσωθεῖσάν μου ψυχήν, πταισμάτων ἀνομίαις, ῥοαῖς τῶν σῶν αἱμάτων κατάρδευσον, καὶ δεῖξον καρποφόρων ἀρεταῖς· σὺ γὰρ ἔφης πᾶσι, τοῦ προσέρχεσθαι πρός σὲ Λόγε Θεοῦ πανάγιε, καὶ ὕδωρ ἀφθαρσίας ἀρύεσθαι, ζῶν τε καὶ καθαῖρον ἁμαρτίας, τῶν ὑμνούντων τὴν ἔνδοξον καὶ θείαν σου Ἔγερσιν παρέχων ἀγαθέ, τὴν ἀπὸ τοῦ ὕψους ἐνεχθεῖσαν ἀληθῶς τοῖς Μαθηταῖς σου, Πνεύματος ἰσχύν, τοῖς σὲ Θεὸν γινώσκουσι· σὺ γὰρ ὑπάρχεις πηγὴ τῆς ζωῆς ἡμῶν.

  Συνέχεια ανάγνωσης ΤΕΤΑΡΤῌ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ